ဟုတ်တယ်ဗျ... အချို့ဧည်သည်တွေက သိပ့်ပီး ဟန်ဆောင်ကောင်းကြတာ။ လိုသာ ရှိရင် မျက်နှာချိုသွေးလာပီး ကိုယ့်စီမှာ သူလိုတာ မရနိုင်တော့တဲ့ အခါ တစ်ခါမှ မဆုံဖြစ်ခဲ့ကြသလိုမျိုး အပြောင်းအလဲတွေလည်း သိပ့်မြန်တတ်ကြတယ်။ အိတ်ဖောင်းနေလို့ လာပေါင်းတတ်တဲ့သူ ရှိသလို ကိုယ်အဆင်မပြေနေတာ သိရင်လည်း ဝေးဝေးက ရှောင်သွားတတ်ကြတယ်။ နေရာ အစုံမှာ လူမျိုးအစုံ နဲ့တွေ့ခဲ့ရတော့ သင်္ခန်းစာတွေလည်း အများကြီး ရလာပါတယ်။ ဧည့်ဝတ်ကြေမှု့ တွေကို အရင်လို စျေးပေါမပေးတတ်တော့ဘူး။ အဝေးကလာနေသူကိုလည်း ပြေးမကြိုတော့ဘူး... ကိုယ်ရှိနေတာကို သူသိနေပြီပဲ ကိုယ့်စီ လာတာမှန်ရင် အချိန်တန်ရောက်လာမှာပါ။ နောက်ကျပီးပဲလာလာ ဦးစားပေးပဲလာလာ ဘယ်သူ့ကိုမဆို ဘယ်ဧည့်သည်ကိုမဆို ဘယ်လို ဧည့်သည်မျိုးကို မဆို ကြိုဆိုဖို့ အဆင်တင့်ပါပဲ...။ ပန်းနဲ့ကြိုရမဲ့ ဧည့်ကို ပန်းနဲ့ကြိုမယ်။ ဆူးနဲ့မှ အဆင်ပြေမဲ့ ဧည့် ကိုတော့ ဆူးနဲ့ပဲ ကြိုပေးမယ်။ ဒါဟာ ကျွန်တော့ဘက်က လူတန်းစား ခွဲခြားလိုက်တာ မဟုတ်ပါဘူး။ ရောက်လာတဲ့ ဧည့်သည်အပေါ်မူတည်ပြီး ကျွန်တော့ဘက်က... ဧည့်ဝတ်ကြေပေးလိုက်တဲ့ သဘောပါပဲ...။ #🌻shwenyarmyae🌻konaing✍ #🌻ရွှေညာမြေ🌻ကိုနိုင်✍ #မူရင်းစာရှင် #စာတို #foyourpage - @teadasuukyi08