@afroglobalnews: chairman wontumi is coming out soon. #Afroglobalnews #Fyp #Ghana #fypシ゚viral

AFROGLOBAL NEWS
AFROGLOBAL NEWS
Open In TikTok:
Region: GH
Friday 16 October 2026 20:50:31 GMT
10695
320
7
6

Music

Download

Comments

rjbaiden98
RJBaiden :
Agradaa is better than Wontumi
2026-10-17 02:21:27
0
user3030249450377
Lady Rev Mrs Obrempong :
he will come out
2026-10-16 23:26:50
0
kayman7363
kayman 🇬🇭🇬🇭 🇬🇭 👈 :
Soo why was it not applied in Tsastu's, Victor Salomey case ?.
2026-10-17 00:23:30
0
bbmyles1
Bb Myles🎤✈️🎤 :
then why are they keeping so many people over there.?
2026-10-17 02:44:51
1
obrempong133
Rich Homie👻☠️ :
heeerrrrr🤔
2026-10-16 21:09:36
0
jamesjimmyahianyo
jamesjimmyahianyo :
Look at wontumis face stubborn man.
2026-10-16 22:56:31
0
monica.mensah522
Monica Mensah :
😳😳😳
2026-10-16 23:27:07
0
To see more videos from user @afroglobalnews, please go to the Tikwm homepage.

Other Videos

هغه ورځ زما د ژوند یوه نوې پاڼه وه، خو دا پاڼه یوازې نوې نه وه… بلکې د زړه له ژورو سره تړلې وه. کله چې موږ ټول کښېناستو، خبرې روانې وې، خو زما دنیا بیا هم یوازې په یوې څېرې راټوله شوې وه… مریم. هغې به کله کله راته کتل، او بیا به یې سترګې ښکته کړې، لکه چې د زړه خبرې په سترګو کې پټې کړي. زما زړه به هر ځل داسې درزېده لکه له خپل ځایه ووځي. ما مخکې هم خلک لیدلي وو… خو داسې احساس مې هېڅکله نه و تجربه کړی. ماما راته وویل:
هغه ورځ زما د ژوند یوه نوې پاڼه وه، خو دا پاڼه یوازې نوې نه وه… بلکې د زړه له ژورو سره تړلې وه. کله چې موږ ټول کښېناستو، خبرې روانې وې، خو زما دنیا بیا هم یوازې په یوې څېرې راټوله شوې وه… مریم. هغې به کله کله راته کتل، او بیا به یې سترګې ښکته کړې، لکه چې د زړه خبرې په سترګو کې پټې کړي. زما زړه به هر ځل داسې درزېده لکه له خپل ځایه ووځي. ما مخکې هم خلک لیدلي وو… خو داسې احساس مې هېڅکله نه و تجربه کړی. ماما راته وویل: "شهرامه! اوس چې فاریغ شوې، څه پلان لرې؟" ما په ظاهره ارام ځواب ورکړ، خو دننه مې طوفان و: "ان شاءالله، غواړم یو ښه کار پیدا کړم… خپل ژوند جوړ کړم." خو زما زړه بیا بل څه ویل… "که هغه نه وي، دا ټول څه ارزښت لري؟" مریم چوپه ناسته وه، خو چوپتیا یې خبرې کولې. د هغې سترګو کې داسې کیسه وه چې یوازې زړه یې لوستلی شو. وروسته له غرمې، هغه ورو ورو انګړ ته ووتله… او زه؟ زه داسې ورپسې لاړم لکه زړه چې د بدن نه بېل شي او خپل لوري ته روان شي. کله چې هغې زه ولیدم، موسکۍ شوه… خو دا موسکا ساده نه وه، دا د انتظار، د احساس، او د ناویلو خبرو موسکا وه. هغې ورو وویل: "ته بدل شوی یې..." ما موسکا وکړه، خو دا موسکا هم نیمه وه: "شاید… وخت انسان بدلوي." هغې سر وخوځاوه: "نه… ځینې خلک انسان بدلوي." دا جمله یې زما د زړه تر ټولو ژور ځای ته ورسېده. څو شېبې دواړه چوپ وو… خو دا چوپتیا درنه وه، له احساساتو ډکه. بیا هغې په ډېر نرم، نږدې مات غږ وویل: "شهرامه… ته چې لرې وې… ما ډېر یادولې…" زما ساه بنده شوه. داسې احساس مې وکړ لکه نړۍ یوه شېبه ودریږي. ما ورو وویل: "زه هم… یوازې نه وم… زما فکرونه تل ستا سره وو." هغې زما خواته وکتل… دا ځل یې سترګې نه پټېدې. دا سترګې رښتینې وې… له احساسه ډکې وې… او لږ لړزېدې. هغې ورو وپوښتل: "رښتیا؟" ما پرته له کوم شک وویل: "هو… هره ورځ… هره شپه…" د هغې په مخ یو داسې مسکا خپره شوه چې زما د زړه ټول دردونه یې ارام کړل. خو په همدې مسکا کې یو ویره هم وه… لکه دا احساس ډېر نازک وي… او هر وخت ماتېدلی شي. هغه ورځ موږ ډېرې خبرې ونه کړې… خو زموږ زړونو ډېر څه وویل. کله چې زه کور ته راستون شوم، ما ځان بدل احساس کړ. زه نور یوازې نه وم… زما زړه اوس د بل چا نوم اخیست. خو ورسره یو پټ ویره هم وه… "ایا دا احساس به تر اخره پاتې شي؟ او که دا یوازې د لنډ وخت یوه خوږه کیسه ده؟" ما اسمان ته وکتل او ورو مې وویل: "خدایه… که دا مینه ده… نو مه یې ماتوه…" او هماغه شپه، زما د ژوند کیسه نوره هم ژوره شوه… نور به بیا…

About