@frankly.14: Missing my sport already. Forever grateful all the things it brought me

Frances

Open In TikTok:

Region: US

Thursday 15 October 2026 23:28:11 GMT

2292

127

42

0

Music

Download

No Watermark .mp4 (0MB) No Watermark(HD) .mp4 (0MB) Watermark .mp4 (0MB) Music .mp3

Comments

Lauren Rubino :

so much love for you forever fran❤️

2026-10-16 12:54:54

1

katiee :

Awww Fran 🥺🥺🥺

2026-10-16 12:38:34

1

samantha :

aw fran

2026-10-16 12:31:58

1

SarahCrenshaw :

Crying Fran! Forever thankful for soccer bringing me you❤️

2026-10-16 02:55:52

1

Kennedy Mccullough :

MY FAV PERSON EVER. I love you. SO GRATEFUL THIS SPORT BROUGHT ME YOU. MY ROCK 💌🤍💖💜

2026-10-16 02:19:36

1

kacee schmidt :

i love you forever franny 💋💋

2026-10-15 23:29:55

1

Sam Fansler :

10❤️❤️

2026-10-16 13:18:29

1

ASHLEY!!! :

cuteness 🫰🫰🫰🫰🫰🫰🫰

2026-10-16 13:35:19

1

MALIA HICKMAN :

Awww

2026-10-16 03:21:34

1

alevia :

stop I love you

2026-10-16 01:34:58

1

harlee pangle :

awww 🫶glad it brought me u

2026-10-16 00:46:33

1

brooke :

love u forever fran thankful it brought me u

2026-10-16 02:07:25

1

samantha :

aw my fran

2026-10-16 03:21:55

1

BreeFulkerson :

I love you

2026-10-16 00:08:40

1

Lauren :

But OK BANGS.

2026-10-15 23:42:00

1

ri :

How I love you

2026-10-15 23:33:49

1

brynn :

omg fran🥲🥲🥲

2026-10-16 00:13:30

1

ava 🐬 :

so adorbs

2026-10-15 23:34:52

1

Kennedy Mccullough :

@

2026-10-16 02:19:09

1

grace :

2026-10-16 00:06:44

1

lilianna :

i’m crying

2026-10-16 07:23:14

1

samantha :

your amazing

2026-10-16 03:22:07

1

samantha :

grateful it brought me u🥹🥹

2026-10-16 03:22:04

1

Tyler Paulin :

gusa

2026-10-16 02:08:05

1

Ronnie :

I love you Fran

2026-10-16 03:38:04

1

To see more videos from user @frankly.14, please go to the Tikwm homepage.

Other Videos

L'HONNÊTETÉ DE LA BANANE

L'HONNÊTETÉ DE LA BANANE" 🍌⛏️ #ia #banane #fruitstory #histoirefruit #pourtoi

#karbala #abbasalamdar #viralvideo #foryou

#karbala #abbasalamdar #viralvideo #foryou

#تصميمي #قهوة_مالحة🍂🍁 #مشاهير_تيك_توك #ترند #اغاني

#تصميمي #قهوة_مالحة🍂🍁 #مشاهير_تيك_توك #ترند #اغاني

Venom Live Wallpaper #venom #fyp #transformation #ia #livewallpaper

Venom Live Wallpaper #venom #fyp #transformation #ia #livewallpaper

Na zowel mijn eerste als mijn tweede bevalling heb ik momenten gehad waarop ik er compleet doorheen zat. Mijn eerste was een huilbaby en ik was nog erg onzeker in mijn rol als moeder. Na 3 maanden was ik zwanger van mijn tweede. En ik deed een groot deel van de zorg alleen en sliep extreem slecht. Zo slecht, dat ik op een gegeven moment zelfs angst ontwikkelde om te gaan slapen. In het begin nog vrij ongemerkt veranderde er langzaam iets in mij. Ik werd prikkelbaar. Sneller boos. Mijn hoofd stond continu aan en mijn lichaam leek nooit meer echt tot rust te komen. Mijn zenuwstelsel voelde zo overprikkeld dat op sommige momenten zelfs de aanraking van mijn eigen kinderen me te veel werd. Hier voelde ik me ontzettend schuldig over. Want ik hield zielsveel van mijn kinderen. Ik gaf alles wat ik had aan hen en dat zal ik altijd blijven doen. Maar bijna niemand zag hoeveel het me kostte. ‘’Je bent zo vaak boos en te emotioneel”, “je bent labiel, herpak jezelf gewoon”. Deze woorden kwamen hard binnen. Want ik deed het niet bewust, ik voelde een bepaalde mate van onmacht over mijn emoties en het voelde alsof ik een ander persoon aan het woorden was. Een persoon die ik niet kende en niet wilde zijn. Ik voelde me onbegrepen. Ik wilde niets liever dan me weer mezelf voelen. Maar ik kon mezelf niet simpelweg bij elkaar rapen. Wat ik op dat moment vooral nodig had, was geen advies en veroordeling. Ik had behoefte aan begrip. Aan iemand die een arm om me heen sloeg. Iemand die luisterde zonder meteen een oplossing te geven. Iemand die niet vertelde hoe dankbaar ik moest zijn en gewoon normaal moest doen. Ik had behoefte aan iemand die erkende: ‘dit is zwaar’. Ook praktische hulp had veel kunnen betekenen. Niet iets groots. Iemand die de kinderen even overneemt zodat ik in alle rust kon douchen of een maaltijd kon eten zonder steeds onderbroken te worden. Wanneer je al maanden op reserve leeft, kunnen juist die kleine momenten ontzettend veel betekenen. Ik had gewild dat ik mezelf beter had voorbereid op de mentale impact die het moederschap op mij zou hebben. Op hoeveel je leven verandert. Hoe weinig ruimte er soms nog voor jezelf overblijft. Hoe slaaptekort, verantwoordelijkheid, hormonen en voortdurend “aan” moeten staan zich langzaam kunnen opstapelen. En daarom wil ik dit vooral zeggen tegen de moeder die zichzelf hierin herkent: Je hoeft niet eerst volledig in te storten voordat je om hulp mag vragen. Je kunt zielsveel van je kinderen houden en tegelijkertijd mag je erkennen: dit is soms zo zwaar. Als je merkt dat je steeds angstiger, meer prikkelbaar en uitgeput raakt, praat er dan over. Dit zijn signalen, dat er iets anders moet. Vraag om praktische hulp van je partner, van familie en lucht je hart bij iemand die je vertrouwt. Dit kan zo een verschil maken. En voor de mensen daaromheen: vraag niet alleen hoe het met de baby gaat. Maar vooral ook hoe het met de mama gaat. Zij is degene die vaak het meest inlevert en snel wordt vergeten. Jullie zijn hier niet alleen in mama’s, moge Allah het voor jullie vergemakkelijken en jullie belonen voor voor alle lasten die jullie dragen, jullie zijn ontzettend sterk en jullie verdienen het ook om gedragen en ondersteunt te worden . 🤍 #postpartum #postpartumherstel #moederschap #mentalegezondheid #momlife

Na zowel mijn eerste als mijn tweede bevalling heb ik momenten gehad waarop ik er compleet doorheen zat. Mijn eerste was een huilbaby en ik was nog erg onzeker in mijn rol als moeder. Na 3 maanden was ik zwanger van mijn tweede. En ik deed een groot deel van de zorg alleen en sliep extreem slecht. Zo slecht, dat ik op een gegeven moment zelfs angst ontwikkelde om te gaan slapen. In het begin nog vrij ongemerkt veranderde er langzaam iets in mij. Ik werd prikkelbaar. Sneller boos. Mijn hoofd stond continu aan en mijn lichaam leek nooit meer echt tot rust te komen. Mijn zenuwstelsel voelde zo overprikkeld dat op sommige momenten zelfs de aanraking van mijn eigen kinderen me te veel werd. Hier voelde ik me ontzettend schuldig over. Want ik hield zielsveel van mijn kinderen. Ik gaf alles wat ik had aan hen en dat zal ik altijd blijven doen. Maar bijna niemand zag hoeveel het me kostte. ‘’Je bent zo vaak boos en te emotioneel”, “je bent labiel, herpak jezelf gewoon”. Deze woorden kwamen hard binnen. Want ik deed het niet bewust, ik voelde een bepaalde mate van onmacht over mijn emoties en het voelde alsof ik een ander persoon aan het woorden was. Een persoon die ik niet kende en niet wilde zijn. Ik voelde me onbegrepen. Ik wilde niets liever dan me weer mezelf voelen. Maar ik kon mezelf niet simpelweg bij elkaar rapen. Wat ik op dat moment vooral nodig had, was geen advies en veroordeling. Ik had behoefte aan begrip. Aan iemand die een arm om me heen sloeg. Iemand die luisterde zonder meteen een oplossing te geven. Iemand die niet vertelde hoe dankbaar ik moest zijn en gewoon normaal moest doen. Ik had behoefte aan iemand die erkende: ‘dit is zwaar’. Ook praktische hulp had veel kunnen betekenen. Niet iets groots. Iemand die de kinderen even overneemt zodat ik in alle rust kon douchen of een maaltijd kon eten zonder steeds onderbroken te worden. Wanneer je al maanden op reserve leeft, kunnen juist die kleine momenten ontzettend veel betekenen. Ik had gewild dat ik mezelf beter had voorbereid op de mentale impact die het moederschap op mij zou hebben. Op hoeveel je leven verandert. Hoe weinig ruimte er soms nog voor jezelf overblijft. Hoe slaaptekort, verantwoordelijkheid, hormonen en voortdurend “aan” moeten staan zich langzaam kunnen opstapelen. En daarom wil ik dit vooral zeggen tegen de moeder die zichzelf hierin herkent: Je hoeft niet eerst volledig in te storten voordat je om hulp mag vragen. Je kunt zielsveel van je kinderen houden en tegelijkertijd mag je erkennen: dit is soms zo zwaar. Als je merkt dat je steeds angstiger, meer prikkelbaar en uitgeput raakt, praat er dan over. Dit zijn signalen, dat er iets anders moet. Vraag om praktische hulp van je partner, van familie en lucht je hart bij iemand die je vertrouwt. Dit kan zo een verschil maken. En voor de mensen daaromheen: vraag niet alleen hoe het met de baby gaat. Maar vooral ook hoe het met de mama gaat. Zij is degene die vaak het meest inlevert en snel wordt vergeten. Jullie zijn hier niet alleen in mama’s, moge Allah het voor jullie vergemakkelijken en jullie belonen voor voor alle lasten die jullie dragen, jullie zijn ontzettend sterk en jullie verdienen het ook om gedragen en ondersteunt te worden . 🤍 #postpartum #postpartumherstel #moederschap #mentalegezondheid #momlife

@Cê Tá Doido Festival BOATE AZUL OU EVIDÊNCIAS #fyp #podcast #cetadoidocy #mjmusiccy @Panda 🐼

@Cê Tá Doido Festival BOATE AZUL OU EVIDÊNCIAS #fyp #podcast #cetadoidocy #mjmusiccy @Panda 🐼

About

Robot
API

Legal

Privacy Policy