زما دی مور نیکه سره هم همداسی یو کار شوی وه هغه دیر لوی مولوی وه او دیر مشهوره وه په خپل زمان کی یوه شپه دروازه وتکی ده چی په هغه شپه واوره هم وریده دی پخوا واوری چی له یو متر نه زیاته دروازه ته لار بیرته په دیر ورخطایی راغی چی میرمنی جامی می راکره چی پاس کلی کی مری شوی دی زما پسی نفر رالیگلی مرمنی جامی ورکرلی خلاصه سری لار په لاره یی 30دقیقه پیاده مزل کری چی وینی چی خلک دی او جنازه ده خو دیر تشریفاتی او دیر عزت یی ورکری ویل یی چی پورته زای ماته جور کری وه چی مسله وکری او تلاوت وکری خلاصه توله شده یی تلاوت او تقریر کری په جگ آواز او کته 1000الی 2000نفر ناست ول زره کی ویلی دی چی الله پاک سومره دی خلکو ته هستی او انتفاق ورکری او سومره خکلی جامی تولو اغوستی دی شپه ناوخته شو 2بجی شوی چی سو مشرانو وویل مولوی صاحب بس کره نور چی ستونی دی وچ شو لگ دمه وکره تاته می زای اچولی ویده شه بیا سباه جنازه خخه وه ویلی دی چی خه سمده چیری ویده شم ورته زواب ورکری راشه درلته زموژ مشر چی لیدلی دی په سره رنگ کی توشک او خایسته کمپله او نرم بالشت چی هغه سی جای په خپل دوران کی هیس چیری هم نه ولیدلی هلته ویده شوی دی قسی له مخی زموژ مشر دیر خکلی او ارامه او گرم ویده شوی چی یو وخت سهار لمانزه وخت شوی په ورخطایی پورته شوی چی ازان وکرم گوری چی په یو دشته کی په یوی تیگی سر ایخی او هس شی نشته نه جنازه اونه خلک او نه توشکه او کمپله خلاصه دوی شوی چی دی پریانو کار وه دیر دار شوی او منده منده تقریبن باد له 2ساعت مزل کور ته رسیدلی خو شپه 30دقیقه وی اوس 2ساعته او مرمنی ویلی چی مولوی صایب چی کله راغی دیر ورخطا او لرزی نولی وه تقریبن دوه هفتی سخت ناروغه شوی وه 😳دا درویغ ندی دا زموژ دی نیکونو یوه اصله قسه ده چی نسل په نسل موژ ته رسیدلی ده او ما اوس تاسو ته وکره چی دا امکانات لری زکه زما نیا موژ ته تقریبن 8کاله مخکی دا قیسه کری وه