💫SessizYürek 🌙🖤 :
Bazen insan birini en çok, artık gelmeyeceğini bildiği hâlde beklerken sever… Çünkü kalp, aklın çoktan kabullendiği bir gerçeği kabullenmekte geç kalır. İnsan bir gün dönecek diye değil, belki bir gün her şeyin neden böyle bittiğini anlayabilmek için bekler. Bir mesajın sesinde, uzaktan gelen bir ayak sesinde, tanıdık bir şarkının sözlerinde arar onu. Herkes hayatına devam ettiğini sanırken, o kendi içinde hâlâ yarım kalmış bir hikâyenin son cümlesini bekler. Oysa insanı en çok yoran, birinin gitmesi değil; onunla birlikte kurduğu hayallerin de sessizce yıkılmasıdır. Keşke bazı insanlar giderken ardında bu kadar cevapsız soru bırakmasa, keşke bazı vedalar insanın içinde yıllarca süren bir bekleyişe dönüşmese… Ama zamanla öğreniyoruz ki her beklediğimiz kapı açılmayabilir ve her özlediğimiz insan geri dönmeyebilir. Yine de bir gün insan, kendisini bekleten o kapıdan gözlerini ayırıp kendi hayatına bakmayı öğreniyor. Çünkü bazen kavuşmak, beklediğin insanın geri gelmesi değil; onun gelmeyeceğini kabul ettiğinde kendine yeniden kavuşabilmektir. Belki de en büyük iyileşme, bir zamanlar gözyaşlarıyla andığın bir ismi artık iç huzurunla hatırlayabilmektir. Ve unutma; seni yarım bırakan birinin dönmesini beklerken kendi hayatını yarım bırakma. Çünkü senin de sevilmeye, değer görmeye ve bir gün hiç kuşku duymadan “İyi ki hayatımda” diyebileceğin biriyle huzur bulmaya hakkın var. Bazı insanlar kalbimizde bir ömürlük iz bırakır ama her iz, yeniden aynı kapıda beklememiz gerektiği anlamına gelmez.
2026-10-29 18:04:27