“အပ်ပျောက်ရင် ဆင်နဲ့ရှာ” ဆိုတဲ့ ရှေးစကားလေးကို ငယ်ငယ်ကတည်းက ကြားဖူးနားဝရှိခဲ့တာ ကြာပါပြီ။ ဒါပေမယ့် ငယ်စဉ်ကတော့ ဒီစကားလေးကို အပေါ်ယံအတွေးနဲ့ပဲ နားလည်ခဲ့မိပါတယ်။ “အပ်ကလေးတစ်ချောင်းပျောက်တာများ… ဆင်စီးပြီးရှာစရာလား” လို့သာ တွေးခဲ့ဖူးတာပါ။ အဲဒီထက်ပိုပြီး နက်နက်နဲနဲ စဉ်းစားမိခဲ့ခြင်း မရှိခဲ့ပါဘူး။ အချိန်တွေကြာလာပြီး စာပေဗဟုသုတတွေကို ဖတ်မှတ်လေ့လာလာတဲ့အခါမှာတော့ အဲဒီစကားလေးရဲ့ အဓိပ္ပါယ်က အပေါ်ယံထင်ထားတာထက် အများကြီး လေးနက်နက်နဲနဲ ရှိနေတယ်ဆိုတာ တဖြည်းဖြည်း နားလည်လာရပါတယ်။ တကယ်တော့ ဒီနေရာမှာ ပြောတဲ့ “အပ်” ဆိုတာ အဝတ်ချုပ်တဲ့ အပ်တစ်ချောင်းကို ဆိုလိုတာ မဟုတ်ပါဘူး။ လူတစ်ယောက်ရဲ့ နေ့စဉ်ဘဝမှာ ကြုံတွေ့နေရတဲ့ အခြေအနေတိုင်းထဲက— ပြောအပ် မပြောအပ်၊ သွားအပ် မသွားအပ်၊ လုပ်အပ် မလုပ်အပ်၊ နေအပ် မနေအပ်၊ လိုအပ် မလိုအပ်..... ဆိုတဲ့ ဝေခွဲဆုံးဖြတ်ရမယ့် အရာတွေကို ဆိုလိုတာပါ။ ဘဝမှာ တစ်ခါတလေ ကိုယ်ဘာလုပ်ရမလဲ၊ ဘာမလုပ်သင့်ဘူးလဲ၊ ဘာပြောသင့်တယ်၊ ဘာမပြောသင့်ဘူးဆိုတာ ဆုံးဖြတ်ရခက်တဲ့ အခြေအနေတွေ ကြုံလာတတ်ပါတယ်။ အဲဒီအခါ “အပ်” ပျောက်နေပြီ လို့ ဆိုနိုင်ပါတယ်။ ဒါဆို ပျောက်နေတဲ့ “အပ်” ကို ဘာနဲ့ရှာမလဲ။ အဲဒီအတွက် ဒီစကားမှာပါတဲ့ “ဆင်” ကို အသုံးပြုရပါမယ်။ “ဆင်” ဆိုတာလည်း ဆင်ကောင်ကြီးကို ဆိုလိုတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဆင်ခြင်တုံတရား ကို ဆိုလိုတာပါ။ မိမိလုပ်မယ့်အရာရဲ့ အကျိုးအပြစ်ကို စဉ်းစားပြီး၊ မှန်မမှန် ချင့်ချိန်ပြီး၊ သင့်မသင့် သုံးသပ်ကာ ဆုံးဖြတ်နိုင်တဲ့ အသိဉာဏ်ကို ဆိုလိုတာပါ။ ဒါကြောင့်— ''အပ်ပျောက်ရင် ဆင်နဲ့ရှာ''ဆိုတဲ့ စကားလေးဟာ မိမိမှာ လုပ်အပ် မလုပ်အပ်၊ ပြောအပ် မပြောအပ် ဝေခွဲမရတဲ့အခါ အလျင်စလို မဆုံးဖြတ်ဘဲ ဆင်ခြင်တုံတရားနဲ့ စဉ်းစားပါ လို့ ဆိုလိုခြင်းဖြစ်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ဆင်ခြင်တုံတရားက အလိုအလျောက် ဖြစ်ပေါ်လာတာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ မှန်ကန်စွာ ဆင်ခြင်နိုင်ဖို့ သတိနဲ့ ဉာဏ်ပညာ လိုအပ်ပါတယ်။ သတိက ကိုယ့်လုပ်ရပ်ကို ပြန်ကြည့်စေပြီး ဉာဏ်ပညာက မှန်ကန်တဲ့လမ်းကို ရွေးချယ်နိုင်အောင် ကူညီပေးပါတယ်။ဒီလို မှန်ကန်စွာတွေးခေါ်တတ်တဲ့ အကျင့်၊ အမြင်နဲ့ အသိဉာဏ်တွေ ရရှိလာဖို့ဆိုရင်လည်း ကလျာဏမိတ္တ ဆိုတဲ့ မိတ်ဆွေကောင်း၊ ဆရာကောင်းတွေရဲ့ အခန်းကဏ္ဍက အရေးကြီးပါတယ်။ကိုယ်တိုင်မသိသေးတဲ့အရာကို သိသူထံက သင်ယူခြင်း၊ မှားနေတဲ့အခါ အမှန်ကို ပြောပြပေးသူနဲ့ ပေါင်းသင်းခြင်း၊ အမြင်ကျဉ်းတဲ့အခါ အမြင်မှန်ရအောင် လမ်းညွှန်ပေးသူတွေရဲ့ စကားကို နားထောင်ခြင်းက မိမိရဲ့ ဆင်ခြင်တုံတရားကို ပိုမိုကောင်းမွန်လာစေပါတယ်။ဒါကြောင့် ပညာရှိသူတော်ကောင်းတွေနဲ့ ပေါင်းသင်းဆည်းကပ်ခြင်းဟာ ဘဝအတွက် အလွန်တန်ဖိုးရှိတဲ့ အရာတစ်ခုပါ။မြတ်စွာဘုရားရှင်ကလည်း ကလျာဏမိတ္တ နှင့် ပေါင်းသင်းခြင်းဟာ မြင့်မြတ်တဲ့ အကျင့်သီလနဲ့ ကောင်းမြတ်တဲ့ အရည်အသွေးတွေ ဖြစ်ထွန်းဖို့ အရေးကြီးကြောင်း ဟောကြားတော်မူခဲ့ပါတယ်။ဘဝဆိုတာ နေ့တိုင်း ဆုံးဖြတ်ချက်တွေနဲ့ ဖြတ်သန်းနေရတာပါ။ တစ်ခါတလေ ဘာလုပ်ရမလဲ မသိတဲ့အချိန် ရှိမယ်။ ဘာပြောရမလဲ မသေချာတဲ့အချိန် ရှိမယ်။ ဘယ်လမ်းကို ရွေးရမလဲ ဝေခွဲမရတဲ့အချိန် ရှိမယ်။ အဲဒီအချိန်တိုင်းမှာ အဖြေကို အလျင်စလို မရှာဘဲ— သတိနဲ့ရပ်၊ ဉာဏ်ပညာနဲ့စဉ်းစား၊ ဆင်ခြင်တုံတရားနဲ့ ဆုံးဖြတ်ပါ။ ဒါဟာ “အပ်ပျောက်ရင် ဆင်နဲ့ရှာ” ဆိုတဲ့ ရှေးစကားလေးရဲ့ တန်ဖိုးရှိတဲ့ သင်ခန်းစာတစ်ခု ဖြစ်မယ်ထင်ပါတယ်။ ဒါ့ကြောင့် မိမိတို့ဘဝမှာ တစ်ခါတရံ ပျောက်ဆုံးနေတတ်တဲ့ “အပ်” ကို ဆင်ခြင်တုံတရားဆိုတဲ့ “ဆင်” နဲ့ မှန်မှန်ကန်ကန် ရှာဖွေနိုင်ကြပါစေ၊ ကောင်းမြတ်တဲ့ ကလျာဏမိတ္တများနှင့် ပေါင်းသင်းဆည်းကပ်ကာ သတိ၊ ဉာဏ်ပညာတို့ တိုးပွားပြီး ဘဝရဲ့ အရေးကြီးတဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်တိုင်းကို မှန်ကန်စွာ ချင့်ချိန်နိုင်ကြပါစေလို့ .... ဆုတောင်းပတ္ထနာပြုလိုက်ပါတယ်။ 🙏💙 - @yamhwekin