Habibulloh MEDIA :
Фикрлайдиган инсоннинг ҳайвондан фарқи шуки, у ўзини қийнаётган: "Мен бу дунёга қаердан келиб қолдим, нима учун яшаяпман, ўлганимдан кейин нима бўлади?" каби саволлар устида ақлини ишлатиб, изланиб, ёрқин фикр ёрдамида ҳақиқатни топади ва етиб борган: "Мени яратган Аллоҳ таоло, имтиҳон учун яратган, бу дунёда Ўзига итоат, ибодат қилиш учун яратган, ўлганимдан кейин қайта тирилтириб, амалларимдан ҳисоб-китоб қилиб, шунга яраша жаннатга ёки дўзахга ташлайди" деган тушунчалари асосида яшашни бошлайди.
Ҳайвон эса, ҳаммага маълумки, қорни очганда овқат еб, бир қисмини ахлатга ташлайди, жинсий эҳтиёжи қўзғалганда жуфти билан қўшилади ва ҳоказо эҳтиёжларини қондирса кифоя, асло "мен бу дунёга нима учун келдим, қандай яшашим керак" деган нарсалар ҳақида ўйланмайди, чунки унда ақл йўқ ва бу ҳайвон учун табиий ҳолат.
Қачонки инсон ҳам фикрламасдан фақатгина эҳтиёжларини қондириш билан яшайдиган бўлса, ҳайвон даражасига тушиб қолади. Агар бу матнни шу жойигача ўқиган бўлсангиз, бир дақиқа мулоҳаза қилинг: сиз бу дунёга қаердан ва нима учун келдингиз, эртага ўлгандан кейин аҳвол нима бўлади?
2026-10-09 15:12:02