ဒီညလည်း မင်းကို သတိရတယ်… ဒါပေမယ့် မပြောတော့ဘူး… အရင်ကဆို မင်းကို သတိရရင် စာပို့ချင်တယ်၊ စကားပြောချင်တယ်၊ မင်းဘေးမှာရှိနေသလို ခံစားချင်တယ်။ အခုတော့ ဖုန်းကိုင်မိရင်တောင် မင်းဆီ စာမပို့တော့ဘူး။ မင်းကို လွမ်းမိရင်လည်း မင်းသိအောင် မကြိုးစားတော့ဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ တချို့အကွာအဝေးတွေက စကားတစ်ခွန်းနဲ့ ပြန်နီးလာလို့ မရတော့ဘူးဆိုတာ ကိုယ်သိလာခဲ့ပြီ… တချို့အလွမ်းတွေက ပြောပြလို့ရတာမဟုတ်ဘဲ ကိုယ့်ရင်ထဲမှာပဲ တိတ်တိတ်လေး သိမ်းထားရတာ… ညတွေ တိတ်ဆိတ်လာတိုင်း မင်းနဲ့ပတ်သက်တဲ့ အမှတ်တရတွေက အလိုလို ပြန်ပေါ်လာတတ်တယ်။ မင်းရဲ့အသံ၊ မင်းနဲ့ပြောခဲ့တဲ့စကားတွေ၊ အတူတူရှိခဲ့ဖူးတဲ့ အချိန်လေးတွေ… အဲ့ဒါတွေအားလုံးကို ပြန်မရနိုင်တော့ဘူးဆိုတာ သိပေမယ့် သတိရမိတဲ့စိတ်ကိုတော့ အမိန့်ပေးပြီး ရပ်တန့်လို့မရသေးဘူး… ဒါကြောင့် ဒီညလည်း မင်းကို သတိရနေမယ်… ဒါပေမယ့် မင်းကို မပြောတော့ဘူး။ မင်းမသိလည်း ရပါတယ်… ကိုယ်တစ်ယောက်တည်း သိနေရုံနဲ့ ဒီအလွမ်းကို တိတ်တိတ်လေး ဖြတ်သန်းသွားမယ်…။ - @phone.nay.shine03