@lulehajdari1: Sa herë vritet një grua në Kosovë, nuk shuhet veç një jetë. Shuhet një zë, një ëndërr, një përqafim që dikush po e priste… dhe mbetet një familje që do ta shtrojë sofrën me një vend bosh përgjithmonë. Diku, një fëmijë do ta kërkojë nanën e vet. Diku, një prind do ta presë vajzën te dera, edhe pse e di që ajo nuk ka me u kthy ma. E dikush do të pyesë: “Pse nuk e dëgjuam? Pse nuk e mbrojtëm? Pse pritëm derisa u ba vonë?” Mos i quani këto vdekje “tragjedi familjare”. Një grua nuk duhet të vdesë që ne ta besojmë dhimbjen e saj. Frika e saj duhet me u marrë seriozisht. Kërkesa e saj për ndihmë duhet me u dëgju. Heshtja e atyre që mund ta mbrojnë mund të kushtojë një jetë. Gratë nuk janë lajme që i harrojmë pas disa ditësh. Janë bija, nana, motra e shoqe. Janë njerëz që kishin të drejtë me jetu të lira, pa frikë, pa kërcënime, pa u detyru me zgjedh mes heshtjes dhe rrezikut. Për secilën grua që nuk është ma: na falni që nuk ju mbrojtëm sa duhej. Për secilën grua që po jeton me frikë: të lutem, mos rri vetëm. Dhe për ne të gjithë: mos pritni një tjetër emër, një tjetër fotografi, një tjetër arkivol për me thënë “duhet me ba diçka”. Një grua e vrarë është një jetë e marrë. Një shoqëri që hesht, e lë dhimbjen me u përsëritë.

Lule.Hajdari

Open In TikTok:

Region: BE

Thursday 29 October 2026 21:07:22 GMT