#-လူတစ်ယောက် ပေးကမ်းတတ်လာတာဟာ သူ့မှာ အများကြီးရှိလို့ မဟုတ်ပါဘူး။ ကိုယ်တိုင် မရှိခဲ့ဖူးတဲ့နေ့တွေကို သူ့နှလုံးသားက မမေ့သေးလို့ပါ တစ်ချိန်က ကိုယ်တိုင် လက်ဗလာနဲ့ ရပ်ခဲ့ဖူးတယ်။ လိုချင်ပေမယ့် မတောင်းရဲခဲ့တဲ့နေ့တွေ၊ လိုအပ်ပေမယ့် မရှိပါဘူး လို့ ပြောခဲ့ရတဲ့နေ့တွေလည်း ရှိခဲ့ဖူးတယ်။ ဒါကြောင့် ဒီနေ့ ကိုယ့်မှာ နည်းနည်းပိုရှိလာတဲ့အခါ အရင်က ကိုယ်လိုအပ်ခဲ့ဖူးတဲ့ နည်းနည်း ကို တခြားသူတစ်ယောက်ဆီ ပြန်ပေးချင်မိတယ်။ ပေးကမ်းခြင်းဆိုတာ ကိုယ့်မှာ ပိုလျှံနေလို့ ခွဲပေးတာတစ်ခုတည်း မဟုတ်ပါဘူး။ တစ်ခါတလေ ကိုယ်တိုင်လည်း လိုအပ်နေသေးပေမယ့် သူ့နေရာမှာ ငါသာဆိုရင် ဆိုတဲ့ Empathy လေးတစ်ခုကြောင့် မျှဝေပေးလိုက်တာပါ။ ထမင်းတစ်နပ်၊ နားထောင်ပေးတဲ့ အချိန်နည်းနည်း၊ အားပေးစကားတစ်ခွန်း၊ ဒါမှမဟုတ် မင်းတစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ပါဘူး ဆိုတဲ့ စကားလေးတစ်ခွန်းပဲဖြစ်ဖြစ် တစ်စုံတစ်ယောက်အတွက်တော့ အများကြီး ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ကိုယ်ဘယ်ကနေ စခဲ့သလဲဆိုတာ မမေ့ပါနဲ့။ တစ်ချိန်က ကိုယ်ဆာလောင်ခဲ့ဖူးလို့ သူတစ်ပါးရဲ့ ဆာလောင်မှုကို နားလည်လာတာ။ ကိုယ်တိုင် အထီးကျန်ခဲ့ဖူးလို့ တစ်ယောက်ယောက်ကို မထားခဲ့ချင်တော့တာ။ အဲဒါဟာ ဘဝက သင်ပေးခဲ့တဲ့ အနူးညံ့ဆုံး သင်ခန်းစာတစ်ခုပါပဲ။ အများကြီးပေးနိုင်ဖို့ မလိုပါဘူး။ ကိုယ့်မှာရှိသလောက်နဲ့ ကိုယ့်နှလုံးသားက ခွင့်ပြုသလောက် မျှဝေပေးပါ။ တစ်ချိန်က ကိုယ်လိုအပ်ခဲ့ဖူးတဲ့ အလင်းရောင်လေးတစ်စင်းကို ဒီနေ့ တခြားသူတစ်ယောက်အတွက် ကိုယ်တိုင် ပြန်ထွန်းပေးနိုင်ရင် အဲဒီနေ့မှာ ကိုယ့်ဘဝဟာ အောင်မြင်ရုံတင်မကဘဲ အဓိပ္ပာယ်ရှိလာပါပြီ။ Give what you can. Share what you have. And never forget where you came from. ချစ်ခြင်းများစွာဖြင့်။ ဒေါက်တာစိုင်းနော်ဂျာ - @htethtetmaw368