@trends.learn: 🧠 متخصص روانشناسی شناختی و تصمیمگیری رفتاری از دانشگاه پرینستون، دکتر دانیل کانمن در تبیین خطاهای محاسباتی مغز در روابط آسیبزا بیان میکند: «انسانها به دلیل خطای زیانگریزی، دردِ مقطعی جدایی را فاجعهبارتر از چیزی که هست برآورد میکنند؛ به همین دلیل، ماندن در یک فرسایش تدریجی را انتخاب میکنند تا با اضطراب ناشناختهی بریدن روبهرو نشوند، در حالی که هزینه ماندن در رابطهای اشتباه، بسیار سنگینتر از بهای تمام کردن آن است.» ماندن پای فردی که رفتارهایش به شما آسیب میزند، ریشه در ۴ خطای شناختی دارد: 🔸مغالطه هزینه هدررفته (ترس از سوختن زمان و احساسات گذشته) 🔸ترجیح دردِ آشنا بر رنجِ نامعلومِ تنهایی 🔸توهمِ اصلاح و دل بستن به پتانسیل خیالی طرف مقابل 🔸فرسایش تدریجی هویت و نابودی عزتنفس جدایی یک جراحی عمیق و دردناک است که پس از مدتی التیام مییابد؛ اما ادامه دادن رابطه اشتباه، تزریق مداوم دردی بیپایان به تمام سالهای زندگی است.