@adrisyaman26: थकाइ लाग्दो रहेछ नि आमा, घरिघरि आफ्नै भाग्यसँग लडाइँ गर्दा गर्दै… 💔 आमा, साँच्चै थाकिसकेँ म। अरूका अगाडि हाँसेर आफ्नो पीडा लुकाउँदा लुकाउँदै, मनभित्रका हजारौँ चोटलाई आफैँले सहलाउँदा सहलाउँदै अब त आफैँसँग पनि बोल्न मन लाग्न छाडेको छ। कहिलेकाहीँ लाग्छ, आखिर मेरो भाग्यमा मात्रै किन यति धेरै परीक्षा लेखिएका होलान्? म पनि त अरूजस्तै खुसी हुन चाहन्थेँ नि आमा। सानो कुरामा रमाउन, कसैको न्यानो साथमा मनका कुरा खोल्न र राति ढुक्कसँग निदाउन चाहन्थेँ। तर मेरो जिन्दगीमा खुसी आउन खोज्दा पनि किन हो, पीडाले नै बाटो छेकिदिन्छ। आमा, छोरी भएर जन्मिनु मात्रै मेरो गल्ती थियो र? सानैदेखि अरूको खुसीका लागि आफ्नो रहर मार्न सिकेँ। मन रोए पनि ओठमा मुस्कान राख्न सिकेँ। आफ्नो इच्छा पूरा गर्नुभन्दा पहिले अरूको आवश्यकता बुझ्न सिकेँ। घरपरिवारको इज्जत, समाजको डर र सम्बन्धको मर्यादा जोगाउँदा जोगाउँदै कतिबेला आफ्नै खुसी हराएछ, पत्तै पाइनँ। सबैलाई बुझ्ने प्रयास गरेँ, तर मलाई बुझिदिने मान्छे खोज्दा सधैँ एक्लै भएँ। कहिलेकाहीँ त आमा, कसैको अगाडि मन खोलेर रुन मन लाग्छ। कसैले मेरो अनुहार हेरेरै भनिदियोस्, ‘नानी, तिमीलाई के भएको छ? किन यति धेरै पीडा लुकाएर बसेकी छौ?’ तर मेरो मौनता बुझ्ने कोही भेटिँदैन। सबैलाई म बलियो देखिन्छु, सबैको दुःख सुन्ने मान्छे देखिन्छु, तर मेरो मनभित्र कति आँधी चलिरहेको छ भन्ने कसैलाई थाहा छैन। म हाँस्दा सबैले खुसी ठान्छन्, तर त्यो हाँसोभित्र लुकेको थकान कसले देखोस् र? आमा, कहिलेकाहीँ आफ्नो भाग्यसँग रिस उठ्छ। मेहनत गर्न पछि हटेकी छैन, कसैको नराम्रो चाहेको छैन, सकेसम्म सबैको मन राख्ने कोसिस गरेकी छु। तैपनि किन मेरो बाटोमा यति धेरै काँडा छन्? अरूका सपना पूरा भएको देख्दा खुसी लाग्छ, तर आफ्ना अधुरा रहर सम्झिँदा आँखाबाट आँसु झर्छन्। मनले हजारौँ सपना देख्छ, तर परिस्थितिले हरेकपटक सम्झाइदिन्छ—सबै चाहना पूरा गर्न भाग्यले पनि साथ दिनुपर्दो रहेछ। तिमीलाई सम्झेर आमा, मन झन् कमजोर हुन्छ। तिम्रो काखमा टाउको राखेर सबै पीडा बिर्सन पाए हुन्थ्यो। तिम्रो हातले मेरो शिर सुमसुम्याउँदै, ‘केही हुँदैन छोरी, सबै ठीक हुन्छ’ भनिदिए हुन्थ्यो। संसारसँग लड्न नसकेको होइन मैले, तर कहिलेकाहीँ लड्दालड्दै थाकेको मनलाई तिम्रो मायाको सहारा चाहिन्छ। सबैका लागि बलियो बन्न खोज्दा खोज्दै आफ्नै मनलाई सम्हाल्न गाह्रो भएको छ। तर आमा, म अझै हार मान्न चाहन्नँ। मेरा आँखामा आँसु छन्, मनमा पीडा छन्, बाटोमा बाधा छन्, तर कतै न कतै एउटा सानो आशा अझै जीवित छ। सायद मेरो जीवनमा पनि कुनै दिन बिहान हुनेछ, सायद मेरा आँखाले पनि खुसीका आँसु देख्नेछन्। आज भाग्यसँग लड्दै छु, भोलि यही सङ्घर्ष मेरो साहस बन्नेछ। थकाइ लाग्दो रहेछ नि आमा, बारम्बार आफ्नै भाग्यसँग लड्दा लड्दै… तर तिम्री छोरी अझै उभिएकी छे। किनकि उसलाई थाहा छ—जिन्दगीले जति नै दुःख दिए पनि आफ्नो भोलि आफैँले बनाउन सिक्नुपर्छ। 💔🌷 लेखक : अदृश्य मन#faryoupage💕💕💕 #keepsupporting🙏 #tiktoknepal🇳🇵 #avagixorima😥🕊️🥺💔🙏🏻 @अदृश्य कथा @✍️शब्दको 🎖️भन्डार📕✍️🎸 @SuNiTa

अदृश्य मन

Open In TikTok:

Region: HR

Friday 23 October 2026 20:12:29 GMT