@sirdenizi: Hayatta bazı acıları geride bırakmak, onları hiç yaşamamış gibi olmak anlamına gelmez. İnsan bazen yaşadığı kayıpların izlerini uzun süre taşır. Fakat zamanla o izler yalnızca acıyı değil, gösterdiği direnci de hatırlatmaya başlar. Çünkü bizi güçlü yapan, hiç yara almamış olmak değil; aldığımız yaralara rağmen yeniden ayağa kalkabilmektir. ........................................................................................... 🌊 Eğer bu satırlar ruhunuza dokunduysa, kelimelerin kıyısında buluşmak için takipte kalın @sirdenizi 🎙️ Seslendirme: @mazlumkiper.official 📘Via : @bookiosturkiye 📖 Rüzgâr Gibi Geçti – Margaret Mitchell #mazlumkiper #siir #seslendirmesanatçısı #alıntı #şiirsokakta

ŞİİR DENİZİ
ŞİİR DENİZİ
Open In TikTok:
Region: TR
Monday 19 October 2026 19:00:00 GMT
37248
2050
8
221

Music

Download

Comments

kahvekolik15
ღ𝒆𝒓𝒚𝒆𝒎☪︎♪ :
"Zaman hiçbir şeyi iyileştirmiyor, sadece acıyla yaşamayı öğretiyor. Bizi güçlü kılan da o yaraya rağmen yürümeye devam etmek."
2026-10-19 21:40:44
3
geceveay04
Mutsuz kraliçe :
🥀🥀🥀🥀çok dogru
2026-10-19 19:52:11
1
gazelle_26.10.2021
El falı analizcisi :
🥀🥀🥀
2026-10-20 13:09:43
0
baymarm1
K E N A N ? :
🥰🥰🥰
2026-10-20 12:11:09
0
mkmjmkhfururru
𝓞𝓶𝓪𝓻 𝓑𝓪𝓵𝓴𝓱𝓲 🖋️ :
💖💖💖
2026-10-19 20:38:21
0
user722777339
user722777339 :
👍🏼
2026-10-20 13:08:18
0
azizolu.dm
Azizoğlu D&M :
Her sabah saat tam 08:15'te, 3 numaralı metro hattının üçüncü vagonuna biner, kapıya en yakın tekli koltuğa otururdum. Hayatım bir saatin dişlileri kadar düzenli ve tekdüzeydi. Ta ki o Salı sabahına kadar. Yine aynı koltuğa oturmuştum. Tam karşımda, dizlerinin üzerine eski bir deri çanta koymuş, kırk yaşlarında, son derece sıradan giyimli bir adam oturuyordu. Buraya kadar her şey normaldi. Ancak tren tünele girip ışıklar anlık olarak gidip geldiğinde, adamın yerinde olmadığını fark ettim. Koltuk tamamen boştu. Gitmiş olamazdı, çünkü tren hareket halindeydi ve kapılar kapalıydı. Kafamı kaldırdığımda, oturduğu koltuğun hemen altına bırakılmış, üzerinde kırmızı tükenmez kalemle "08:22'de aç" yazan sarı bir zarf gördüm. Kol saatime baktım: 08:19. Vagondaki diğer insanlar telefonlarına gömülmüştü, kimse durumu fark etmemişti. Kalbim hızla çarpmaya başladı. İçimdeki merak duygusu korkuya baskın geldi. Eğildip zarfı aldım. Zaman geçmek bilmiyordu. 08:20... 08:21... Ve sonunda yelkovan 22'yi gösterdi. Zarfı yırttım. İçinden sadece küçük bir gazete küpürü ve arkasında el yazısıyla yazılmış bir not çıktı. Gazete küpürü, tam 10 yıl öncesine ait bir kayıp ilanıydı. İlandaki fotoğraf, az önce karşımda oturan adamın ta kendisiydi. Notta ise sadece şu iki cümle yazıyordu: "Benim için 10 yıl geçti ama senin için sadece 3 dakika. Şimdi arkana bakma ve bir sonraki durakta hemen in." Tam o anda metronun fren sesleri tünelde yankılandı. Tren durdu, kapılar açıldı. İstasyonun adı panoda belirdiğinde donakaldım. Bu durak, benim her gün indiğim yer değildi; hattın henüz inşaatı bile tamamlanmamış, yıllardır kapalı olan hayalet durağıydı. Dışarıda, zifiri karanlık peronda, az önce yok olan adam elinde fenerle bekliyor ve doğrudan benim vagonumun kapısına bakıyordu.
2026-10-19 20:07:45
0
To see more videos from user @sirdenizi, please go to the Tikwm homepage.

Other Videos


About