معنی شعر:
این شعر می گوید خدا را فقط در مسجد و کعبه جست وجو نکنیم؛ بلکه حضور او را در دل پاک، انسانیت، محبت و کمک به دیگران ببینیم. پیش از عبادت ظاهری، باید دل کسی را نشکنیم و نسبت به نیازمندان بی تفاوت نباشیم. اگر دل انسان از کینه، غرور و خودخواهی پاک شود، قلب او همچون کعبه ای مقدس می شود.