تا ایکه کم کم مام یگان عکسا اسنپ میکردم تازه طریقه شه یاد گرفته بودم، یک روز نمیفامم چطور بین هزاران ریکویست یکی ره رندم قبول کردم، به اسم (ایاز) مسج کرد و معرفی شدیم، ایاز بسیار یک شخصیت مؤدب و آرام داشت پسری بسیار با نزاکتی بود، موفق‌العاده شخصت خوب داشت، نمیفهمم که در اسنپ واری جای چیکار میکرد، و نمیدانم مه اونجا چیکار میکردم، کم کم از ایاز خوشم آمده بود او هم از مه خوشش میامد و یک شب برم گفت بیا تصوری باهم گپ بزنیم تو اگر راحت نیستی میتانی تصویر ته خاموش کنی مه گفتم درست است وقتی ویدیو کال کرد، دیدمش، زیاد مقبول بود، چشمایش بخصوص و مژه های سیاه درشت اش، و یک لبخند بسیار زیبا هم داشت، که دل آدم ره میبرد، وقتی دیدمش مطمین شدم واقعا دوستش دارم، بسیار شیرین شیرین قصه میکرد و سیل میکرد طرف کمره،اصرار کرد مه هم کمره خوده روشن کنم، مام روشن کردم چادر پوشیده بودم طرفم بسیار با دقت میدید او گپ میزد مه گوش گرفته بودم، فقط تایید میکردم برمه گفت، مه دوست ندارم ناحق وقت کسی رع ضایع کنم و قصه مفت بخوانم مه تصمیمم جدی است، و واقعا ازت خوشم آمده و میخوایم همرایت ازدواج کنم، او ده امریکا بود، مه افغانستان مه برش گفتم ببین ایاز جان تشکر از ایکه مره لایق خود دیدی و تشکر از ایکه ایقدر صادق بودی ولی مه خارج خوش ندارم، مسافری برم بسیار سخت است، مه حتا عادت ندارم از خانه خودم یک روز دور باشم حتا خانه کاکایم گفتم که شب میرم بدون مادرم و خواهرایم پدرم برم احساس دل تنگی و سنگینی داره، چی برسه یک قاره دیگه اما کوشش میکد راضی ام کنه برش گفتم خدا مهربان است، ده وقتش باز گپ میزنیم، گفت ولی از مه گفتن به هر طریقی که میشه نمیمانمت، روز ها میگذشت باهم خوشحال بودیم یکی دیگه خوده دوست داشتیم، یک شب باز هم تصویری کال کردیم حرف زیاد زد گفت یک گپ است نمیدانم برایت هالی بگویم یا پسان، گفتم هالی بگو گفت نمیفامم،بسیار دل نا دل بود گفتم برش ایقدر گفتنش خطرناک است چی جرم کدی، گفت از خطرناک هم خطرناک‌تر است، بسیار به تشویش شدم و کنجکاو شدم گفتم بگو گفت نمیفامم بعد گفتنش یا شاید بری از پیشم و یا هم شاید نخوایی مره دیگه، گفتم اگر هالی نگویی میمانه پس بگو، یک لحظه واری چپ بود، تا با چشمای قشنگش طرفم دید و گفت مه مریض استم، منظورشع نفامیدم همو لحظه ده دلم هزار گپ گشت، چقسم مریض است یا میخوایه سرمه رشخندی کنه به بهانه مریضی سرطان اما نی، گفتم چقسم مریض استی؟! گفت مریضی قلبی، و یک بلوز بدون آستین پوشیده بود سر قلب شه نشان داد، مثلکه داخل پوستش یک چیز چهار کنجه ره گذاشته باشه، گفتم ای چی است؟ گفت ریموت، گفتم چی نفامیدم؟! گفت ببین مه تکلیف قلبی دارم جیگرخونی و استرس زیاد ره تحمل نمیتانم، حالتم بد میشه، ایره داکترها گذاشته داخل قلبم که اگر روزی حالتم کمی هم خراب شد به شفاخانه احوال میرسه، که مه مریض شدیم یا حالت قلبم خراب شده، و گفت وقتی عملیات میشدم هم احتمال زنده بودنم بیست فیصد بود ایکه چقسم زنده ماندیم معجزه خداوند است، و تاهنوز باهیچ کس نبودیم قلب مع به هیچ کس ندادیم چون همیشه خوده دور گرفتیم از عشق و عاشقی،چون جیگرخونی برم خوب نیست، و طرفم دید گفت تو چی گفتنی داری مه حیران بودم چی بگویم تاهنوز چنین چیزی ره ندیده بودم، گراف قبلش هم ضرب ۲۰ بود از مردم نورمال ضرب ۱ میباشه از ای ۲۰ بود، خیلی ناراحت شدم چشم هایم پر اشک شده بود اما خوده محکم کردم چون اگر جیگرخونی میکردم ناراحت میشد، برش گفتم ببین هرچی است مه دوستت دارم و قبولم هستی، و کوشش میکنم هرگز ناراحتت نمیکنم، و بخاطر یک گپ بسیار کوچک فکر نکو مه ترکت میکنم، گفتم ای چیزی نیست که مه بخاطرش ترکت کنم، مه برت وعده ابدی دادیم و تا ابد هم میباشم، و بعد ای ده هر دعایم شامل هستی، خوشحال شد، اما همو شب حالتش خراب بود گفت باید برم پیش دوستایم چون حالتم خراب است فردا گپ میزنیم گفتم درست است برو متوجه خودت باش، رفت و رابطه ما دو سال دوام پیدا کرد ده ای دو سال بخاطرش از خواب و نان خود گذشتم میگفتم مبادا چیزی کنم ای ناراحت شوه، بسیار متوجه رفتار و گپ زدن خود بودم، و هرگز ناراحتش نکردم یک روز هم نگذاشتم گپ به بحث بکشه، هرچیز میگفت مه میگفتم چشم تو فقط بگو مه دختری بودم که بسیار تندخوی قهروک و بد قار جنگره بودم، اما بخاطری ازی ۳۰۰درجه تغییر کردم، به یک آدم بسیار گپ گیر آرام و نرم تبدیل شدم، دقیقا مثل خودش مهربان شدم، مگم همیشه دلم پیشش میبود نارام میبودم که چی میکنه نان خورده حالش خوب است نیست، زیاد خوده میخوردم خاطرش، یک شب برم گفت ندایم دو سال از گپ زدن ما میگذره اما تو یک بار هم نگفتی که خواستگاری روان کو نمیخوایی مره، مه گفتم میخوایم اما تو نگویی اقدام نکنی مه چی کنم خواستن ره خنده کد گفت بسیار # ادامه داره - @fataularahimi