@user4263617105190: မင်းနဲ့ မဖြစ်နိုင်ဘူးဆိုတာ သိနေတာတောင် မင်းကို မချစ်ဘဲ မနေနိုင်တဲ့ ဒီနှလုံးသားကပဲ အဆိုးဆုံးပါ… သိနေတဲ့ အမှန်တရားတစ်ခုကို နေ့တိုင်း လက်ခံနေတယ်ဆိုပေမယ့် နှလုံးသားကတော့ အဲ့ဒီအမှန်တရားကို မယုံချင်ဘူး… အချစ်ဆိုတာကို အကြောင်းပြချက်နဲ့ ထိန်းချုပ်လို့ မရဘူးဆိုတာ အခုမှ သဘောပေါက်လာတာပါ… မင်းနဲ့ မဖြစ်နိုင်ဘူးဆိုတာ သိနေတယ်… ဒါပေမယ့် မင်းကို မချစ်တော့ဘူးဆိုတာ ငါ မလုပ်နိုင်ဘူး… တစ်ခါတလေ ကိုယ့်ကိုယ်ကို မေးမိတယ်— “ဘာကြောင့် မလွှတ်နိုင်သေးတာလဲ” လို့… ဒါပေမယ့် အဖြေက အမြဲတမ်း တူတူပဲ… “မင်းကို တကယ်ချစ်နေသေးလို့…” မင်းနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အမှတ်တရလေးတွေက မေ့ဖို့ ကြိုးစားတိုင်း ပိုပြီး ရှင်းလင်းလာတယ်… မင်းပြောခဲ့တဲ့ စကားတွေ မင်းရဲ့ အပြုံးတွေ အဲ့ဒါတွေဟာ ငါ့ရဲ့ နေ့တိုင်းကို ပြန်ပြီး ထိခိုက်နေတယ်… ငါ့နှလုံးသားက မင်းကို လက်လွှတ်လိုက်ဖို့ မလုပ်နိုင်ဘူး… မင်းကို မချစ်တော့ဘူးလို့ လိမ်ပြောရတာကလည်း ငါ့အတွက် အလွန်ခက်ခဲတယ်… ဒီလိုမျိုး မဖြစ်နိုင်တဲ့ အချစ်တစ်ခုကို ဆက်ထိန်းထားရတာဟာ အနာကို မပျောက်စေဘဲ နေ့တိုင်း ထပ်ထပ်ထိုးနေရသလိုပါပဲ… မင်းအတွက်တော့ ငါဟာ မလိုအပ်တော့တဲ့ လူတစ်ယောက်ပဲဖြစ်နိုင်တယ်… ဒါပေမယ့် ငါ့အတွက်တော့ မင်းဟာ မေ့လို့ မရတဲ့ အကြောင်းအရာတစ်ခုပါ… နောက်ဆုံးမှာတော့ ငါ နားလည်လာတာက— မင်းနဲ့ မဖြစ်နိုင်တာက အနာကျင်ဆုံးမဟုတ်ဘူး… မင်းကို မချစ်ဘဲ မနေနိုင်တဲ့ ဒီနှလုံးသားပဲ အဆိုးဆုံးပါ…