ဟိုးရှေးရှေးတုန်းက ဗာရာဏသီပြည်အနီးကတောင်ခြေရွာလေးတစ်ရွာမှာ “ငခွေး” ဆိုတဲ့ ပရိယာယ်များပြီး လှည့်ပတ်လိမ်ညာတတ်တဲ့ လူတစ်ယောက် ရှိသတဲ့။ ငခွေးဟာ ရွာထဲမှာ အဝတ်အစား သန့်သန့်ပြန့်ပြန့် ဝတ်ဆင်ပြီး ရိုးသားကြိုးစားသူ ပုံစံဖမ်းထားပေမဲ့ ကွယ်ရာမှာတော့ သူတစ်ပါး ပစ္စည်းကို မသိမသာ ခိုးယူတတ်တဲ့ အိတ်နှိုက် သူခိုးကြီး ဖြစ်ပါတယ်။ တစ်နေ့မှာတော့ ရွာထဲကို အခြားရွာကနေ “မောင်စိုး” ဆိုတဲ့ ရိုးသားလွန်းလှတဲ့ ကုန်သည်ငယ်လေး တစ်ယောက် ရောက်ရှိလာခဲ့တယ်။ မောင်စိုးဟာ လယ်ယာလုပ်ကိုင်ပြီး ရရှိလာတဲ့ငွေကြေးနဲ့ ရတနာအချို့ကို သားရေအိတ်ကလေးထဲ ထည့်ကာ ခါးမှာ တင်းတင်းစည်းနှောင်ပြီး ပွဲဈေးတန်းထဲ ပစ္စည်းဝယ်ဖို့ လာရောက်ခဲ့တာပေါ့။ ငခွေးဟာ မောင်စိုးရဲ့ ခါးကြားက အဖိုးတန် ရတနာအိတ်ကို တွေ့လိုက်ရတာနဲ့ မသမာတဲ့ စိတ္တဇစိတ် ပေါ်လာခဲ့တယ်။ သူဟာ မောင်စိုးရဲ့ အနောက်ကနေ မသိမသာ သဲလွန်စမကျန်အောင် တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ခြေရာဖျောက် လိုက်ပါသွားခဲ့တယ်။ ဇာတ်ပွဲရုံရှေ့ လူအုပ်ကြီး တိုးဝှေ့နေချိန်မှာတော့ ငခွေးဟာ ပရိယာယ်ပါပါနဲ့ မောင်စိုးရဲ့ ခါးကြားက ရတနာအိတ်ကို ကျွမ်းကျင်စွာ နှိုက်ယူပြီး သက်ဆိုင်ရာ ခါးကြားထဲကို ချက်ချင်း ဝှက်သိမ်းလိုက်တော့တာပါပဲ။ မောင်စိုးဟာ ခါးကြားမှာ ပေါ့သွားတာကို ခဏအကြာမှ သတိထားမိပြီး လက်နဲ့ စမ်းကြည့်လိုက်တဲ့အခါ သူ့ရဲ့ ရတနာအိတ် မရှိတော့တာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ မောင်စိုးလည်း ထိတ်လန့်တကြားနဲ့ ခါးကြားကို ကိုင်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်လည် ရှာဖွေတော့တာပေါ့။ ထိုအချိန်မှာ မကောင်းမှု ပြုလုပ်ထားတဲ့ ငခွေးဟာ သူခိုးအဖြစ် မသင်္ကာခံရမှာကို အလွန်ကြောက်လန့်သွားခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် သူဟာ သူ့ရဲ့ အပြစ်ကို ဖုံးကွယ်ဖို့နဲ့ လူတွေရဲ့ အာရုံကို လွှဲပြောင်းဖို့အတွက် မယုံနိုင်စရာပရိယာယ်ဆန်းတစ်ခုကို ချက်ချင်း ထုတ်သုံးလိုက်တော့တယ်။ ငခွေးဟာ လူအုပ်ကြီး ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်မလာမီ အသံကုန် အော်ဟစ်လိုက်တာပေါ့—"ဟေ့… အမျိုးတို့၊ လာကြပါဦး! သူခိုး… သူခိုး! ဒီမှာ သူခိုးကြီး မိထားပြီ!" အသံကြားတာနဲ့ ပွဲဈေးတန်းတစ်ခုလုံးက လူတွေဟာ ငခွေးနဲ့ မောင်စိုးတို့ဆီကို အပြေးအလွှား ဝိုင်းအုံ ရောက်ရှိလာကြတယ်။ ငခွေးဟာ မောင်စိုးရဲ့ လက်နက်ကို အတင်းဆွဲကိုင်ထားပြီး လူအုပ်ကြီးကို ကြည့်ကာ မျက်နှာပြောင်ပြောင်နဲ့ တိုင်တန်းတော့တာပါပဲ— "ကြည့်ကြစမ်းပါဦး… ဒီကောင်ဟာ ရိုးသားတဲ့ခရီးသည် ပုံစံနဲ့ရွာထဲဝင်လာပြီး ကျွန်တော့်ရဲ့ ရတနာအိတ်ကို ခိုးယူဖို့ ကြိုးစားနေတာ။ ကျွန်တော်က သတိထားမိလို့ ချက်ချင်း ဖမ်းဆီးလိုက်တာ။ ဒီလို သူခိုးကို ရွာထဲကနေ ချက်ချင်း နှင်ထုတ်ကြပါ!" ရိုးသားလှတဲ့ မောင်စိုးခမျာမှာတော့ ရုတ်တရက် အစွပ်စွဲခံလိုက်ရတာကြောင့် မရှိတော့တဲ့ ပစ္စည်းအတွက် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ပြီး စကားပင် မပီမသ ရေရွတ်နိုင်တော့ပါဘူး— "မ… မဟုတ်ပါဘူး၊ အမျိုးတို့ရယ်… ကျွန်တော့်အိတ် ပျောက်သွားတာပါ။ အဲဒီလူက မဟုတ်မမှန် စွပ်စွဲနေတာပါ" ရွာသူရွာသားအပေါင်းတို့လည်း ဝတ်စားဆင်ယင်မှု သန့်ပြန့်ပြီး သက်သေအတု လုပ်ကာ အော်ဟစ်နေတဲ့ ငခွေး၏ စကားကို ယုံကြည်ကာ မောင်စိုးအား သူခိုးဟု ထင်မှတ်ပြီး ဝိုင်းဝန်း ရိုက်နှက် မောင်းထုတ်ဖို့ ပြင်ကြတော့တာပေါ့။ ထိုအချိန်မှာပင် ရွာ၏အလွန် အမြော်အမြင်ရှိသော သုခမိန် သူကြီးကြီး ရောက်ရှိလာခဲ့တယ်။ သူကြီးကြီးဟာ ဖြစ်ပျက်ပုံကို သေချာ ကြည့်ရှုပြီး— "ဆိုင်းငံ့ကြပါဦး။ အမှုတစ်ခုကို ဆုံးဖြတ်တဲ့အခါ ပါးစပ်အော်ဟစ်သံကိုတင် မယုံရဘူး၊ ပစ္စည်းသက်သေနဲ့ ယှဉ်ကြည့်ရမယ်" လို့ မိန့်လိုက်တယ်။ သူကြီးကြီးဟာ မောင်စိုးရော ငခွေးပါ နှစ်ယောက်လုံး၏ အဝတ်အစားနှင့် ခါးကြားများကိုစေတနာပါပါ စေ့စေ့စပ်စပ် စိစစ်ရှာဖွေစေခဲ့တယ်။ ခဏအကြာမှာတော့ ငခွေး၏ အတွင်းခါးစည်းထဲမှာ ဝှက်ထားတဲ့ မောင်စိုးရဲ့ ရတနာအိတ်ကို အခိုင်အမာ တွေ့ရှိသွားခဲ့ကြတော့တာပါပဲ။ ရတနာအိတ်ထဲမှာ ပါသောပစ္စည်းအရေးတွက်ကို မှန်အောင်မေးတဲ့အခါမှာလည်း မောင်စိုးက မှန်အောင်ပြောနိုင်ခဲ့တယ်။ သူကြီးကြီးက ငခွေးကို စိန်းစိန်းစိုက်ကြည့်ပြီး— "ငခွေး… မင်းဟာ သူတစ်ပါး ပစ္စည်းကို ခိုးယူရုံတင်မကဘူး၊ မင်းရဲ့ အပြစ်မှ လွတ်မြောက်ဖို့နဲ့ အပြစ်မဲ့သူကို အကွက်ဆင် ဒုက္ခပေးဖို့အတွက် 'သူခိုးကလူလူဟစ်' ပြီး လှည့်ပတ် အော်ဟစ်ခဲ့တာပါလား" လို့ ကြိမ်းဝါးလိုက်တော့တယ်။ ရွာသူရွာသား အပေါင်းတို့လည်း ငခွေး၏ကောက်ကျစ် စိတ္တဇ ပရိယာယ်ကို သိရှိသွားကြပြီး ရတနာအိတ်ကို မောင်စိုးထံ ပြန်လည် အပ်နှံပေးလိုက်ကြတယ်။ တိန်းခနဲ အော်ဟစ်ကာ သူတစ်ပါးကို မဟုတ်မမှန် စွပ်စွဲခဲ့တဲ့ သူခိုးကြီး ငခွေးကတော့ ရွာသူရွာသားများ၏ ပြစ်ဒဏ်ပေးခြင်းကို ခံယူရပြီး အရှက်ကြီးစွာဖြင့် ထောင်ဒဏ် ကျခံလိုက်ရတော့တာပေါ့။ ပုံပြင်၏ သင်္ကေတနှင့် ဆိုလိုရင်းဒီပုံပြင်လေးက "သူခိုးက လူလူဟစ်" ဆိုတဲ့ မြန်မာစကားပုံ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို သက်ဝင်စွာ ဖော်ပြထားတာ ဖြစ်ပါတယ်။ #စာပေချစ်သူ #crdစာသား #fypシ゚viral #နှလုံးစိတ်ဝမ်းအေးချမ်းကြပါစေ🙏🙏🙏 - @y.y.m.6540