जिन्दगीको यात्रा र भोगाइ 🥀💔 जिन्दगीले यति धेरै पीडा दियो कि अब त आँसु पनि थाकिसके, तर मनको घाउ अझै निको भएको छैन। हाँस्न त आज पनि हाँस्छु, अरूको अगाडि खुसी भएको नाटक पनि गर्छु, तर यो मनभित्र कति कुरा गुम्सिएका छन् भन्ने कुरा मलाई बाहेक कसलाई थाहा होला र? बाहिरबाट हेर्दा सामान्य देखिने मेरो जिन्दगीभित्र कति आँधीहुरी चले, कति सपना भत्किए र कति रहरहरू अधुरै रहे, त्यसको हिसाब मसँग मात्रै छ। कहिलेकाहीँ आफैँलाई प्रश्न गर्छु, आखिर मैले जीवनसँग के मागेको थिएँ र जीवनले मलाई यति धेरै परीक्षा लिइरह्यो? न त कसैको खुसी खोस्ने रहर थियो, न त कसैको आँखामा आँसु बन्ने चाहना। बस, आफ्ना मान्छेहरूसँग खुसी बाँड्न पाऊँ, मेहनतको फल खान पाऊँ र मनले खोजेको शान्ति भेट्न पाऊँ भन्ने सानो चाहना थियो। तर समयले चाहनाभन्दा बढी जिम्मेवारी दियो, खुसीभन्दा बढी चिन्ता दियो अनि आफ्नै पीडा लुकाएर अरूलाई हँसाउनुपर्ने बाध्यता दियो। जीवनको यात्रामा कतिपटक आफ्नै पाइला कमजोर भए, कतिपटक परिस्थितिले बाटो छेक्यो, कतिपटक विश्वास गरेका मान्छेहरूबाटै मन दुख्यो। कतिपटक कसैलाई आफ्नो पीडा सुनाउन मन लाग्यो, तर सुन्ने मान्छेभन्दा बुझ्ने मान्छेको अभाव महसुस भयो। त्यसपछि बिस्तारै सिक्दै गएँ—हरेक घाउ देखाउन मिल्दैन, हरेक आँसु झार्न मिल्दैन र हरेक दुःखको जवाफ शब्दमा दिन पनि सकिँदैन। केही पीडा त मनभित्रै राखेर पनि जीवन अगाडि बढाउनुपर्ने रहेछ। आज म जहाँ छु, त्यहाँसम्म आइपुग्न सजिलो थिएन। मेरा पाइला अगाडि बढ्दा पछाडि कति सपना छुटे, कति रहरहरू दबिए, कति रातहरू चिन्तामै बिते र कति दिनहरू मन भारी हुँदाहुँदै पनि मुस्कुराएर काटेँ, त्यो सबै मलाई मात्र थाहा छ। संसारले मेरो आज देख्छ, तर यो आजसम्म आइपुग्न मैले हिजो कति कुरा सहनुपर्‍यो भन्ने कुरा कसैले देख्दैन। तैपनि मैले हारलाई आफ्नो अन्तिम गन्तव्य बनाएको छैन। किनकि मलाई विश्वास छ, दुःख सधैँ एकनास रहँदैन र अँध्यारोपछि उज्यालोको बाटो पनि खुल्छ। ढिलो होला, समय लाग्ला, तर आफ्नै मेहनत र साहसले एक दिन जीवनलाई नयाँ मोड दिने आशा अझै मभित्र बाँकी छ। गन्तव्य मिल्यो भने सुनाउँला मेरो यात्राको कथा। कहाँ लडेँ, कसरी उठेँ, के गुमाएँ, कसलाई गुमाएँ अनि यहाँसम्म आइपुग्दा आफ्नै मनसँग कति पटक लडेँ भनेर। त्यो दिन मेरो कथा सुन्नेहरूले मेरो मुस्कान मात्र होइन, त्यो मुस्कान पछाडिको संघर्ष पनि बुझ्नेछन्। अहिलेलाई त चुपचाप आफ्नो बाटो हिँडिरहेको छु। न कसैसँग गुनासो छ, न कसैलाई आफ्नो पीडाको प्रमाण देखाउनु छ। बस, मनमा एउटा आशा छ—एक दिन मेरो संघर्षले पनि खुसीको रूप लिनेछ र आजका यी कठिन दिनहरू सम्झिँदा मनले भन्नेछ, “धेरै गाह्रो थियो, तर मैले हार मानिनँ।” 🥀❤️ लेखक: अदृश्य कथा @अदृश्य मन @SuNiTa @✍️शब्दको 🎖️भन्डार📕✍️🎸 #brekup #sadlove #viralvideo #foryoupage #foryoupage @अदृश्य कथा - @adrisyakatha