@salomezantaraia7: ძალიან ხშირად ვიმართლებთ თავს და ამას ვამატებთ: „მე ყველასთვის კარგი მინდა“, „მე ასეთი ვარ“ და კიდევ უამრავ სიტყვას, რომლითაც საკუთარი თავის გამართლებას ვცდილობთ. ხშირად სხვებსაც ვაკრიტიკებთ და თავდაჯერებით ვამბობთ: „მე ასე არ გავაკეთებდი...“ დააკვირდი, ამას მეც ვაკეთებ, შენც აკეთებ — ხშირად ისე მოგვწონს საკუთარი თავი, ისე გვჯერა ჩვენი სიმართლის, რომ შეგვიძლია უსასრულოდ ვისაუბროთ საკუთარ ღირსებებზე. თან, რაც უფრო მეტს ვსაუბრობთ, მით უფრო მეტად ვიჯერებთ ჩვენსავე ნათქვამს. მაგრამ ერთხელ მაინც გიფიქრია, სხვას რომ ჰკითხო, რას ფიქრობს შენზე? იქნებ მას შენში იმაზე მეტი ნაკლი დაუნახავს, ვიდრე შენ სხვაში ამჩნევ? იქნებ ის, რასაც საკუთარ თავში სიკეთედ მიიჩნევ, სხვისთვის სულ სხვაგვარად ჩანს? ჩვენი თავი ჯერ ვერ შეგვიცნია და უკვე სხვისი განსჯა დაგვიწყია. სამწუხაროდ, ბოროტმა ისე აგვირია ხედვა, რომ ხშირად საკუთარ ნაკლს ვეღარ ვამჩნევთ, სხვისას კი უმცირეს დეტალშიც ვხედავთ. უფალი გვაფრთხილებს: „რაჲსა ჰხედავ წუელსა თუალსა შინა ძმისა შენისასა და დირესა თუალსა შინა შენსა არა განიცდი?“ — მათე 7:3. ეს სიტყვები მხოლოდ სხვისი განკითხვისგან თავის შეკავებას არ გვასწავლის; ისინი საკუთარი თავისკენ მიბრუნებას გვაიძულებს. ნუ ვეცდებით, მუდმივად საკუთარ თავზე ვისაუბროთ, საკუთარი სიმართლე ვამტკიცოთ და ყველას დავუმტკიცოთ, როგორი კარგები ვართ. საკუთარ თავზე ლაპარაკით ვერ გავხდებით იმაზე უკეთესები, ვიდრე სინამდვილეში ვართ. სიკეთეს მტკიცება კი არა, გამოვლენა სჭირდება; თავმდაბლობას — არა საკუთარი თავმდაბლობის აღნიშვნა, არამედ საკუთარი ნაკლის დანახვა. არა, ეს არ არის ქრისტიანობა, თუ ჩვენი სიტყვები ქრისტეს გვახსენებს, მაგრამ ჩვენი საქციელი — არა. სახარება საკუთარი თავის განდიდებას კი არა, სინანულს, სიყვარულსა და თავმდაბლობას გვასწავლის. ლუკას სახარებაში უფალი გვიჩვენებს ფარისეველს, რომელიც საკუთარ სიმართლეს ჩამოთვლის, და მეზვერეს, რომელიც თავის გამართლებას კი არ ცდილობს, არამედ მხოლოდ წყალობას ითხოვს. და სწორედ ამ უკანასკნელზე ამბობს უფალი, რომ იგი გამართლებული დაბრუნდა თავის სახლში (ლუკა 18:9–14). რამხელა სიღრმეა ამაში... ერთი საკუთარ ღირსებებს ითვლის, მეორე კი საკუთარ ცოდვილობას ხედავს. და ახლა ყველაზე მთავარი: ღვთის წინაშე რას ვიტყვით საკუთარი თავის გასამართლებლად? იქაც ჩამოვთვლით, რამდენად კარგები ვართ? იქაც ვიტყვით, რომ ყველასთვის კარგი გვინდოდა, რომ ასეთი ხასიათი გვაქვს, რომ სხვას უარესიც გაუკეთებია? იქ ვერაფერი დაიმალება. ვერც სიტყვებით შევალამაზებთ საკუთარ თავს და ვერც სხვისი ნაკლებით გავიმართლებთ ჩვენსას. ღმერთმა ხომ ჩვენი გულიც იცის და ისიც, რასაც სხვები ვერ ხედავენ. მაშინ, სანამ კიდევ ერთხელ დავიწყებთ საკუთარი სიმართლის მტკიცებას, იქნებ გავჩერდეთ და საკუთარ გულს ჩავხედოთ. იქნებ ყველაზე მეტად სწორედ ის გვჭირდება, რასაც სხვებში ასე გულმოდგინედ ვეძებთ — გამოსწორება. ნუ ვიჩქარებთ საკუთარი თავის გამართლებას. ვიჩქაროთ საკუთარი თავის შეცნობა, სინანული და გამოსწორება. რადგან საბოლოოდ, ღვთის წინაშე ჩვენი თავის ქება კი არ გვიშველის, არამედ გულწრფელი სინანული და მისი წყალობა.

🙏🙏🙏🙏

Open In TikTok:

Region: GE

Thursday 29 October 2026 08:47:17 GMT