01,🇹🇯 :
Ман бо маънои ин суруд розӣ ҳастам, зеро дар он дарди ҷомеаи мо баён шудааст. Аммо мехоҳам як чизро ёдрас кунам: тоҷикон миллати таърихан тамаддунофар буданд. Пеш аз ислом низ ниёгони мо соҳиби фарҳанг, қонун, дониш ва арзишҳои инсонӣ буданд. Баъди ислом бошад, аз миёни тоҷикон садҳо донишманд, олим, табиб, шоир ва мутафаккир ба камол расиданд, ки ба илму тамаддуни ҷаҳон саҳм гузоштанд.
Дар гузашта бисёриҳо орзуи зиёрати Хонаи Худо — Каъбаро доштанд; баъзеҳо мерафтанду баъзеҳо бо орзуяшон мемонданд. Имрӯз имконият зиёд шудааст, аммо савол ин аст: оё танҳо зиёрати Каъба кофист, агар ахлоқу рафтори мо тағйир наёбад? Чаро бо вуҷуди пешрафти зиндагӣ, худкушӣ, куштор, таҷовуз ба кӯдакон, хиёнат, беадолатӣ ва беэҳтиромӣ зиёд ба чашм мерасанд?
Чаро ба ҷойи дастгирии ҳамдигар ҳасад мебарем? Чаро бародар ба бародар хиёнат мекунад? Сабабро бояд дар нодонӣ, худхоҳӣ, тарбияи нодуруст ва суст шудани виҷдону масъулият ҷустуҷӯ кунем.
Мо бояд таърихи худро омӯзем, фарзандонамонро бо илму ахлоқ тарбия кунем, ба якдигар меҳрубон бошем, ҳаққи касеро нахӯрем ва аз муваффақияти ҳамдигар хурсанд шавем.
Тоҷик будан танҳо бо номи ниёгон фахр кардан нест, балки бо рафтору ахлоқи худ сазовори номи онҳо будан аст. Ба ҷойи аз пушти якдигар ханҷар задан, пуштибони ҳамдигар бошем. Зеро миллатро на танҳо таърих, балки ахлоқи фарзандонаш зинда нигоҳ медорад.
2026-10-03 05:22:46