လူတွေက ကျွန်တော့်ကို အမြဲတမ်း အဆင်ပြေနေတဲ့သူတစ်ယောက်လို့ပဲ ထင်ကြတယ်။ ရယ်နေတာမြင်ရင် ပျော်နေတယ်လို့ ထင်ကြတယ်။ စကားပြောနေတာမြင်ရင် ဘာမှမဖြစ်ဘူးလို့ ထင်ကြတယ်။ တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် နေနေတာမြင်ရင်လည်း ဘာမှမခံစားတတ်တဲ့သူလို့ ထင်ကြတယ်။ တကယ်တော့ ကျွန်တော့်မှာလည်း ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောပြဖြစ်တဲ့ ဒဏ်ရာတွေ ရှိပါတယ်။ ရင်ဖွင့်ချင်ပေမယ့် နားထောင်ပေးမယ့်သူ မရှိမှာစိုးလို့ တိတ်ဆိတ်ခဲ့ရတဲ့ညတွေ ရှိတယ်။ မျက်ရည်ကျချင်ပေမယ့် ယောက်ျားလေးတစ်ယောက်မို့ အားတင်းပြီး နေခဲ့ရတဲ့အချိန်တွေလည်း ရှိတယ်။ အားနည်းနေတဲ့အချိန်မှာတောင် အဆင်ပြေပါတယ်လို့ ပြောပြီး ကိုယ့်ခံစားချက်တွေကို ကိုယ်တိုင်ပဲ ဖုံးကွယ်ထားခဲ့ရတယ်။ တချို့ဒဏ်ရာတွေက သွေးမထွက်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ အချိန်ကြာလာလေလေ ပိုနာကျင်လာတတ်တယ်။ တချို့ဆုံးရှုံးမှုတွေက လူတစ်ယောက်ကို ကိုယ့်ဘေးကနေ ခွဲခွာသွားစေရုံတင်မကဘူး၊ အရင်ကလို ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် နေတတ်တဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုပါ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ဆုံးသွားစေတယ်။ တစ်ချိန်က ကျွန်တော်လည်း တစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ အချစ်ကို ရဖို့ အရမ်းကြိုးစားခဲ့ဖူးတယ်။ မဆုံးရှုံးချင်လို့ အကြိမ်ကြိမ် သည်းခံခဲ့ဖူးတယ်။ ပြန်အဆင်ပြေချင်လို့ ကိုယ့်အမှားတွေကို ပြင်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ဖူးတယ်။ ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးမှာတော့ ကိုယ်တိုင်လည်း နာကျင်ရတယ်၊ ကိုယ်ချစ်တဲ့သူကိုလည်း နာကျင်စေခဲ့မိတယ်။ အခုတော့ နောက်ကြောင်းပြန်ကြည့်တိုင်း နောင်တတွေနဲ့ သင်ခန်းစာတွေကလွဲလို့ လက်ထဲမှာ ဘာမှမကျန်တော့သလို ခံစားရတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် ဘယ်သူ့ကိုမှ အပြစ်မတင်ချင်တော့ပါဘူး။ ကိုယ့်ကို နာကျင်စေခဲ့တဲ့သူတွေကိုလည်း မမုန်းချင်တော့ဘူး။ ကိုယ်တိုင်မှားခဲ့တဲ့အရာတွေအတွက်လည်း တာဝန်ယူတတ်ချင်တယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ နာကျင်မှုတွေကို ဆုပ်ကိုင်ထားရင်းနဲ့ပဲ တစ်သက်လုံး မရှင်သန်ချင်တော့လို့ပါ။ ကျွန်တော်လည်း ပင်ပန်းပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း ဝမ်းနည်းတတ်ပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း တစ်ခါတလေ ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောဘဲ တစ်ယောက်တည်း ငိုချင်တဲ့အချိန်တွေ ရှိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အခုချိန်မှာတော့ ကျွန်တော့်ကိုယ်ကျွန်တော် ပြန်ကယ်တင်ဖို့ သင်ယူနေပါတယ်။ ဘယ်သူလာမလဲ၊ ဘယ်သူထွက်သွားမလဲဆိုတာထက် ကိုယ့်ဘဝကို ဘယ်လိုပြန်တည်ဆောက်မလဲဆိုတာကို ပိုအာရုံစိုက်ချင်လာပါပြီ။ ကျွန်ုပ်မှာလည်း ဒဏ်ရာတွေနဲ့ပါ။ ဒါပေမဲ့ ဒီဒဏ်ရာတွေကြောင့် ကျွန်ုပ်ရဲ့ဘဝတစ်ခုလုံးကို အရှုံးပေးလိုက်မှာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ တစ်နေ့နေ့မှာ ဒီနေ့ခံစားနေရတဲ့ နာကျင်မှုတွေကို ပြန်တွေးပြီး မျက်ရည်ကျမယ့်အစား ပြုံးနိုင်တဲ့နေ့တစ်နေ့ ရောက်လာမယ်လို့ ယုံကြည်ထားပါတယ်။ အဲဒီနေ့မရောက်မချင်းလည်း ဘယ်သူ့ကိုမှ သက်သေပြဖို့မဟုတ်ဘဲ ကိုယ့်အတွက်ကိုယ် ရှေ့ဆက်နေပါဦးမယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့… ဒဏ်ရာတွေနဲ့ ရှင်သန်နေရတာဟာ အားနည်းခြင်းမဟုတ်သလို၊ နာကျင်ခဲ့ဖူးတာကြောင့် ဘဝကို အရှုံးပေးလိုက်ဖို့လည်း မလိုအပ်ပါဘူး။#fy #fypシ @K1nex - @aungthawchan34