@unfavahmii8: ta v zma da khafghan waja sa da...!! 🫠❤️‍🩹 #tiktokteam #viraltiktok #fyp #tiktokpakistan #pukhtana

9410
9410
Open In TikTok:
Region: PK
Friday 30 October 2026 14:02:53 GMT
6127
408
13
83

Music

Download

Comments

writes2243
ᴀʜꨄ︎ :
same jani 😭😭😭
2026-10-30 20:15:20
1
shamii_khan
꧁Sʜᴀᴍɪɪ꧂ :
Pa har hal ke da Allah Shukur ada kol pakar de. Hamesha da zan na khkata khalko sara zan compare kol pakar de bya ba automatically tata khpl zan Tolo na behtr feel kege.
2026-10-31 12:14:59
2
arshadjan155
arshad Khan :
na umeda kega ma rora Allah ba har k inshaALLAH
2026-10-31 01:26:15
2
teacher7005
️ :
caption plz
2026-10-31 03:43:51
1
naeem.ahmad255
𝒩𝒶𝑒𝑒𝓂 𝒜ح𝓂𝒶𝒹 🍁 :
𝒉𝒎𝒎 😣
2026-10-31 04:11:39
1
mohsinkhattak55
༒︎ 𝑨𝑪𝑪𝑨 𝑮𝑨𝑵𝑮𝑺𝑻𝑬𝑹 :
ufff zama da zra khabare dy
2026-10-31 07:00:59
1
sam.6._6._6
𝙪𝙧𝙛𝙖𝙫𝙎𝘼𝙈 :
💗💗💗
2026-10-31 05:31:42
1
xigar_khan_04
SAمEER KHAن🌸 :
🥺😩
2026-10-31 06:01:19
1
To see more videos from user @unfavahmii8, please go to the Tikwm homepage.

Other Videos

Psychologist တစ်ယောက်ရေးတဲ့  The Illusion of the “Everywhere  Millionaire” ဆိုတဲ့ ဆောင်းပါးလေး တော်တော် ကောင်းတယ်။   Millionaire Dream ရှိတဲ့ သူတိုင်း ဖတ်သွား။ (စာတော့ နည်းနည်းရှည်မယ်)။  လူတွေက “ဘယ်သူအောင်မြင်သွားလဲ” ကို အရမ်းကြည့်ပြီး “အဲဒီလမ်းကို လျှောက်တဲ့သူတွေထဲက ဘယ်နှယောက်အောင်မြင်လဲ” ဆိုတဲ့ base rate ကို မေ့တတ်ကြတယ်။ “သာမန် အသေးစားစီးပွားရေးလုပ်ငန်း လုပ်ပြီးလည်း millionaire ဖြစ်နိုင်တယ်.” ဥပမာ hot dog business တစ်ခုစတယ်။  → တဖြည်းဖြည်း ကြီးလာတယ် → နောက်ဆုံး billion-dollar exit ဖြစ်လာတယ်။  ဒီ story က လူငယ်တွေကို inspirational ဖြစ်တယ်။ ဒါပေမယ့် psychology question က Hot dog business စခဲ့တဲ့သူ 10,000 ယောက်ထဲက ဘယ်နှယောက် billion-dollar outcome ရခဲ့လဲ? ဒီ question ကို Success Story တွေ  အများစု မပြောဘူး။ ဒီနေရာမှာ Survivorship Bias ဝင်လာတယ်။ Success ရှိတဲ့သူတွေကိုပဲ မြင်တယ်။ Failure ဖြစ်သွားတဲ့သူတွေကို မမြင်ဘူး။ ဥပမာ — လူ ၁၀,၀၀၀ က ကိုယ်ပိုင်စီးပွားရေးတွေ စတင်ကြတယ်ဆိုပါစို့။ * ၇,၀၀၀ — မအောင်မြင်ဘဲ ရပ်တန့်သွားတယ် * ၂,၅၀၀ — သာမန်အတိုင်း အဆင်ပြေပြေ ဆက်လက်ရပ်တည်နိုင်တယ် * ၄၉၀ — ကောင်းကောင်းမွန်မွန် အောင်မြင်တယ် * ၁၀ ယောက် — အလွန်ချမ်းသာကြွယ်ဝသွားတယ် Media က ဘယ်သူ့ကို interview လုပ်မလဲ? 10 ယောက်ကို။ ပြီးတော့ title ရေးမယ် “သာမန်လူတွေ ဘယ်လို သန်းကြွယ်သူဌေးတွေ ဖြစ်လာကြသလဲ” ဒါကို ဖတ်တဲ့လူက “ဒီ strategy က အလုပ်လုပ်တယ်” လို့ထင်တတ်တယ်။ အမှန်တော့ အလုပ်လုပ်ခဲ့တဲ့ survivor ကိုပဲ ကြည့်နေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ အောင်မြင်တဲ့ လူတစ်ယောက်ကို  နောက်ပြန်ကြည့်ရင် Step 1 Step 2 Step 3 Step 4 အကုန် logic ရှိသလို မြင်တတ်တယ်။ ဥပမာ  * “သူ အလုပ်ကြိုးစားခဲ့တယ်။” * “သူ စွန့်စားမှုတွေ လုပ်ခဲ့တယ်။” * “သူ တစိုက်မတ်မတ် ဆက်လုပ်ခဲ့တယ်။” * “သူ့ကိုယ်သူ ယုံကြည်ခဲ့တယ်။” ဒါတွေမှားတာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမယ့် problem က အဲဒီအရာတွေ လုပ်ခဲ့ပေမယ့်  မအောင်မြင်တဲ့သူတွေ ကိုမကြည့်တာ။ Success Story = Evidence မဟုတ်ဘူး။  တစ်ယောက်အောင်မြင်တာက “ဒါဖြစ်နိုင်တယ်” ဆိုတာကို သက်သေပြတယ်။ ဒါပေမယ့် “ဒါဖြစ်နိုင်ချေများတယ်” ဆိုတာကို မသက်သေပြဘူး။ ဒီကွာဟချက်က အရမ်းအရေးကြီးတယ်။ Possible ≠ Probable လူတစ်ယောက်က ကောလိပ်ကနေ ကျောင်းထွက် (College Dropout) လုပ်ပြီး (Billionaire) ဖြစ်သွားတယ်ဆိုပါစို့။ ဒါက “College Dropout တစ်ယောက်လည်း Billionaire ဖြစ်နိုင်တယ်” ဆိုတာကို သက်သေပြနိုင်တယ်။ ဒါပေမယ့် “College ကနေ Dropout လုပ်လိုက်ရင် Billionaire ဖြစ်နိုင်ခြေ ပိုများလာတယ်” ဆိုတာကိုတော့ သက်သေမပြနိုင်ဘူး။ လူတွေက ဒီနှစ်ခုကို ရောတတ်တယ်။ 💡Decision ကြီးတစ်ခုချမယ့်အခါ  ဒီမေးခွန်း 4ခုကို မေးပါ။ 1. How many people try this? လူဘယ်နှယောက် ဒီလမ်းကိုလျှောက်လဲ? 2. How many succeed? ဘယ်နှယောက် တကယ်ရလဲ? 3. What happens to the rest? မအောင်မြင်တဲ့သူတွေ ဘာဖြစ်သွားလဲ? 4. What advantages did the winner have? Winner မှာ starting advantages ဘာရှိလဲ? ဒါက story ကို statistics နဲ့ balance လုပ်တာပါ။  ဒီ Article က “Risk မယူနဲ့” လို့ပြောတာမဟုတ်ဘူး။  “Business မစနဲ့” “Dream မလိုက်နဲ့” လို့ပြောတာ မဟုတ်ဘူး။ ပြောတာက Dream ကို probability မေ့ပြီး မလိုက်နဲ့။ Risk ယူလို့ရတယ်။ ဒါပေမယ့် informed risk ဖြစ်ရမယ်။ ဥပမာ “Chance နည်းတယ်။ ဒါပေမယ့် ငါဒီလုပ်ငန်းကို တကယ်ချစ်တယ်၊ downside ကိုလည်း ခံနိုင်တယ်।” ဒါက rational decision. လူတစ်ယောက်ရဲ့ outcome ကိုကြည့်ပြီး “ငါလည်း ဒီလိုလုပ်ရင် ဒီလိုဖြစ်မယ်” လို့မတွေးခင် အမြဲမေးပါ “ဒီ outcome ရဲ့ base rate ဘယ်လောက်လဲ?”   (ကိုယ့်ရဲ့ အမြင်ကိုလည်း Comment မန့်သွားပေး)
Psychologist တစ်ယောက်ရေးတဲ့ The Illusion of the “Everywhere Millionaire” ဆိုတဲ့ ဆောင်းပါးလေး တော်တော် ကောင်းတယ်။ Millionaire Dream ရှိတဲ့ သူတိုင်း ဖတ်သွား။ (စာတော့ နည်းနည်းရှည်မယ်)။ လူတွေက “ဘယ်သူအောင်မြင်သွားလဲ” ကို အရမ်းကြည့်ပြီး “အဲဒီလမ်းကို လျှောက်တဲ့သူတွေထဲက ဘယ်နှယောက်အောင်မြင်လဲ” ဆိုတဲ့ base rate ကို မေ့တတ်ကြတယ်။ “သာမန် အသေးစားစီးပွားရေးလုပ်ငန်း လုပ်ပြီးလည်း millionaire ဖြစ်နိုင်တယ်.” ဥပမာ hot dog business တစ်ခုစတယ်။ → တဖြည်းဖြည်း ကြီးလာတယ် → နောက်ဆုံး billion-dollar exit ဖြစ်လာတယ်။ ဒီ story က လူငယ်တွေကို inspirational ဖြစ်တယ်။ ဒါပေမယ့် psychology question က Hot dog business စခဲ့တဲ့သူ 10,000 ယောက်ထဲက ဘယ်နှယောက် billion-dollar outcome ရခဲ့လဲ? ဒီ question ကို Success Story တွေ အများစု မပြောဘူး။ ဒီနေရာမှာ Survivorship Bias ဝင်လာတယ်။ Success ရှိတဲ့သူတွေကိုပဲ မြင်တယ်။ Failure ဖြစ်သွားတဲ့သူတွေကို မမြင်ဘူး။ ဥပမာ — လူ ၁၀,၀၀၀ က ကိုယ်ပိုင်စီးပွားရေးတွေ စတင်ကြတယ်ဆိုပါစို့။ * ၇,၀၀၀ — မအောင်မြင်ဘဲ ရပ်တန့်သွားတယ် * ၂,၅၀၀ — သာမန်အတိုင်း အဆင်ပြေပြေ ဆက်လက်ရပ်တည်နိုင်တယ် * ၄၉၀ — ကောင်းကောင်းမွန်မွန် အောင်မြင်တယ် * ၁၀ ယောက် — အလွန်ချမ်းသာကြွယ်ဝသွားတယ် Media က ဘယ်သူ့ကို interview လုပ်မလဲ? 10 ယောက်ကို။ ပြီးတော့ title ရေးမယ် “သာမန်လူတွေ ဘယ်လို သန်းကြွယ်သူဌေးတွေ ဖြစ်လာကြသလဲ” ဒါကို ဖတ်တဲ့လူက “ဒီ strategy က အလုပ်လုပ်တယ်” လို့ထင်တတ်တယ်။ အမှန်တော့ အလုပ်လုပ်ခဲ့တဲ့ survivor ကိုပဲ ကြည့်နေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ အောင်မြင်တဲ့ လူတစ်ယောက်ကို နောက်ပြန်ကြည့်ရင် Step 1 Step 2 Step 3 Step 4 အကုန် logic ရှိသလို မြင်တတ်တယ်။ ဥပမာ * “သူ အလုပ်ကြိုးစားခဲ့တယ်။” * “သူ စွန့်စားမှုတွေ လုပ်ခဲ့တယ်။” * “သူ တစိုက်မတ်မတ် ဆက်လုပ်ခဲ့တယ်။” * “သူ့ကိုယ်သူ ယုံကြည်ခဲ့တယ်။” ဒါတွေမှားတာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမယ့် problem က အဲဒီအရာတွေ လုပ်ခဲ့ပေမယ့် မအောင်မြင်တဲ့သူတွေ ကိုမကြည့်တာ။ Success Story = Evidence မဟုတ်ဘူး။ တစ်ယောက်အောင်မြင်တာက “ဒါဖြစ်နိုင်တယ်” ဆိုတာကို သက်သေပြတယ်။ ဒါပေမယ့် “ဒါဖြစ်နိုင်ချေများတယ်” ဆိုတာကို မသက်သေပြဘူး။ ဒီကွာဟချက်က အရမ်းအရေးကြီးတယ်။ Possible ≠ Probable လူတစ်ယောက်က ကောလိပ်ကနေ ကျောင်းထွက် (College Dropout) လုပ်ပြီး (Billionaire) ဖြစ်သွားတယ်ဆိုပါစို့။ ဒါက “College Dropout တစ်ယောက်လည်း Billionaire ဖြစ်နိုင်တယ်” ဆိုတာကို သက်သေပြနိုင်တယ်။ ဒါပေမယ့် “College ကနေ Dropout လုပ်လိုက်ရင် Billionaire ဖြစ်နိုင်ခြေ ပိုများလာတယ်” ဆိုတာကိုတော့ သက်သေမပြနိုင်ဘူး။ လူတွေက ဒီနှစ်ခုကို ရောတတ်တယ်။ 💡Decision ကြီးတစ်ခုချမယ့်အခါ ဒီမေးခွန်း 4ခုကို မေးပါ။ 1. How many people try this? လူဘယ်နှယောက် ဒီလမ်းကိုလျှောက်လဲ? 2. How many succeed? ဘယ်နှယောက် တကယ်ရလဲ? 3. What happens to the rest? မအောင်မြင်တဲ့သူတွေ ဘာဖြစ်သွားလဲ? 4. What advantages did the winner have? Winner မှာ starting advantages ဘာရှိလဲ? ဒါက story ကို statistics နဲ့ balance လုပ်တာပါ။ ဒီ Article က “Risk မယူနဲ့” လို့ပြောတာမဟုတ်ဘူး။ “Business မစနဲ့” “Dream မလိုက်နဲ့” လို့ပြောတာ မဟုတ်ဘူး။ ပြောတာက Dream ကို probability မေ့ပြီး မလိုက်နဲ့။ Risk ယူလို့ရတယ်။ ဒါပေမယ့် informed risk ဖြစ်ရမယ်။ ဥပမာ “Chance နည်းတယ်။ ဒါပေမယ့် ငါဒီလုပ်ငန်းကို တကယ်ချစ်တယ်၊ downside ကိုလည်း ခံနိုင်တယ်।” ဒါက rational decision. လူတစ်ယောက်ရဲ့ outcome ကိုကြည့်ပြီး “ငါလည်း ဒီလိုလုပ်ရင် ဒီလိုဖြစ်မယ်” လို့မတွေးခင် အမြဲမေးပါ “ဒီ outcome ရဲ့ base rate ဘယ်လောက်လဲ?” (ကိုယ့်ရဲ့ အမြင်ကိုလည်း Comment မန့်သွားပေး)

About