@letschopituprich: YouTube: Let's Chop It Up Rich Podcast - #podcast #jesuschrist #gospel #faith #viral

Let’s Chop It Up Rich Podcast
Let’s Chop It Up Rich Podcast
Open In TikTok:
Region: US
Monday 05 October 2026 15:05:06 GMT
14587
569
5
15

Music

Download

Comments

dcart12345
GTWFU Tattoo :
facts
2026-10-05 21:03:34
2
shamardaniyel144
Shamar Daniyel :
Word up
2026-10-05 17:07:33
0
okklovesgodjesuschrist
omar :
🥰
2026-10-13 06:14:21
0
gabrielhernandez9715
Jonathan :
❤️❤️❤️
2026-10-05 16:50:53
0
sheldon305786
blingblingbwoi :
😳
2026-10-05 19:21:59
0
To see more videos from user @letschopituprich, please go to the Tikwm homepage.

Other Videos

එක පැත්තකින් ගෙදර ප්‍රශ්න, අනිත් පැත්තෙන් හිතේ දුක.සමහර දවස්වල ජීවිතේ හැමදේම එකපාරටම ඔළුවට කඩාගෙන වැටෙනවා වගේ දැනෙනවා. හිතේ තියෙන හැමදේම දරාගෙන ඉන්න අමාරු වුණත්, ඒ හැමදේම කාටවත් කියාගන්න බැරුව නිහඬව විඳදරාගන්න සිද්ධ වෙනවා. එහෙම වෙලාවක හිතට දැනෙන බර ටිකක් හරි අඩු කරගන්න, තමන්ගේ කියලා හිතෙන කෙනෙක් එක්ක කතා කරන්න හිතෙනවා. ඒ කෙනා එක්ක විනාඩි කිහිපයක් හරි කතා කරලා, හිතේ තියෙන දේවල් කියලා, ටිකක් හරි සැනසීමක් ලබන්න බලාපොරොත්තු වෙනවා. ඒත් ඒ වෙලාවට තමන් කතා කරන්න බලාගෙන ඉන්න කෙනාත් කිසිම දෙයක් නොකියා නිහඬව යද්දි, හිතට දැනෙන අසරණකම වචනවලින් විස්තර කරන්න බැරි තරම්. සමහරවිට මං බලාපොරොත්තු වෙන්නේ ලොකු දේවල් නෙවෙයි. මගේ හැම ප්‍රශ්නයක්ම විසඳලා දෙන්න කියලවත්, මං කියන හැමදේකටම උත්තර දෙන්න කියලවත් නෙවෙයි. මට ඕන වෙන්නේ මං හිතෙන් වැටෙන වෙලාවක ටිකක් හරි මං ළඟින් ඉන්න කෙනෙක්. මගේ හිතේ තියෙන දේවල් අහගෙන ඉන්න, මං කියන දේ තේරුම් ගන්න උත්සාහ කරන, මට හැමදේම තනියම දරාගන්න ඕන නැහැ කියලා දැනෙන්න සලස්වන කෙනෙක් විතරයි. ඒත් ඒ පුංචි බලාපොරොත්තුවත් ඉටු නොවුණාම, කාටවත් නොකියා හිත ඇතුළෙන්ම කඩාගෙන වැටෙන්න සිද්ධ වෙනවා. හැමෝම ඉස්සරහ හිනාවෙලා ඉන්නවා කියලා, හැමදේම හොඳින් කියලා හිතන්න එපා. සමහර හිනාවල් පිටුපස කාටවත් කියාගන්න බැරි තරම් වේදනාවන් හැංගිලා තියෙනවා. සමහර මිනිස්සු අනිත් අය ඉස්සරහ හිනාවෙන්නේ තමන්ගේ දුක අමතක වෙලා නිසා නෙවෙයි, තමන්ගේ දුක පෙන්නන්න කෙනෙක් නැති නිසා. හිතේ කොච්චර දේවල් තිබුණත්, කඳුළු එන්න කොච්චර ළං වුණත්, ඒ හැමදේම හංගගෙන සාමාන්‍ය විදිහට ජීවත් වෙන්න උත්සාහ කරනවා. මොකද හැමෝටම තමන්ගේ දුක තේරුම් කරලා දෙන්න බැහැ. හැමෝටම තමන්ගේ හිතේ තියෙන දේවල් කියන්නත් බැහැ. වැඩියෙන්ම රිදෙන්නේ තමන්ගේ දුක අහගෙන ඉඳියි කියලා විශ්වාස කරපු කෙනා ළඟට ගියාමත්, ඒ දුකත් එක්ක තනියම ඉතුරු වෙන්න සිද්ධ වෙන එකයි. මුළු ලෝකෙම එක්ක තරහක් තිබුණත්, හිතේ කොච්චර වේදනාවක් තිබුණත්, ඒ කෙනා එක්ක ටිකක් කතා කළාම හිත නිවෙයි කියලා හිතනවා. ඒත් එයත් නිහඬ වුණාම, තමන්ගේ හැඟීම්වලටත් තැනක් නැහැ වගේ දැනෙනවා. එතකොට අඬන්න හිතුණත් අඬන්න කෙනෙක් නැහැ, හිතේ තියෙන දේවල් කියන්න හිතුණත් අහගෙන ඉන්න කෙනෙක් නැහැ. අන්තිමට හැමදේම හිත ඇතුළේම හිර කරගෙන, කිසිම දෙයක් නොවුණා වගේ ඉන්න පුරුදු වෙනවා. ඇත්තටම සමහර වෙලාවට මනුස්සයෙක්ට ඕන වෙන්නේ උපදෙස් නෙවෙයි, ප්‍රශ්නවලට විසඳුම් නෙවෙයි, ලස්සන වචන ගොඩක් නෙවෙයි. තමන්ගේ හිතේ තියෙන දේවල් බය නැතුව කියන්න පුළුවන් තැනක්, තමන්ගේ කඳුළු හංගන්න අවශ්‍ය නැති කෙනෙක්, තමන් දුකින් ඉන්න වෙලාවක ඒ දුක නොසලකා හරින්නේ නැති හිතක් විතරයි. මොකද ජීවිතේ හැම සටනක්ම දිනන්න ශක්තිය තියෙන මිනිස්සුන්ටත්, සමහර දවස්වල තමන් ළඟින් කෙනෙක් ඉන්න ඕන වෙනවා. ශක්තිමත් කියලා පේන හැමෝටම හැමදේම තනියම දරාගන්න පුළුවන් කියලා හිතන්න එපා. සමහරවිට මගේ නිහඬකම පිටුපස තියෙන්නේ කියාගන්න බැරි තරම් දුකක්. මගේ හිනාව පිටුපස තියෙන්නේ කාටවත් නොපෙන්වන කඳුළු. මගේ “මං හොඳින්” කියන වචන පිටුපස තියෙන්නේ, මං ඇත්තටම හොඳින් නෙවෙයි කියලා කෙනෙක් හරි තේරුම් ගනීවි කියන පුංචි බලාපොරොත්තුවක්. ඒත් ඒක තේරුම් ගන්න කෙනෙක් නැති වුණාම, අන්තිමට මගේ දුකත් මටම හුරු කරගන්න සිද්ධ වෙනවා. මට හැමදේම තනියම දරාගන්න පුළුවන් කියලා පේනවා ඇති. ඒත් ඒ හැම වෙලාවකම මට තනියම ඉන්න ඕන කියන එක නෙවෙයි ඒකේ තේරුම. සමහර වෙලාවට මටත් ඕන කෙනෙක් මගේ හිතේ තියෙන දේවල් අහගෙන ඉන්න. මං දුකින් ඉන්නකොට ඒක නොසලකා හරින්නේ නැතුව, මං කතා කරන්න එනකොට මාව මඟහරින්නේ නැතුව, මටත් දුක දැනෙන හිතක් තියෙනවා කියන එක තේරුම් ගන්න. මොකද මමත් හැඟීම් තියෙන මනුස්සයෙක්… මටත් රිදෙනවා, මටත් තනිකම දැනෙනවා, මටත් සමහර දවස්වල හැමදේම අතහැරලා නිහඬව ඉන්න හිතෙනවා. අන්තිමට මට තේරෙන එකම දේ තමයි, හැමෝම ඉස්සරහ හිනාවෙලා ඉන්න මිනිස්සුන්ගේ හිත් ඇතුළේ තියෙන දුක අපිට පේන්නේ නැහැ කියන එක. ඒ නිසා කෙනෙක් තමන්ගේ දුක කියන්න අපි ළඟට එනකොට, පුළුවන් නම් ඒ දුක අහගෙන ඉන්න. හැම ප්‍රශ්නයකටම විසඳුම් දෙන්න බැරි වුණත්, ඒ කෙනාට තනියම නෙවෙයි කියලා දැනෙන්න සලස්වන්න. මොකද සමහර වෙලාවට අපිට සුළු දෙයක් වගේ පෙනෙන අවධානයක්, තවත් කෙනෙක්ගේ හිතට ලොකු සැනසීමක් වෙන්න පුළුවන්! ❤️‍🩹🥀 #the_unsaidd  These are my real feelings, written from my heart and my own experiences. Please don’t copy my words or my feelings! 💌
එක පැත්තකින් ගෙදර ප්‍රශ්න, අනිත් පැත්තෙන් හිතේ දුක.සමහර දවස්වල ජීවිතේ හැමදේම එකපාරටම ඔළුවට කඩාගෙන වැටෙනවා වගේ දැනෙනවා. හිතේ තියෙන හැමදේම දරාගෙන ඉන්න අමාරු වුණත්, ඒ හැමදේම කාටවත් කියාගන්න බැරුව නිහඬව විඳදරාගන්න සිද්ධ වෙනවා. එහෙම වෙලාවක හිතට දැනෙන බර ටිකක් හරි අඩු කරගන්න, තමන්ගේ කියලා හිතෙන කෙනෙක් එක්ක කතා කරන්න හිතෙනවා. ඒ කෙනා එක්ක විනාඩි කිහිපයක් හරි කතා කරලා, හිතේ තියෙන දේවල් කියලා, ටිකක් හරි සැනසීමක් ලබන්න බලාපොරොත්තු වෙනවා. ඒත් ඒ වෙලාවට තමන් කතා කරන්න බලාගෙන ඉන්න කෙනාත් කිසිම දෙයක් නොකියා නිහඬව යද්දි, හිතට දැනෙන අසරණකම වචනවලින් විස්තර කරන්න බැරි තරම්. සමහරවිට මං බලාපොරොත්තු වෙන්නේ ලොකු දේවල් නෙවෙයි. මගේ හැම ප්‍රශ්නයක්ම විසඳලා දෙන්න කියලවත්, මං කියන හැමදේකටම උත්තර දෙන්න කියලවත් නෙවෙයි. මට ඕන වෙන්නේ මං හිතෙන් වැටෙන වෙලාවක ටිකක් හරි මං ළඟින් ඉන්න කෙනෙක්. මගේ හිතේ තියෙන දේවල් අහගෙන ඉන්න, මං කියන දේ තේරුම් ගන්න උත්සාහ කරන, මට හැමදේම තනියම දරාගන්න ඕන නැහැ කියලා දැනෙන්න සලස්වන කෙනෙක් විතරයි. ඒත් ඒ පුංචි බලාපොරොත්තුවත් ඉටු නොවුණාම, කාටවත් නොකියා හිත ඇතුළෙන්ම කඩාගෙන වැටෙන්න සිද්ධ වෙනවා. හැමෝම ඉස්සරහ හිනාවෙලා ඉන්නවා කියලා, හැමදේම හොඳින් කියලා හිතන්න එපා. සමහර හිනාවල් පිටුපස කාටවත් කියාගන්න බැරි තරම් වේදනාවන් හැංගිලා තියෙනවා. සමහර මිනිස්සු අනිත් අය ඉස්සරහ හිනාවෙන්නේ තමන්ගේ දුක අමතක වෙලා නිසා නෙවෙයි, තමන්ගේ දුක පෙන්නන්න කෙනෙක් නැති නිසා. හිතේ කොච්චර දේවල් තිබුණත්, කඳුළු එන්න කොච්චර ළං වුණත්, ඒ හැමදේම හංගගෙන සාමාන්‍ය විදිහට ජීවත් වෙන්න උත්සාහ කරනවා. මොකද හැමෝටම තමන්ගේ දුක තේරුම් කරලා දෙන්න බැහැ. හැමෝටම තමන්ගේ හිතේ තියෙන දේවල් කියන්නත් බැහැ. වැඩියෙන්ම රිදෙන්නේ තමන්ගේ දුක අහගෙන ඉඳියි කියලා විශ්වාස කරපු කෙනා ළඟට ගියාමත්, ඒ දුකත් එක්ක තනියම ඉතුරු වෙන්න සිද්ධ වෙන එකයි. මුළු ලෝකෙම එක්ක තරහක් තිබුණත්, හිතේ කොච්චර වේදනාවක් තිබුණත්, ඒ කෙනා එක්ක ටිකක් කතා කළාම හිත නිවෙයි කියලා හිතනවා. ඒත් එයත් නිහඬ වුණාම, තමන්ගේ හැඟීම්වලටත් තැනක් නැහැ වගේ දැනෙනවා. එතකොට අඬන්න හිතුණත් අඬන්න කෙනෙක් නැහැ, හිතේ තියෙන දේවල් කියන්න හිතුණත් අහගෙන ඉන්න කෙනෙක් නැහැ. අන්තිමට හැමදේම හිත ඇතුළේම හිර කරගෙන, කිසිම දෙයක් නොවුණා වගේ ඉන්න පුරුදු වෙනවා. ඇත්තටම සමහර වෙලාවට මනුස්සයෙක්ට ඕන වෙන්නේ උපදෙස් නෙවෙයි, ප්‍රශ්නවලට විසඳුම් නෙවෙයි, ලස්සන වචන ගොඩක් නෙවෙයි. තමන්ගේ හිතේ තියෙන දේවල් බය නැතුව කියන්න පුළුවන් තැනක්, තමන්ගේ කඳුළු හංගන්න අවශ්‍ය නැති කෙනෙක්, තමන් දුකින් ඉන්න වෙලාවක ඒ දුක නොසලකා හරින්නේ නැති හිතක් විතරයි. මොකද ජීවිතේ හැම සටනක්ම දිනන්න ශක්තිය තියෙන මිනිස්සුන්ටත්, සමහර දවස්වල තමන් ළඟින් කෙනෙක් ඉන්න ඕන වෙනවා. ශක්තිමත් කියලා පේන හැමෝටම හැමදේම තනියම දරාගන්න පුළුවන් කියලා හිතන්න එපා. සමහරවිට මගේ නිහඬකම පිටුපස තියෙන්නේ කියාගන්න බැරි තරම් දුකක්. මගේ හිනාව පිටුපස තියෙන්නේ කාටවත් නොපෙන්වන කඳුළු. මගේ “මං හොඳින්” කියන වචන පිටුපස තියෙන්නේ, මං ඇත්තටම හොඳින් නෙවෙයි කියලා කෙනෙක් හරි තේරුම් ගනීවි කියන පුංචි බලාපොරොත්තුවක්. ඒත් ඒක තේරුම් ගන්න කෙනෙක් නැති වුණාම, අන්තිමට මගේ දුකත් මටම හුරු කරගන්න සිද්ධ වෙනවා. මට හැමදේම තනියම දරාගන්න පුළුවන් කියලා පේනවා ඇති. ඒත් ඒ හැම වෙලාවකම මට තනියම ඉන්න ඕන කියන එක නෙවෙයි ඒකේ තේරුම. සමහර වෙලාවට මටත් ඕන කෙනෙක් මගේ හිතේ තියෙන දේවල් අහගෙන ඉන්න. මං දුකින් ඉන්නකොට ඒක නොසලකා හරින්නේ නැතුව, මං කතා කරන්න එනකොට මාව මඟහරින්නේ නැතුව, මටත් දුක දැනෙන හිතක් තියෙනවා කියන එක තේරුම් ගන්න. මොකද මමත් හැඟීම් තියෙන මනුස්සයෙක්… මටත් රිදෙනවා, මටත් තනිකම දැනෙනවා, මටත් සමහර දවස්වල හැමදේම අතහැරලා නිහඬව ඉන්න හිතෙනවා. අන්තිමට මට තේරෙන එකම දේ තමයි, හැමෝම ඉස්සරහ හිනාවෙලා ඉන්න මිනිස්සුන්ගේ හිත් ඇතුළේ තියෙන දුක අපිට පේන්නේ නැහැ කියන එක. ඒ නිසා කෙනෙක් තමන්ගේ දුක කියන්න අපි ළඟට එනකොට, පුළුවන් නම් ඒ දුක අහගෙන ඉන්න. හැම ප්‍රශ්නයකටම විසඳුම් දෙන්න බැරි වුණත්, ඒ කෙනාට තනියම නෙවෙයි කියලා දැනෙන්න සලස්වන්න. මොකද සමහර වෙලාවට අපිට සුළු දෙයක් වගේ පෙනෙන අවධානයක්, තවත් කෙනෙක්ගේ හිතට ලොකු සැනසීමක් වෙන්න පුළුවන්! ❤️‍🩹🥀 #the_unsaidd These are my real feelings, written from my heart and my own experiences. Please don’t copy my words or my feelings! 💌

About