@contou43: 👉👂

Sopé serignebabacar
Sopé serignebabacar
Open In TikTok:
Region: SN
Monday 05 October 2026 00:01:26 GMT
53015
5506
60
328

Music

Download

Comments

khoudiaseye091
xaritou yayam❤️ :
xarit baretoulll de
2026-10-05 15:32:40
12
diadia_beauty_hai.com
Diadia hair & beauty👸🖤 :
made dhé ngaye wakhal à la fin je suis désespérée
2026-10-05 13:36:27
19
miya56017
Mbossmina🌺😘😘 :
Bilay vérité absolue
2026-10-05 16:32:53
5
diong.mendy06
Mélia mendy :
🥰🥰🥰🥰
2026-10-05 14:26:31
3
diarra.diaw957
Diarra Diaw :
Vèritè absolue
2026-10-05 19:49:55
0
mamanmbow27
Maman mbow✅❤️😎 :
2026-10-05 22:02:59
0
khadija.diop239
khadija Diop :
2026-10-05 22:14:51
0
mariama.cisse381
sopou naby :
bly
2026-10-05 19:31:07
0
cherifbayo333
cherifbayo333 :
Nice
2026-10-05 17:14:56
0
fatoubakhoum79
fatoubakhoum :
Merci
2026-10-05 18:38:40
0
bassinenian
bassinenian :
Lou lérr 😳
2026-10-05 11:38:35
0
thierno.hamdou.di3
hamidou 788068144 :
Dj7h
2026-10-05 12:43:50
0
skouba.kourouma
Sékouba Kourouma :
👍
2026-10-05 16:28:18
0
azizmbayeeleveure
Aziz Mbaye :
2026-10-05 15:36:05
0
tyma__mbengue07
Tyma__mbengue07 :
bo léne toppé si you bone yi gnouy deff dafay sohore
2026-10-05 15:40:27
2
youssouphadjigo
youssoudjigo1 :
walay ndeye sane deug bou weir
2026-10-05 19:52:09
0
user37930197885rama
princesse miya🥰 :
👌👌👌
2026-10-05 16:46:14
1
khady.diop.648
khady diop 648 :
[Réconfortant][Réconfortant][Réconfortant]
2026-10-05 11:11:53
1
user7151829653839
Tapha talibé baye chiekhou 😎 :
🥰🥰🥰
2026-10-05 22:36:22
0
adama.pouye546
Adama pouye :
🥰🥰🥰
2026-10-05 22:27:12
0
moddon18
Awilo1 :
[Facepalm]
2026-10-05 22:10:06
0
manadouniang2
Mamadou niang26 :
❤️❤️❤️
2026-10-05 21:43:33
0
sokhna.leye01
Sokhna Leye :
😭😭😭
2026-10-05 20:40:43
0
mary.diao37
Mary Diao :
🥰🥰🥰
2026-10-05 22:32:22
0
user6153294572033
user6153294572033 :
🥰🥰🥰
2026-10-05 00:06:19
0
To see more videos from user @contou43, please go to the Tikwm homepage.

Other Videos

Мұқағали Мақатаевтың (1931-1976) Дінмұхамед Қонаевқа (1912-1993) жазған хатынан:  Құрметті Димаш аға!  Аса ғұзырлы Димаш Ахметұлы, қапелімде Сізге хат жолдап, өзіңізге тым қажетті, асыл уақытыңызды алғаным үшін алдын ала ғапу өтінемін. Бұны бек түсінемін. Бірақ мен басқаша батылдыққа бара алмаған болар едім. Төзімнің де шегі бар емес пе, оның үстіне бұл шатпақ ұзақ жылдар бойы жанымды жегідей жеп келді.  Ешкімді күстәналамай, дөрекілік танытпай, бетің бар, жүзің бар демей, қара қылды қақ жарғандай туралығын айтыппын. Ақырында осы жылғы қаңтарда Қазақстан Жазушылар одағының секретариаты мені КСРО Жазушылар одағы мүшелігінен шығарып тынды, өзіме де сол керек шығар. Ол үшін ешкімді де кінәламаймын.  Осындай сәттерде өз ойларыммен оңашада қалып, поэзия піріне сыйынатын едім. Айлап жазу столының жанында тапжылмай отырдым. Тек, жыр ғана менің жаныма дауа болып, дертімді емдеді. Ол маған адал, таза қызмет етті. Мен де оған қарыздар болып қалғаным жоқ.  Қазір мен бәрінен де түңілдім. Жолдас-достардан да, әмпей ымыраластардан да, жаман әдеттерден де. Үйде омалып жаза беремін, жаза беремін. Бұлардың не әкелерін кім біледі? “Сырым саған, Отаным” атты жаңа кітаптың қолжазбасын дайындадым. Егер “Жазушы” баспасы немесе Қазақстан Жазушылар одағы 1975 жылғы жоспарға енгізбей, сызып тастаса тағдырым қалай болады? Отбасым үлкен, кейуана анам, төрт балам бар, әйелім жарты жалақымен мектепте ұстаздық етіп жүр.  Таяу арада менің “Аққулар ұйықтағанда” атты жаңа жинағым жарық көрді. Чилидің ұлы ақыны Пабло Нерудаға арнаған поэмам жарияланды. Сөйтсе де мен ертеңнен күдерімді үзбей, жазуды жалғастырып жатырмын. Жақында ғана “Халқыма хат” деген өлеңімді тәмамдадым.  Ардақты Димаш аға!  Мен қырық екі жасқа толып, жан тыныштығын басқа тараптан іздегенімді түсіндім. Өзіме-өзім келіп, кінәмді жуып-шайып, өз ақымақтығымнан жоғалтқанымды қалпына келтіруге көмектесіңіз. Ажал алдында тұрғандаймын, құтқара көріңіз!  Сіз қалай шешсеңіз, солай болады.  Ізгі ілтипатпен М.Мақатаев 17.5.1974 Ж.  *** Мұқағали Мақатаевтың (1931-1976) күнделігінен:  25.5.1974 жыл  Биыл 19-майда өмірімде бірінші рет, бәлки, соңғы рет үлкен кісіге өтініш білдірдім. Оның атына орысша жазып үлкен хат жібердім. Шынымды айтып, ашына бәрін мойындадым. Ешкімнің үстінен шағым айтпадым. Бұл әрекетімнен не шығатыны, мені алдымда не күтіп тұрғаны белгісіз. Хатым қолына тие ме, білмеймін, ол өзі оқып танысар ма екен әлде жоқ па? Мені тек бір нәрсе үміттендіреді: егер ол өзі танысса, сондай үлкен адамда қалайша үлкен жүрек болмайды?Оған өтініш білдіріп отырған көптің бірі емес, ақын ғой, үлкен жанды ақын... Әзірше күтудемін).  29.5.1974  Менің үлкен кісім үнсіз, қаламдастарым да үнсіз. Менің тағдырым, ақын тағдыры қалайша ешкімді селт еткізбеді? Білмеймін, мен өзімді өзім әбден аямай айыптап біткенде, олар мені қалайша тағы қайта жазғырмақ? Мен, бәлкім, өзі де онды біткелі тұрғанда, өтініш айтпайтын жаққа өтініш айтып, шалыс қадам жасап қойдым ба?! Кейде шын жүректен айтқан сырыңның бумерангқа айналып, өзіңе қайта оралып соғуы да ғажап емес. Егер тағы қайтадан бас-көз жоқ сөгу, даттау басталып кетсе, қайтем?!  1.6.1974 жыл  Кеше үлкен үйдің бір адамын Жазушылар одағында жолықтырдым. Ол ч-к (ченеунік. – сарашы) менің хатым жайында білетін болып шықты. Ана кісіге деген өтінішім мынау секілді біреулердің қолына тиді ме деген күдік биледі мені. Егер олай болса, онда үміт аз, өйткені мен кімнің кім екенін, кімнің кімге қызмет жасайтынын білем... Шынымен-ақ адамдардың жүрегі бітеу етке айналып кеткені ме? Мемлекеттік қызметкерлердің шынымен-ақ халықтың, оның бір бөлшегі болып саналатын мен сияқтылардың мұң-мұқтажына құлақ асуды қойғаны ма? Адамдарды енді түсіне бастағандаймын. Менің ішімде әлдене өлді. Адамдарға деген сенімімді жоғалта бастадым. Сондықтан қолында билігі барларға титтей де ықыласым жоқ! #МҰҚАҒАЛИ
Мұқағали Мақатаевтың (1931-1976) Дінмұхамед Қонаевқа (1912-1993) жазған хатынан: Құрметті Димаш аға! Аса ғұзырлы Димаш Ахметұлы, қапелімде Сізге хат жолдап, өзіңізге тым қажетті, асыл уақытыңызды алғаным үшін алдын ала ғапу өтінемін. Бұны бек түсінемін. Бірақ мен басқаша батылдыққа бара алмаған болар едім. Төзімнің де шегі бар емес пе, оның үстіне бұл шатпақ ұзақ жылдар бойы жанымды жегідей жеп келді. Ешкімді күстәналамай, дөрекілік танытпай, бетің бар, жүзің бар демей, қара қылды қақ жарғандай туралығын айтыппын. Ақырында осы жылғы қаңтарда Қазақстан Жазушылар одағының секретариаты мені КСРО Жазушылар одағы мүшелігінен шығарып тынды, өзіме де сол керек шығар. Ол үшін ешкімді де кінәламаймын. Осындай сәттерде өз ойларыммен оңашада қалып, поэзия піріне сыйынатын едім. Айлап жазу столының жанында тапжылмай отырдым. Тек, жыр ғана менің жаныма дауа болып, дертімді емдеді. Ол маған адал, таза қызмет етті. Мен де оған қарыздар болып қалғаным жоқ. Қазір мен бәрінен де түңілдім. Жолдас-достардан да, әмпей ымыраластардан да, жаман әдеттерден де. Үйде омалып жаза беремін, жаза беремін. Бұлардың не әкелерін кім біледі? “Сырым саған, Отаным” атты жаңа кітаптың қолжазбасын дайындадым. Егер “Жазушы” баспасы немесе Қазақстан Жазушылар одағы 1975 жылғы жоспарға енгізбей, сызып тастаса тағдырым қалай болады? Отбасым үлкен, кейуана анам, төрт балам бар, әйелім жарты жалақымен мектепте ұстаздық етіп жүр. Таяу арада менің “Аққулар ұйықтағанда” атты жаңа жинағым жарық көрді. Чилидің ұлы ақыны Пабло Нерудаға арнаған поэмам жарияланды. Сөйтсе де мен ертеңнен күдерімді үзбей, жазуды жалғастырып жатырмын. Жақында ғана “Халқыма хат” деген өлеңімді тәмамдадым. Ардақты Димаш аға! Мен қырық екі жасқа толып, жан тыныштығын басқа тараптан іздегенімді түсіндім. Өзіме-өзім келіп, кінәмді жуып-шайып, өз ақымақтығымнан жоғалтқанымды қалпына келтіруге көмектесіңіз. Ажал алдында тұрғандаймын, құтқара көріңіз! Сіз қалай шешсеңіз, солай болады. Ізгі ілтипатпен М.Мақатаев 17.5.1974 Ж. *** Мұқағали Мақатаевтың (1931-1976) күнделігінен: 25.5.1974 жыл Биыл 19-майда өмірімде бірінші рет, бәлки, соңғы рет үлкен кісіге өтініш білдірдім. Оның атына орысша жазып үлкен хат жібердім. Шынымды айтып, ашына бәрін мойындадым. Ешкімнің үстінен шағым айтпадым. Бұл әрекетімнен не шығатыны, мені алдымда не күтіп тұрғаны белгісіз. Хатым қолына тие ме, білмеймін, ол өзі оқып танысар ма екен әлде жоқ па? Мені тек бір нәрсе үміттендіреді: егер ол өзі танысса, сондай үлкен адамда қалайша үлкен жүрек болмайды?Оған өтініш білдіріп отырған көптің бірі емес, ақын ғой, үлкен жанды ақын... Әзірше күтудемін). 29.5.1974 Менің үлкен кісім үнсіз, қаламдастарым да үнсіз. Менің тағдырым, ақын тағдыры қалайша ешкімді селт еткізбеді? Білмеймін, мен өзімді өзім әбден аямай айыптап біткенде, олар мені қалайша тағы қайта жазғырмақ? Мен, бәлкім, өзі де онды біткелі тұрғанда, өтініш айтпайтын жаққа өтініш айтып, шалыс қадам жасап қойдым ба?! Кейде шын жүректен айтқан сырыңның бумерангқа айналып, өзіңе қайта оралып соғуы да ғажап емес. Егер тағы қайтадан бас-көз жоқ сөгу, даттау басталып кетсе, қайтем?! 1.6.1974 жыл Кеше үлкен үйдің бір адамын Жазушылар одағында жолықтырдым. Ол ч-к (ченеунік. – сарашы) менің хатым жайында білетін болып шықты. Ана кісіге деген өтінішім мынау секілді біреулердің қолына тиді ме деген күдік биледі мені. Егер олай болса, онда үміт аз, өйткені мен кімнің кім екенін, кімнің кімге қызмет жасайтынын білем... Шынымен-ақ адамдардың жүрегі бітеу етке айналып кеткені ме? Мемлекеттік қызметкерлердің шынымен-ақ халықтың, оның бір бөлшегі болып саналатын мен сияқтылардың мұң-мұқтажына құлақ асуды қойғаны ма? Адамдарды енді түсіне бастағандаймын. Менің ішімде әлдене өлді. Адамдарға деген сенімімді жоғалта бастадым. Сондықтан қолында билігі барларға титтей де ықыласым жоқ! #МҰҚАҒАЛИ

About