@psikoterim: Hayatı ciddiye almak, hayatın neşesini kaçırmak değildir. Bazen “çok da takmamak”, “akışına bırakmak” iyi gelir. Ama her şeyi sürekli ertelemek, sorumluluklardan kaçmak ve nasılsa bir şekilde hallolur diye düşünmek bir süre sonra insanı kendi hayatının seyircisi hâline getirebilir. Çünkü hayat, aldığımız kararların ve ertelediklerimizin toplamıyla şekilleniyor. İnsan bazen yaşadığı bir hayal kırıklığıyla, kaybettiği bir fırsatla ya da karşılaştığı bir sonuçla bunu daha net fark ediyor. Her deneyim bizi olgunlaştırmak zorunda değil elbette; ama bazı deneyimler neyi değiştirmemiz gerektiğini gösteriyor. “Tek çiçekle bahar olmaz” belki de tam burada anlam kazanıyor. Bir kez iyi hissetmek, bir kez motive olmak ya da bir gün çok çalışmak değil; hayatımızda asıl değişimi yaratan şey çoğu zaman süreklilik. Kendini çok sıkmadan ama kendini sürekli ertelemeden… Hayatı ciddiye almak biraz da kendi geleceğini önemsemektir. Psikolog Melike Okumuş