@hussainamiri44: السَّلامُ عَلَيْكِ يَا فَاطِمَةُ الزَّهْرَاءُ، يَا بِنْتَ رَسُولِ اللَّهِ، يَا سَيِّدَتَنَا وَمَوْلَاتَنَا نخی از چادر تو برای نجات هر دو جهانم بس است؛ وقتی تو مادر منی، دیگر چه باک از بیپناهیهای دنیا؟ خوشبخت کسی است که تمام پناهش، گوشهای از چادر خاکی مادرش باشد. جهان هر چقدر هم ناامن باشد، من در زیر سایه چادر مادرم زهرا (س) آرامترینم. بگذار دنیا هر چه میخواهد سخت بگیرد، تا زمانی که به نخی از چادر مادرم زهرا (س) دخیل بستهام، دلم به وسعت آسمانها آرام است. در وسعت بیانتهای بیکسیها، تنها سایه چادرِ وصلهدارِ مادریات مرا بس است یا فاطمه زهرا. «یا زهرا (س)! خوشا به حال آن دلی که در طوفانهای روزگار، پناهگاهش دامنِ پرمهرِ توست.» وقتی تاریکی دنیا بر دلم سنگینی میکند، یاد سایه چادر تو، روشنایی مطلق قلبم میشود؛ ای زیباترین پناهِ بیپناهان. «هرگاه از غصههای دنیا دلم میگیرد، نامِ زیبای تو را زمزمه میکنم؛ چرا که تو مظهرِ عطوفت و پناهِ بیپناهانی.» «تو همانند نور فانوسی در شبهای بیستاره، راهنمایِ دلهای گمگشتهای؛ مادری که وسعتِ قلبش چشمهای از محبتِ لایزال الهی است.» «مادر مهربان هستی، فاطمه زهرا (س)؛ کاش میتوانستم رو در رو بنشینم و چشم در چشم با تو سخن بگویم و از هزاران حرفِ نگفتهام با تو بگویم.»