“ความช่างสังเกต” คือสมบัติอย่างนึงของกู กูอาจไม่ได้รู้ทุกเรื่อง ไม่ได้เรียนมาทุกอย่าง แล้วก็ไม่ได้เก่งไปหมดทุกด้าน แต่กูเป็นคนชอบดู ชอบสงสัย ชอบสังเกตว่า ทำไมมันถึงเป็นแบบนี้ ถ้าทำอีกแบบจะเป็นยังไง ทำไมคนถึงชอบอันนี้ ทำไมของชิ้นนี้ถึงพัง ทำไมพื้นที่ตรงนี้คนถึงไม่ใช้ ทำไมบางอย่างกำลังดีขึ้น แล้วทำไมบางอย่างเริ่มมีสัญญาณไม่ดี หลายอย่างในชีวิตกูเลยไม่ได้เรียนรู้จากตำรา แต่เรียนรู้จากการมองมันซ้ำ ๆ แล้วเอาสิ่งที่เห็นมาคิดต่อ เพราะทุกอย่างแม่งมีสัญญาณของมัน ถ้าสัญญาณดี กูก็ขยาย ถ้าสัญญาณไม่ดี กูก็รีบแก้ อะไรเกิน ก็ตัด อะไรขาด ก็เติม แล้วที่สำคัญคือรู้จัก “เผื่อ” ก่อนที่ปัญหามันจะมาถึงตัว เลอทาน่าเองก็โตมาด้วยวิธีนี้ มันไม่ได้เกิดจากวันที่กูนั่งเขียนแบบทุกอย่างไว้เสร็จ แล้วรู้ตั้งแต่วันแรกว่ามันจะต้องเป็นแบบทุกวันนี้ กูสร้างไป สังเกตไป แก้ไป เพิ่มไป ตัดไป ดูคน ดูของ ดูสถานที่ ดูธุรกิจ ดูแม้กระทั่งรูปรสกลิ่นเสียงของมัน จนสุดท้ายสิ่งเล็ก ๆ ที่กูสังเกตทุกวัน มันค่อย ๆ รวมกัน กลายเป็นเลอทาน่าอย่างที่เห็นทุกวันนี้ เพราะฉะนั้นถ้าถามกูว่า สมบัติอย่างหนึ่งที่กูมีคืออะไร กูว่ามันไม่ใช่เงิน ไม่ใช่ที่ดิน ไม่ใช่ตึก แต่มันคือ “ความช่างสังเกต” เพราะของที่มึงมี วันนึงมันอาจหมดได้ แต่ถ้ามึงยังมองเห็น เรียนรู้ และปรับตัวเป็น มึงก็สร้างของใหม่ขึ้นมาได้อีก - @letana_24hrs