Sağlıklı ve sürdürülebilir bir ilişkinin temel taşı, bireylerin kendi özerkliklerini korurken aynı zamanda ilişkiye uyum sağlama esnekliği gösterebilmeleridir. Psikoloji literatüründe ben böyleyim, değişmem yaklaşımı sıklıkla duygusal katılık, savunmacı benlik algısı ya mevcuttaki kaçınan bağlanma örüntüleriyle ilişkilendirilir. Oysa ki partnerlik; iki farklı geçmişin, mizacın ve duygu dünyasının ortak bir paydada buluşma sanatıdır. Bir tarafın sürekli çaba gösterdiği, diğer tarafın ise benim yapım bu diyerek sorumluluktan kaçındığı yapılar, zamanla tek taraflı bir duygusal emeğe dönüşür ve bu durum ilişkide tükenmişlik ile değersizlik hissini tetikler. Denge ve karşılıklılık, bireylerin birbiri için alan açması ve karşılıklı doyum sağlama arzusu üzerine kuruludur. İki tarafın da bir diğerinin esenliğini ve mutluluğunu gözeterek yaptığı sağlıklı fedakarlıklar, kişisel kimlikten ödün vermek değil; aksine ilişkiyi güvenli bir sığınak haline getirme çabasıdır. Unutulmamalıdır ki, yetişkin ilişkilerinde olduğun gibi kabul edilmek, partnerinin ihtiyaçlarına karşı duyarsız kalmak veya ilişkiyi geliştirmek adına esneklik göstermemek anlamına gelmez. Gerçek yakınlık, konfor alanından çıkıp biz olabilmek için gösterilen ortak emekle mümkündür. Sağlıklı sınırlar ve dengeli bir ilişki dinamiği inşa etme sürecinde bir uzmandan profesyonel destek alabilirsiniz. Online&Yüzyüze terapi için dm veya mail yoluyla ulaşabilirsiniz.💌 - @psikologsuedacobankaya