@lanjwanisahab8: مان واقعي ۾ ٿڪجي پيو آهيان. پنهنجي پاڻ کان، پنهنجي سوچن کان پنهنجي هن زندگي کان. ڪڏهن ڪڏهن آئيني ۾ پاڻ کي ڏسندو آهيان ته نفرت ٿيندي آهي پنهنجي پاڻ کان. سوچيندو آهيان ته مان ڇا ڪري رهيو آهيان؟ ڪيڏانهن وڃي رهيو آهيان؟ منهنجي زندگي جو ڪو به مقصد ڇو نه آهي؟ هر صبح اک کلي ٿي ته هڪ نئين جنگ شروع ٿي ويندي آهي. ساڳيا ماڻهو، ساڳيون ڳالهيون، ساڳيون تڪليفون. ڪڏهن ڪڏهن دل چوي ٿي ته بس هاڻي گهڻو ٿي ويو. هاڻي هن سڀ ڪجهه کي لتاڙي هليو وڃان. ڪٿي پري، جتي ڪو به نه هجي، ڪو به سڃاڻي نه، ڪو به سوال نه پڇي. ماڻهو چون ٿا ته زندگي حسين آهي. پر مون کي ته هي زندگي هڪ قيد لڳي ٿي. هڪ اهڙي قيد جنهن ۾ روز ساهه کڻڻو پوي ٿو، روز کلڻو پوي ٿو، روز دنيا کي خوش رکڻو پوي ٿو. پر اندر ۾ مان ڪڏهن جو مري چڪو آهيان. مان ڪيترو به ڪوشش ڪريان ٿو ته سڀ ڪجهه ٺيڪ ٿي وڃي، پر هر دفعي سڀ ڪجهه وڌيڪ خراب ٿي ويندو آهي. جن لاءِ جيئندو آهيان اهي ئي دل ڏکائيندا آهن. جنهن تي ڀروسو ڪندو آهيان اهو ئي ڀروسو ٽوڙيندو آهي. ڪڏهن ڪڏهن دل چوي ٿي ته سڀ ڪجهه ڇڏي هليو وڃان. هي شهر، هي ماڻهو، هي يادون... سڀ ڪجهه پٺتي ڇڏي. ڪنهن اهڙي هنڌ هليو وڃان جتي ڪو به مون کي منهنجي نالي سان به نه سڃاڻي. مان ڪمزور نه آهيان، بس ٿڪجي پيو آهيان. روز روز جي ڊرامن کان، روز روز جي ڪوڙن کلڻين کان، روز روز جي ناڪامين کان. هاڻي دل چوي ٿي ته بس هڪ ڀيرو هن زندگي کي زور سان لت هڻي، سڀني زنجيرن کي ٽوڙي، آزاد ٿي وڃان. مون کي خبر آهي ته ڀڄي وڃڻ مسئلي جو حل نه آهي. پر جڏهن دل ۽ دماغ ٻئي ٿڪجي پون ٿا ته پوءِ انسان کي ڀڄڻ کان سواءِ ٻيو ڪو رستو نظر نٿو اچي. شايد هڪ ڏينهن مان واقعي هليو ويندس. بغير ڪنهن کي ٻڌائڻ جي، بغير ڪنهن کي الوداع چوڻ جي. بس هليو ويندس. ۽ پوءِ ڏسندس ته ڇا هي دنيا منهنجي بغير به اهڙي ئي هلندي رهندي آهي؟ جيڪڏهن تون به منهنجي وانگر ٿڪجي پيو آهين ته ياد رکجان، تون اڪيلو نه آهين. هن دنيا ۾ ڪيترائي ماڻهو آهن جيڪي اندر ئي اندر مري رهيا آهن، پر ٻاهر کان کلن ٿا #sadsindhipoetry #poryoupageシ💖🌺🥀suporteme🥰🤘 #pleasedontunderreviewmyvedios🔥🥺 #vairal_video_tiktok_trending #poryoupageシ💖🌸🌹