@aysel_xudaverdiyeva: Bəlkə də illər sonra şagirdlərim mənim keçdiyim dərsin bütün detallarını xatırlamayacaqlar. Amma ümid edirəm ki, özlərinə inanmaları üçün dediyim bir cümləni, səhv etdikləri zaman onları necə ruhlandırdığımı, “sən bacararsan” dediyim anı xatırlayacaqlar. Çünki müəllimin ən böyük izi lövhədə yox, şagirdinin yaddaşında qalır. 🤍

dil.ve.edebiyyat.az :

👇 Müəllim! Gözəldən gözəldir bu söz - Körpə könüllərdə məşəl yandıran! Hələ yazılmamış, hələ qırışsız, Hamar beyinləri cilalandıran. Müəllim! Tez durub gec yatanımsan, Bu gün, sabahımı yaradanımsan! Mən bir toxum idim, sabahım - sirdi. Mənə şəkil verən, rəng verənimsən. Məni bu dünyaya anam gətirdi, Sənsə bitirənim, yetirənimsən. Müəllim! Düşüncə güllərimizi Əqlilə suvaran bir bağban oldu. Endirdi yerlərə atamız bizi Müəllim - göylərə qaldıran oldu. Xəyala qol-qanad, gözə nur verdi Müəllim! Biz sənə borcluyuq ancaq. Əmir Teymura da şərəf gətirdi, Ayağın altında əbədi yatmaq. Şagirdin sayıdır dövlətin, varın, Bilməz bu qazancı, bilməz hər naşı. Sinifdən sinifə adlayanların Yaşında yaşayır müəllim yaşı. Elmə güvəndinsə, bil ki, cənnətin Qapısı üzünə açılacaqdır. Məktəbi hər şeydən üstün millətin Hər yerdə, hər işdə zəfəri-haqdır. Gəl, ey heykəltəraş! Bu mərmər, bu gil. Düşün müəllimi, sonra alış, yan. Onun heykəlini mərmərdən deyil, Yarat özü kimi nurdan, işıqdan. Bəxtiyar Vahabzadə