. "တချို့ဆုံးရှုံးမှုတွေက လူတစ်ယောက် ထွက်သွားတဲ့အချိန်မှာပဲ မနာကျင်ဘူး... "အချိန်တွေ ဖြတ်သန်းလာတဲ့အခါ ကိုယ်တကယ်နာကျင်ခဲ့ရတဲ့အကြောင်းရင်းကို ကိုယ်တိုင်ပြန်နားလည်လာတတ်တယ်... "အဲ့ဒီအချိန်မှာ သိလာတာက မင်းကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရတဲ့နေ့မှာ ငါ ဝမ်းနည်းခဲ့တယ်... "ဒါပေမယ့်...အချိန်တွေ ကြာလာတော့ ငါနာကျင်နေတာက မင်း ထွက်သွားခဲ့လို့ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သိလာခဲ့တယ်... "ငါ နာကျင်နေတာက...မင်းကို အပြည့်အဝ ယုံကြည်ခဲ့မိလို့ပဲ... "မင်းပြောသမျှ စကားတိုင်းကို ယုံခဲ့တယ်...မင်းပေးတဲ့ ကတိတိုင်းကို ယုံခဲ့တယ်... "ပြီးတော့...မင်း “မထားခဲ့ဘူး” ဆိုတဲ့ စကားကိုလည်း ယုံခဲ့တယ်... "အဲ့ဒီယုံကြည်မှုကြောင့်ပဲ ငါ့ဘက်က သံသယတွေကို ချန်ထားခဲ့ပြီး မင်းပြောသမျှကို အမှန်လို့ပဲ လက်ခံခဲ့မိတယ်... "ဒါပေမယ့်...နောက်ဆုံးမှာ ငါ့ကို ထားခဲ့တာက မင်းဖြစ်နေတယ်... "တစ်ခါတလေ လူတစ်ယောက်ကို ဆုံးရှုံးရတာထက်...အဲ့ဒီလူကို ဘဝတစ်ခုလုံး ပုံအပ်ပြီး ယုံကြည်ခဲ့မိတာက ပိုရင်နာတယ်... "ဘာလို့လဲဆိုတော့...ဆုံးရှုံးမှုက အချိန်ကြာရင် တဖြည်းဖြည်း သက်သာသွားနိုင်တယ်... "ဒါပေမယ့် ယုံကြည်မှုနဲ့ ပျက်စီးသွားတဲ့ ဒဏ်ရာကတော့ အချိန်ကြာလေ ပိုနက်လာလေပဲ... "အရင်က မင်းကို ယုံခဲ့သလိုမျိုး နောက်ထပ်တစ်ယောက်ကို ယုံကြည်ဖို့ ဆိုတာတောင် ငါ့အတွက် လွယ်တော့မှာမဟုတ်ဘူး... "အခုတော့...မင်းကို မမုန်းတော့ပါဘူး...မင်းသွားခဲ့တဲ့ လမ်းကိုလည်း ပြန်ဆွဲထားဖို့ မကြိုးစားတော့ဘူး... "ဒါပေမယ့် မင်းကြောင့် ပျက်စီးသွားတဲ့ ငါ့ရဲ့ ယုံကြည်မှုတွေကိုတော့ ပြန်မရနိုင်တော့ဘူး... "မင်းကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရတာက လူတစ်ယောက်ကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရတာပဲ... "မင်းကို ယုံခဲ့မိတာကတော့ ကိုယ့်နှလုံးသားထဲက အမှန်တရားတစ်ခုကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရသလို ဖြစ်ခဲ့တယ်... "အဲ့ဒါကြောင့်...“မင်းကို ဆုံးရှုံးခဲ့တာထက် မင်းကို ယုံခဲ့မိတာက ပိုရင်နာတယ်... 📖 𝑲𝒐 𝑺𝒂𝒊 🖋️ - @kosaijvz993