@siri.storie: ดองไว้กันนานสุดกี่ปี มาอวดกันหน่อยย 🤣 #เคสไอแพด #เคสไอแพดมีที่เก็บปากกา #เคสไอแพดน่ารัก #เคสไอแพดกันกระแทก #ipad

ชมพู่ที่มีลักยิ้มไง
ชมพู่ที่มีลักยิ้มไง
Open In TikTok:
Region: TH
Monday 05 October 2026 05:47:45 GMT
37
6
2
0

Music

Download

Comments

kaowmeowww
Kaowmeow :
ดองจนของเขาเลิกขายไปแล้ว🤣
2026-10-05 07:18:54
1
To see more videos from user @siri.storie, please go to the Tikwm homepage.

Other Videos

🛞 တဏှာကုန်ရာ လမ်း {စူဠတဏှာသင်္ခယသုတ်} မဇ္ဈိမနိကာယ်၊ မူလပဏ္ဏာသပါဠိတော်လာ စူဠတဏှာသင်္ခယသုတ်ဟာ အမည်မှာကတည်းက အနှစ်ကို ပြောထားပါတယ်။ 👉တဏှာသင်္ခယ-တဏှာကုန်ခြင်း။ တဏှာကုန်ဖို့ ဘာလုပ်ရမလဲဆိုတာကို မြတ်စွာဘုရားက သိကြားမင်းရဲ့ မေးမြန်းမှုအပေါ် အကျဉ်းချုပ် ဟောကြားတော်မူခဲ့ပါတယ်။ အခါတပါးမှာ သိကြားမင်းက မြတ်စွာဘုရားထံ လာရောက်ပြီး၊ “အရှင်ဘုရား...🙏 ရဟန်းတစ်ပါးဟာ ဘယ်လိုကျင့်ကြံရင် တဏှာကုန်ရာ နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ပြီး အဆုံးသတ်သူ၊ ဘေးကင်းသူ၊ မြတ်သောအကျင့်ကို ပြည့်စုံစွာ ကျင့်ပြီးသူ ဖြစ်နိုင်ပါသလဲ” ဟု မေးလျှောက်ပါတယ်။ မြတ်စွာဘုရားက အရှည်ကြီး မရှင်းပြဘဲ အနှစ်ကို တိုတိုနဲ့ ပြတော်မူပါတယ်။ ☸️“သဗ္ဗေ ဓမ္မာ နာလံ အဘိနိဝေသာယ” ဓမ္မအားလုံးဟာ စွဲလမ်းဖို့ မသင့်။ ရုပ်ဖြစ်ဖြစ်၊ နာမ်ဖြစ်ဖြစ်၊ ချမ်းသာမှုဖြစ်ဖြစ်၊ ဆင်းရဲမှုဖြစ်ဖြစ်၊ ကိုယ်ပိုင်ဆိုင်တယ်ထင်တဲ့ အရာဖြစ်ဖြစ်၊ ကိုယ်မလိုချင်ဘူးဆိုတဲ့ အရာဖြစ်ဖြစ်၊ ဘာတစ်ခုကိုမှ “ငါ”၊ “ငါ့ဥစ္စာ”၊ “ငါ့အတ္တ” ဆိုပြီး မစွဲလမ်းဖို့ပါ။ ဒါပေမယ့်၊ “မစွဲနဲ့” ဆိုပြီး စိတ်ကို အတင်းဖိထားရုံနဲ့တော့ တဏှာမကုန်ပါဘူး။ သိဖို့လိုပါတယ်။ ဓမ္မတွေကို ထူးသောဉာဏ်နဲ့ သိပြီး၊ ပိုင်းခြားသိမြင်မှုနဲ့ ကောင်းစွာသိရပါမယ်။ အထူးသဖြင့်၊ ကိုယ်နဲ့ စိတ်မှာ အမြဲတွေ့နေရတဲ့ ဝေဒနာ ကို မျက်ခြည်မပြတ် ကြည့်ရပါမယ်။ ချမ်းသာတဲ့ဝေဒနာ ပေါ်လာရင်၊ “ဒီဟာကို ဆက်ရှိစေချင်တယ်” ဆိုတဲ့ တဏှာ ဘယ်လိုပေါ်လာသလဲ? ဆင်းရဲတဲ့ဝေဒနာ ပေါ်လာရင်၊ “ဒီဟာ မဖြစ်ချင်ဘူး” ဆိုတဲ့ တဏှာ ဘယ်လိုပေါ်လာသလဲ? မဆင်းရဲမချမ်းသာဝေဒနာ ပေါ်လာရင်? “ဘာမှမဖြစ်ဘူး” ဆိုပြီး မသိမသာ လွှတ်ထားမိတာ ဘယ်လိုဖြစ်သလဲ? အဲဒီဝေဒနာတွေကို အနိစ္စ၊ ဝိရာဂ၊ နိရောဓ၊ ပဋိနိဿဂ္ဂ သဘောနဲ့ အဖန်ဖန် ရှုမြင်ရပါတယ်။ ဖြစ်လာတယ်။ ပျက်သွားတယ်။ နှစ်သက်စရာလို့ ထင်ခဲ့တာလည်း မမြဲဘူး။ မနှစ်သက်စရာလို့ ထင်ခဲ့တာလည်း မမြဲဘူး။ ကြားနေသလို ထင်ခဲ့တာလည်း မမြဲဘူး။ ဒီလို အမှန်အတိုင်း မြင်လာတဲ့အခါ၊ “တဏှာကို ဘယ်လိုသတ်ရမလဲ?” ဆိုတဲ့မေးခွန်းတောင် တဖြည်းဖြည်း ပျောက်သွားပါတယ်။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ တဏှာဟာ အတင်းသတ်ရမယ့် ရန်သူတစ်ကောင်မဟုတ်ဘဲ မသိခြင်းပေါ်မှာ မှီပြီး စွဲလမ်းခြင်းအဖြစ် ဖြစ်လာတဲ့ အကြောင်းတရားတစ်ခု ဖြစ်နေတာကို မြင်လာလို့ပါ။ မြင်ရင် စွဲတာ လျော့လာတယ်။ စွဲတာ လျော့လာရင် ဥပါဒါန် လျော့လာတယ်။ ဥပါဒါန် လျော့လာရင် “ငါ့အတွက် ဘဝသစ်” ဆိုတဲ့ ဆက်စပ်မှုလည်း မရှိတော့ဘူး။ ဒီနေရာမှာ သုတ္တန်ရဲ့ အနှစ်က အလွန်ရိုးရှင်းပါတယ်။ တဏှာကုန်ခြင်းဆိုတာ လောကကြီးကို ဖျက်ဆီးပစ်တာ မဟုတ်ပါဘူး။ လောကကြီးထဲမှာ ဖြစ်ပျက်နေတဲ့ ဓမ္မတွေကို “ငါ” “ငါ့ဟာ” ဆိုပြီး အဓိပ္ပာယ်ထပ်မပေးတော့ခြင်း ပါ။ ဒီတရားကို နာယူပြီး သိကြားမင်းဟာ ဝမ်းမြောက်စွာ ပြန်သွားခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် အရှင်မဟာမောဂ္ဂလ္လာန်ကတော့၊ “တကယ်နားလည်သွားတာလား? ကြားရတာကို ဝမ်းမြောက်ရုံလား? ဆိုတာ သိလိုခဲ့ပါတယ်။ နတ်ပြည်ကို ကြွသွားတဲ့အခါ သိကြားမင်းဟာ နတ်စည်းစိမ်တွေကြားမှာ ပျော်ပါးနေပါတယ်။ တရားကို ပြန်မေးတဲ့အခါ အစောက ကြားခဲ့တဲ့ တရားကိုပင် အပြည့်အစုံ မပြန်နိုင်တော့ပါဘူး။ အဲဒီအခါ မဟာမောဂ္ဂလ္လာန်မထေရ်က၊ တန်ခိုးအာနုဘော်နဲ့ ဝေဇယန္တာပြာသာဒ်ကို လှုပ်ခါစေပြီး သိကြားမင်းတို့အား သံဝေဂရစေခဲ့ပါတယ်။ ဒီဖြစ်ရပ်ကလည်း စိတ်ဝင်စားစရာပါ။ တရားကို ကြားရုံနဲ့ မလုံလောက်ဘူး။ နားထောင်နေတုန်း “အော်… ဟုတ်တာပဲ” ဆိုတာလောက်နဲ့လည်း မလုံလောက်ဘူး။ ကိုယ်တိုင်မြင်ရမယ်။ မြင်လာရင် စွဲတာ ပြုတ်ရမယ်။ စွဲတာ ပြုတ်လာရင် တဏှာကုန်ရာဘက်ကို ရွေ့လာမယ်။ ဒါကြောင့်၊ လောကကို စွန့်ခွာမှ တဏှာကုန်တာ မဟုတ်ဘူး။ လောကထဲမှာရှိနေတဲ့ ရုပ်နာမ်ဓမ္မတွေကို၊ “ငါ” “ငါ့ဟာ” ဆိုတဲ့ စွဲလမ်းမှုနဲ့ မယူတော့တဲ့အခါ၊ တဏှာကုန်ရာ လမ်းပေါ်ကို ရောက်လာတာပါ။ ချမ်းသာမှုလာလည်း မတပ်မက်။ ဆင်းရဲမှုလာလည်း မတွန်းဖယ်။ ဝေဒနာလာလည်း “ငါခံစားနေရတယ်” လို့ မယူ။ ဖြစ်တာကို ဖြစ်သလိုသိ။ ပျက်တာကို ပျက်သလိုသိ။ မမြဲတာကို မမြဲသလိုသိ။ သိမြင်မှုက နက်လာလေလေ စွဲလမ်းစရာက ပါးလာလေလေ။ နောက်ဆုံးမှာ၊ တဏှာကို သတ်လိုက်ရတာ မဟုတ်ပါ။ တဏှာစွဲစရာ အကြောင်းကို ဉာဏ်နဲ့ မြင်သွားတာပါ။ အဲဒီအခါ၊ လက်က လွှတ်လိုက်တာထက် စိတ်က မကိုင်တော့တာလို့ ပြောရင်ပိုမှန်ပါတယ်။ ထို့ကြောင့် စူဠတဏှာသင်္ခယသုတ်ရဲ့ အနှစ်ကို တစ်ကြောင်းတည်းနဲ့ ပြောရရင်၊ “ဓမ္မအားလုံးကို သိမြင်ပါ၊ ဒါပေမယ့် ဘာဓမ္မကိုမှ မစွဲလမ်းပါနှင့်။ ဝေဒနာတို့၏ ဖြစ်ပျက်မှုကို အမှန်အတိုင်းမြင်လာသောအခါ တဏှာ၏ အမြစ်သည် ခြောက်သွေ့လာလိမ့်မည်။” တဏှာကုန်ရာလမ်းဟာ တစ်ခုခုကို ရအောင်လိုက်တဲ့လမ်း မဟုတ်ပါဘူး။ စွဲထားသမျှကို အမှန်အတိုင်း သိမြင်ပြီး လွှတ်သွားတဲ့လမ်းပါ။ 🙏 {စူဠတဏှာသင်္ခယသုတ်အနှစ်ချုပ်}✍️ #baphe5 #foryou #foryourpage
🛞 တဏှာကုန်ရာ လမ်း {စူဠတဏှာသင်္ခယသုတ်} မဇ္ဈိမနိကာယ်၊ မူလပဏ္ဏာသပါဠိတော်လာ စူဠတဏှာသင်္ခယသုတ်ဟာ အမည်မှာကတည်းက အနှစ်ကို ပြောထားပါတယ်။ 👉တဏှာသင်္ခယ-တဏှာကုန်ခြင်း။ တဏှာကုန်ဖို့ ဘာလုပ်ရမလဲဆိုတာကို မြတ်စွာဘုရားက သိကြားမင်းရဲ့ မေးမြန်းမှုအပေါ် အကျဉ်းချုပ် ဟောကြားတော်မူခဲ့ပါတယ်။ အခါတပါးမှာ သိကြားမင်းက မြတ်စွာဘုရားထံ လာရောက်ပြီး၊ “အရှင်ဘုရား...🙏 ရဟန်းတစ်ပါးဟာ ဘယ်လိုကျင့်ကြံရင် တဏှာကုန်ရာ နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ပြီး အဆုံးသတ်သူ၊ ဘေးကင်းသူ၊ မြတ်သောအကျင့်ကို ပြည့်စုံစွာ ကျင့်ပြီးသူ ဖြစ်နိုင်ပါသလဲ” ဟု မေးလျှောက်ပါတယ်။ မြတ်စွာဘုရားက အရှည်ကြီး မရှင်းပြဘဲ အနှစ်ကို တိုတိုနဲ့ ပြတော်မူပါတယ်။ ☸️“သဗ္ဗေ ဓမ္မာ နာလံ အဘိနိဝေသာယ” ဓမ္မအားလုံးဟာ စွဲလမ်းဖို့ မသင့်။ ရုပ်ဖြစ်ဖြစ်၊ နာမ်ဖြစ်ဖြစ်၊ ချမ်းသာမှုဖြစ်ဖြစ်၊ ဆင်းရဲမှုဖြစ်ဖြစ်၊ ကိုယ်ပိုင်ဆိုင်တယ်ထင်တဲ့ အရာဖြစ်ဖြစ်၊ ကိုယ်မလိုချင်ဘူးဆိုတဲ့ အရာဖြစ်ဖြစ်၊ ဘာတစ်ခုကိုမှ “ငါ”၊ “ငါ့ဥစ္စာ”၊ “ငါ့အတ္တ” ဆိုပြီး မစွဲလမ်းဖို့ပါ။ ဒါပေမယ့်၊ “မစွဲနဲ့” ဆိုပြီး စိတ်ကို အတင်းဖိထားရုံနဲ့တော့ တဏှာမကုန်ပါဘူး။ သိဖို့လိုပါတယ်။ ဓမ္မတွေကို ထူးသောဉာဏ်နဲ့ သိပြီး၊ ပိုင်းခြားသိမြင်မှုနဲ့ ကောင်းစွာသိရပါမယ်။ အထူးသဖြင့်၊ ကိုယ်နဲ့ စိတ်မှာ အမြဲတွေ့နေရတဲ့ ဝေဒနာ ကို မျက်ခြည်မပြတ် ကြည့်ရပါမယ်။ ချမ်းသာတဲ့ဝေဒနာ ပေါ်လာရင်၊ “ဒီဟာကို ဆက်ရှိစေချင်တယ်” ဆိုတဲ့ တဏှာ ဘယ်လိုပေါ်လာသလဲ? ဆင်းရဲတဲ့ဝေဒနာ ပေါ်လာရင်၊ “ဒီဟာ မဖြစ်ချင်ဘူး” ဆိုတဲ့ တဏှာ ဘယ်လိုပေါ်လာသလဲ? မဆင်းရဲမချမ်းသာဝေဒနာ ပေါ်လာရင်? “ဘာမှမဖြစ်ဘူး” ဆိုပြီး မသိမသာ လွှတ်ထားမိတာ ဘယ်လိုဖြစ်သလဲ? အဲဒီဝေဒနာတွေကို အနိစ္စ၊ ဝိရာဂ၊ နိရောဓ၊ ပဋိနိဿဂ္ဂ သဘောနဲ့ အဖန်ဖန် ရှုမြင်ရပါတယ်။ ဖြစ်လာတယ်။ ပျက်သွားတယ်။ နှစ်သက်စရာလို့ ထင်ခဲ့တာလည်း မမြဲဘူး။ မနှစ်သက်စရာလို့ ထင်ခဲ့တာလည်း မမြဲဘူး။ ကြားနေသလို ထင်ခဲ့တာလည်း မမြဲဘူး။ ဒီလို အမှန်အတိုင်း မြင်လာတဲ့အခါ၊ “တဏှာကို ဘယ်လိုသတ်ရမလဲ?” ဆိုတဲ့မေးခွန်းတောင် တဖြည်းဖြည်း ပျောက်သွားပါတယ်။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ တဏှာဟာ အတင်းသတ်ရမယ့် ရန်သူတစ်ကောင်မဟုတ်ဘဲ မသိခြင်းပေါ်မှာ မှီပြီး စွဲလမ်းခြင်းအဖြစ် ဖြစ်လာတဲ့ အကြောင်းတရားတစ်ခု ဖြစ်နေတာကို မြင်လာလို့ပါ။ မြင်ရင် စွဲတာ လျော့လာတယ်။ စွဲတာ လျော့လာရင် ဥပါဒါန် လျော့လာတယ်။ ဥပါဒါန် လျော့လာရင် “ငါ့အတွက် ဘဝသစ်” ဆိုတဲ့ ဆက်စပ်မှုလည်း မရှိတော့ဘူး။ ဒီနေရာမှာ သုတ္တန်ရဲ့ အနှစ်က အလွန်ရိုးရှင်းပါတယ်။ တဏှာကုန်ခြင်းဆိုတာ လောကကြီးကို ဖျက်ဆီးပစ်တာ မဟုတ်ပါဘူး။ လောကကြီးထဲမှာ ဖြစ်ပျက်နေတဲ့ ဓမ္မတွေကို “ငါ” “ငါ့ဟာ” ဆိုပြီး အဓိပ္ပာယ်ထပ်မပေးတော့ခြင်း ပါ။ ဒီတရားကို နာယူပြီး သိကြားမင်းဟာ ဝမ်းမြောက်စွာ ပြန်သွားခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် အရှင်မဟာမောဂ္ဂလ္လာန်ကတော့၊ “တကယ်နားလည်သွားတာလား? ကြားရတာကို ဝမ်းမြောက်ရုံလား? ဆိုတာ သိလိုခဲ့ပါတယ်။ နတ်ပြည်ကို ကြွသွားတဲ့အခါ သိကြားမင်းဟာ နတ်စည်းစိမ်တွေကြားမှာ ပျော်ပါးနေပါတယ်။ တရားကို ပြန်မေးတဲ့အခါ အစောက ကြားခဲ့တဲ့ တရားကိုပင် အပြည့်အစုံ မပြန်နိုင်တော့ပါဘူး။ အဲဒီအခါ မဟာမောဂ္ဂလ္လာန်မထေရ်က၊ တန်ခိုးအာနုဘော်နဲ့ ဝေဇယန္တာပြာသာဒ်ကို လှုပ်ခါစေပြီး သိကြားမင်းတို့အား သံဝေဂရစေခဲ့ပါတယ်။ ဒီဖြစ်ရပ်ကလည်း စိတ်ဝင်စားစရာပါ။ တရားကို ကြားရုံနဲ့ မလုံလောက်ဘူး။ နားထောင်နေတုန်း “အော်… ဟုတ်တာပဲ” ဆိုတာလောက်နဲ့လည်း မလုံလောက်ဘူး။ ကိုယ်တိုင်မြင်ရမယ်။ မြင်လာရင် စွဲတာ ပြုတ်ရမယ်။ စွဲတာ ပြုတ်လာရင် တဏှာကုန်ရာဘက်ကို ရွေ့လာမယ်။ ဒါကြောင့်၊ လောကကို စွန့်ခွာမှ တဏှာကုန်တာ မဟုတ်ဘူး။ လောကထဲမှာရှိနေတဲ့ ရုပ်နာမ်ဓမ္မတွေကို၊ “ငါ” “ငါ့ဟာ” ဆိုတဲ့ စွဲလမ်းမှုနဲ့ မယူတော့တဲ့အခါ၊ တဏှာကုန်ရာ လမ်းပေါ်ကို ရောက်လာတာပါ။ ချမ်းသာမှုလာလည်း မတပ်မက်။ ဆင်းရဲမှုလာလည်း မတွန်းဖယ်။ ဝေဒနာလာလည်း “ငါခံစားနေရတယ်” လို့ မယူ။ ဖြစ်တာကို ဖြစ်သလိုသိ။ ပျက်တာကို ပျက်သလိုသိ။ မမြဲတာကို မမြဲသလိုသိ။ သိမြင်မှုက နက်လာလေလေ စွဲလမ်းစရာက ပါးလာလေလေ။ နောက်ဆုံးမှာ၊ တဏှာကို သတ်လိုက်ရတာ မဟုတ်ပါ။ တဏှာစွဲစရာ အကြောင်းကို ဉာဏ်နဲ့ မြင်သွားတာပါ။ အဲဒီအခါ၊ လက်က လွှတ်လိုက်တာထက် စိတ်က မကိုင်တော့တာလို့ ပြောရင်ပိုမှန်ပါတယ်။ ထို့ကြောင့် စူဠတဏှာသင်္ခယသုတ်ရဲ့ အနှစ်ကို တစ်ကြောင်းတည်းနဲ့ ပြောရရင်၊ “ဓမ္မအားလုံးကို သိမြင်ပါ၊ ဒါပေမယ့် ဘာဓမ္မကိုမှ မစွဲလမ်းပါနှင့်။ ဝေဒနာတို့၏ ဖြစ်ပျက်မှုကို အမှန်အတိုင်းမြင်လာသောအခါ တဏှာ၏ အမြစ်သည် ခြောက်သွေ့လာလိမ့်မည်။” တဏှာကုန်ရာလမ်းဟာ တစ်ခုခုကို ရအောင်လိုက်တဲ့လမ်း မဟုတ်ပါဘူး။ စွဲထားသမျှကို အမှန်အတိုင်း သိမြင်ပြီး လွှတ်သွားတဲ့လမ်းပါ။ 🙏 {စူဠတဏှာသင်္ခယသုတ်အနှစ်ချုပ်}✍️ #baphe5 #foryou #foryourpage

About