@mg.t.h1: တစ်ချိန်က ကိုယ့်အတွက် ဆရာမတစ်ယောက်ထက် ပိုပြီး အားကိုးစရာကောင်းခဲ့တဲ့ ဆရာမတစ်ယောက်ရှိခဲ့ဖူးတယ်။ ဆရာမရှိနေတုန်းက စာကိုကြိုးစားခဲ့တယ်၊ ကိုယ့်အနာဂတ်အတွက်လည်း ရည်မှန်းချက်တွေရှိခဲ့တယ်။ ဆရာမရဲ့ဆုံးမစကားတွေ၊ အားပေးစကားတွေက ကိုယ့်အတွက် ရှေ့ဆက်ဖို့ ခွန်အားတစ်ခုဖြစ်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဆရာမမရှိတော့တဲ့နောက်ပိုင်းမှာတော့ ကိုယ်တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲလာခဲ့တယ်။ အရင်လို စာကိုမကြိုးစားဖြစ်တော့ဘူး၊ ဆေးလိပ်သောက်တတ်လာတယ်၊ အပျော်အပါးတွေနောက်ကိုလည်း လိုက်မိလာတယ်။ အရင်က ကိုယ်ဖြစ်ချင်ခဲ့တဲ့ပုံစံနဲ့ အခုကိုယ်ဖြစ်နေတဲ့ပုံစံက တဖြည်းဖြည်း ဝေးကွာလာခဲ့တယ်။ တစ်ခါတလေ ပြန်တွေးမိတယ်… ဆရာမသာ အခုချိန်ထိ ရှိနေသေးရင် ကိုယ့်ကို အရင်လို စာကြိုးစားဖို့ ဆုံးမနေဦးမလား၊ ကိုယ်အခုလို ပြောင်းလဲသွားတာကို မြင်ရင် စိတ်မကောင်းဖြစ်နေမလားလို့ပေါ့။ ဆရာမရေ… ဆရာမမရှိတော့တာ ကြာခဲ့ပြီဆိုပေမဲ့ ဆရာမရဲ့သွန်သင်ဆုံးမမှုတွေကိုတော့ ကိုယ်မမေ့ပါဘူး။ အခုအချိန်မှာ ဆရာမကို ပြန်တွေ့ခွင့်ရမယ်ဆိုရင် ကိုယ်အရင်ကလို ကြိုးစားခဲ့တဲ့ကျောင်းသားတစ်ယောက်အကြောင်းကိုပဲ ပြန်ပြောပြချင်တယ်။ ဆရာမဂုဏ်ယူရတဲ့ တပည့်တစ်ယောက် ပြန်ဖြစ်ချင်တယ်။ လူတစ်ယောက် ကိုယ့်ဘဝထဲက ထွက်ခွာသွားတဲ့အခါ သူနဲ့အတူ အမှတ်တရတွေပဲ ကျန်ခဲ့တတ်ပေမဲ့… တချို့လူတွေကတော့ ကိုယ့်ဘဝကို ပြောင်းလဲပေးခဲ့တဲ့ အမှတ်တရတွေအဖြစ် ရင်ထဲမှာ အမြဲရှင်သန်နေတတ်တယ်။ ကိုယ့်အတွက်တော့ ဆရာမဟာ ဘယ်တော့မှ မမေ့နိုင်မယ့် ဆရာမတစ်ယောက်ပါပဲ။ 😭🕊️

☆⋆˚𝐓𝐡𝐢 𝐇𝐚 𝐙𝐚𝐰⋆˚☆

Open In TikTok:

Region: MM

Friday 30 October 2026 14:43:08 GMT