@schooloflovers: گاهی آدم فقط یک بهار نمی‌خواهد… دلش می‌خواهد دوباره زنده شود. از نو نفس بکشد، بخندد و تمام غم‌هایی را که ماه‌ها بر دلش نشسته، پشت سر بگذارد… «بهارا، زنده‌ام کن»؛ نجوایی‌ست از دلِ انسانی که از سرمای روزگار خسته شده و از بهار، چیزی بیشتر از شکفتنِ گل‌ها می‌خواهد؛ زندگی می‌خواهد، تازگی می‌خواهد، خنده می‌خواهد… این اثر، با الهام از شعر زیبای گلرخسار صفی‌اوا، بانوی نامدار شعر تاجیکستان آغاز می‌شود؛ و در ادامه، با ابیاتی از پدرام خدابخش، این تمنای قدیمیِ انسان برای رهایی، امید و دوباره زیستن ادامه پیدا می‌کند. از «زنده‌ام کن» تا «تازه‌ام کن» و سرانجام «خنده‌ام کن»… انگار تمام آنچه از بهار می‌خواهیم، در همین چند کلمه خلاصه شده است: غم‌ها بسوزند، زمستان بگذرد، و بهار فقط به طبیعت نیاید… به دل‌های ما هم برگردد. 🌱 این اثر را تقدیم می‌کنیم به همه‌ی فارسی‌زبانان؛ از ایران و افغانستان و تاجیکستان تا هر جای جهان که واژه‌های فارسی هنوز می‌توانند دلی را بلرزانند و خاطره‌ای را زنده کنند. باشد که این بهار، برای همه‌ی ما بهارِ تازه شدن، آرامش، لبخند و دوباره زیستن باشد. 💚 🌸 بهارا، زنده‌ام کن… بهارا، تازه‌ام کن… بهارا، خنده‌ام کن… 🎙 شعر: گلرخسار صفی‌اوا و پدرام خدابخش 🎵 موسیقی و اجرا: پدرام خدابخش نسخه کامل موسیقی استودیویی و کنسرتی این شعر در کانال یوتیوب مدرسه عشق ♥️ بارگذاری شده است
