@vaktiaraf: Herkes gidiyor MİHRİBAN Kimi arkasında derin bir sessizlik bırakarak, kimi kapıyı yüzümüze çarparak, kimi de bir vedayı bile bize çok görerek çekip gidiyor. Kimi arkasında kırık bir sandalye bırakıyor, kimi yarım kalmış bir hayal. Ama hepsi gidiyor işte. İnsan bir yere kadar alışıyor sanıyorsun, alışmıyor. Sadece eksik yaşamayı öğreniyor. Bizse hep aynı soğuk kaldırımda, aynı yıpranmış iskemlede oturup gidenlerin ardından bakıyoruz. Mesele sadece gitmeleri de değil aslında; giderken göğsümüzün ortasından söküp aldıkları, yanlarında götürdükleri o parçamız… Ben artık gidenlere değil de, geride bıraktıkları boşluğa bakıyorum MİHRİBAN. Çünkü insanı yoran ayrılık değilmiş; ayrılıktan sonra her şey yerli yerinde dururken bir kişinin eksik olmasıymış. Aynı sokak, aynı akşam, aynı gökyüzü... Ama hiçbir şey eskisi gibi değil. Bazen düşünüyorum. Acaba biz bazı insanları sevmek için mi karşılaştık, yoksa kaybetmeyi öğrenmek için mi? Çünkü bazıları hayatımıza misafir gibi geliyor. Kalacaklarına öyle çok inanıyoruz ki, giderken yanlarında sadece kendilerini değil, içimizde kurduğumuz bütün ihtimalleri de götürüyorlar. Oysa biz yürümeyi unutacak kadar uzun kaldık bu eşikte. Zaman ayaklarımızın altında ufalanırken, yalnızlığın karanlık gölgesi her gece biraz daha genzi yakan bir sis gibi çöküyor üzerimize. Sonra bir gün dönüp etrafına bakıyorsun MİHRİBAN… Bir zamanlar sesleriyle içini dolduran insanların yerinde kocaman boşluklar duruyor. Kimi bir fotoğrafın içinde kalmış, kimi eski bir mesajın satır aralarında. Bazıları ise öyle gitmiş ki, sanki hiç yaşamamış gibi. Ama insanın kalbi unutmuyor işte. Unutmak aklın işi belki ama kalp, kendi mezarlığını yıllarca içinde taşıyor. En çok da buna yanıyorum MİHRİBAN. Biz hep gidenlerin arkasından bakmayı öğrendik ama gidenlerin hiçbiri dönüp arkasına bakmayı öğrenemedi. #Araf #44.gün

☯︎ A̶ R̶ A̶ F̶ ☯︎ :

Her hastanın sahip olmasını arzuladığı bir kalp verdim o'na.. O'da hiç bir doktorun tedavi edemeyeceği bir yara verdi bana...

𝑫ᥫ᭡་ :

içimden geldiği gibi sevdim seni Hesapsızdı bu sevgi Ne yarını düşündüm ne de başıma ne gelir diye tarttım. Kalbimde ne varsa, korkmadan koydum önüne. Kendimi saklamadım eksiltmedim olduğum gibi geldim. Sevmek buysa, ben seni tam da böyle sevdim Yanlışlarım oldu belki ama sahte olmadım. Rol yapmadım, yarım sevmedim kaçmadım. Bazen kelimelerim yetmedi sana Bazen sustum. Ama bil ki sustuğum her anın içinde bile sen vardın. Sana alışmak kolay oldu çünkü kalbim seni hiç yabancı saymadı. Ama senden vazgeçmek işte o insanın sırtına dünyanın en ağır yükünü alması gibi Şimdi bu satırları yazarken içimde kocaman bir boşluk var Ne koysam dolmuyor ne eklesem yetmiyor. Sesini koysam yetmeyecek, anılarını koysam taşacak bir boşluk bu insan en çok, en çok alıştığı yoklukla sınanıyormuş. Bunu senden sonra ögrendim. Belki eksik sevdim belki yanlış zamanda, belki de fazla derin Ama seni sevmekten hiç pişman olmadım. Gözlerim doluyorsa sebebi pişmanlık değil Canım acıyorevet, çok acıyor... ama bu acı, gerçek bir şeye dokunduğumun kanıtı gibi.Zaman geçecek biliyorum. Günler akacak, hayat benden güçlü olmamı isteyecek. Ben de devam edeceğim. Ama içimde senden kalan bir yer hep eksik kalacak. Bazı şarkılar yarım bitecek, bazı geceler uzun sürecek. Kalabalıkların içinde durup bir anda yalnız hissedeceğim çünkü insan en çok, sevdiği kişinin yokluğunda yalnız kalıyor. Sana söyleyemediğim cümleler var. Dilimin ucunda kalıp geri dönen, cümleler var. Dilimin ucunda kalıp geri dönen şimdi sırası değil dediğim cümleler Belki söyleseydim hiçbir şey değişmeyecekti. Belki de her şey. Ama artık ihtimallerin bile can yakmadığı bir noktadayım. Şimdi gidiyorum. Ardımda yarım cümleler, söylenememiş kelimeler, gecelere sığmayan düşünceler bırakıyorum. Belki bir gün adımı duyduğunda kalbinde hafif bir sızı olur, belki hiç olmaz... Ama bil ki sen, benim içimde hep bir "keşke" olarak kalacaksın. Bu bir veda. Sessiz, yorgun ve gözleri biraz ıslak bir veda... Seni, içimden geldiği gibi sevmiş olmanın hüznüyle..🥀😔 şimdiden özürdilerim üzdüysem yazdığımdan dolayı,🙏

bb :

👍👌 Aynen öyle

Azime Kandemir :

Evet.ALLAH'HIMAA HAVALE ETTİM.☝️💔😔😭😭🤲🙏

azat :

tüm kalbimle Rabbime havale ediyorum rabbim Susan ben konuşan ahım olsun ona yarabbim tüm kalbimle inanıyorum ki kurban olduğum rabbim benimlesin Elhamdülillah yarabbim huzurluyum yarabbim tüm kalbimle kendimi seçtim sağlıkla huzurla mutlulukla sevgiyle umutla kolaylıkla yoluma devam ediyorum Rabbime binlerce kez hamdolsun kurban olduğum rabbim benimle olsun bana yeter elhamdülillah yarabbim tüm kalbimle sana sığınırım yarabbim 🤲🤲🤲🤲🤲

Huzur~ :

kaleminize yüreginize saglik 👏🕊

Ayşenur Öztürk 789 :

🤍🪽 :

🕊️ HUZUR 🕊️ :

bom boş dünya en iyisi

mardinli47li :

ve...geçmişin keşkeleri geleceğin keşkeleri olamaz....'

༺⭑⃝🖤 ֆօռ ɮɛɖɛʟ ʍɨʀǟ 🖤🕊️⭑༻ :

yalan Dünya :

☀️🕊️𝒁𝒆𝒎𝒉𝒆𝒓𝒊☀️ :

aynen öyle 😔😔😔

🍀🌺 :

oyku_bozkurt.25 :

👍🏼👍🏼👍🏼👍🏼👍🏼👍🏼👍🏼👍🏼👍🏼👍🏼👍🏼👍🏼👍🏼👍🏼👍🏼👍🏼👍🏼

Ayşenur Öztürk 789 :

Sol Yanım :

CENNET :

🥰

SuSTumM🧿 :

Hayatimdan Giden Kim Olursa Olsun Zerre Umurumda Değil Artik Benim Limanından Ayrılan Gemi Hangi Limana Demir Attıysa Orda Kalsın...

Araf🦋 :

Yüreğine dokunan ne varsa kalemine dökülmüş emeğine sağlik..adaşım

A.Б 14.05 :

🥰🥰🥰

elif51 :

😳👍

🕋🕋♥️Nursen.şakine♥️🕋🕋 :

🥰🥰🥰🥰🥰

Türkiye :

👍👍👍

💛saryjam>>🦂🦂 :

❤❤❤