@mariamparaskevi: Ο Αλεξάντερ Σεργκέιεβιτς Κάνισεφ, 51 ετών, περιπλανώμενος, περπάτησε το ταξίδι των 400 χιλιομέτρων από το Μοναστήρι Ντιβέγιεβο μέχρι την Αγία Τριάδα Λαύρα του Αγίου Σεργίου γονατιστός σε 9,5 μήνες το 1995-1996. Ακολούθησε το κάλεσμα της Μητέρας του Θεού. Κατά μήκος της άκρης του δρόμου, σπρώχνοντας ένα κάρο γεμάτο μέχρι το χείλος με τα υπάρχοντά του, ένας ηλικιωμένος άνδρας κινείται αργά και σταθερά γονατιστός, ακουμπώντας το άλλο του χέρι σε ένα μπαστούνι. Μπροστά από το κάρο βρίσκεται ένας Σταυρός και μια εικόνα του Παντοδύναμου Κυρίου. Οι αυτοσχέδιες επιγονατίδες από καμβά τρίζουν στα ματωμένα γόνατα αυτού του παράξενου άνδρα, μιας παράξενης φιγούρας για το τέλος του άθεου εικοστού αιώνα. Μπροστά βρίσκεται μια εκκλησία. Οι άνθρωποι στις άκρες του δρόμου σταματούν και κοιτάζουν τον σκυφτό άνδρα που σέρνεται προσευχόμενος. Κάποιος του προσφέρει φαγητό, ζητώντας του να προσευχηθεί για τους αγαπημένους του. Κάποιοι τον κοιτάζουν με περιέργεια, άλλοι με συμπόνια. Μια ηλικιωμένη γυναίκα προσπαθεί να βοηθήσει να σπρώξει το αργά κινούμενο κάρο. Κάποιοι γελούν ανοιχτά με τον εκκεντρικό. Στους ανθρώπους που συγκεντρώθηκαν γύρω του, ο περιπλανώμενος λέει: «Δεν έχω πάει ποτέ στη φυλακή, δεν έχω σκοτώσει ποτέ κανέναν. Οι αμαρτίες μου είναι οι ίδιες με όλων των άλλων. Περπατώ υπακούοντας στην Υπεραγία Θεοτόκο. Ο Θεός έδειξε το πρόσωπό μου στην Θεοτόκο και είπε ότι ήμουν αβάπτιστος, αμαρτωλός, βλάσφημος, αλλά δεν υπήρχε κανείς άλλος να πάει. ... Βαπτίστηκα στο Ντιβέγιεβο, γονάτισα και περπάτησα. Αν οι άνθρωποι έρχονται στην εκκλησία και μετανοούν για τις αμαρτίες τους, τότε το ταξίδι μου δεν ήταν μάταιο. Έχω αγάπη για τους ανθρώπους». Τον ρώτησαν: «Δεν φοβάσαι να πεθάνεις στο δρόμο;» Απάντησε: «Είναι τρομακτικό όταν δεν έχεις κάνει τίποτα...» Περπάτησε γονατιστός για εννέαμισι μήνες. Η ψυχή του πόνεσε για όλο τον κόσμο. «Η θερμοκρασία είναι μείον 25 βαθμοί και περνάει τη νύχτα στο δάσος. Καθαρίζει ένα σημείο με ένα φτυάρι, στήνει μια σκηνή, ανάβει φωτιά και με κάποιο τρόπο, με πόνο και δυσφορία, περνάει τη νύχτα. Το πρωί, γονατίζει ξανά και ξανά. Δεν έχει καμία υπερηφάνεια. Περιγράφει τον εαυτό του ως εξής: «Είμαι ένα μικρό πλάσμα, ένας αμαρτωλός άνθρωπος, ένας βλάσφημος. «Όμως όλοι πρέπει να σκεφτούμε τη σωτηρία του κόσμου, τη σωτηρία των ψυχών μας». Ένας από τους περαστικούς στο δρόμο του είπε: «Δεν θα μπορούσα να περπατήσω ένα τέτοιο ταξίδι για εκατομμύρια δολάρια». Ναι, μια τέτοια πομπή δεν θα ολοκληρωνόταν για χρήματα και φήμη... Ένας άντρας που σέρνεται με μια προσευχή, με έναν σταυρό και μια εικόνα της Μητέρας του Θεού στο στήθος του, θα τραβήξει την προσοχή. Αυτό θα κάνει τους ανθρώπους να θυμούνται τον Θεό και να αναλογίζονται τη ζωή τους. Έδεσε επιγονατίδες φτιαγμένες από πολλά στρώματα μουσαμά στα ματωμένα γόνατά του και έδεσε μικροσκοπικούς τροχούς στις μπότες του για να διευκολύνει την κίνηση των πονεμένων ποδιών του. Πέρασε τη νύχτα σε δασώδεις περιοχές κοντά στο δρόμο, σε όλες τις καιρικές συνθήκες. Υπέφερε τρομερά σωματικά, αλλά ήταν σαν κάποιος από ψηλά να του στερούσε μια ζεστή στέγη και ένα ζεστό, σπιτικό γεύμα. «Αν είχα πάει σε ένα σπίτι και είχα ξαπλώσει σε ένα μαλακό, ζεστό κρεβάτι, σίγουρα δεν θα μπορούσα να σηκωθώ και να σέρνομαι περισσότερο», ομολόγησε σε φίλους. «Είναι ένας αδύναμος και δειλός άνθρωπος». Τον Αύγουστο Το 2012, ο Αλέξανδρος Σεργκέιεβιτς Κάνισεφ περπάτησε με πομπή προς το Μοναστήρι του Ζάντονσκ για τελευταία φορά. Γεμάτος συμπόνια και σεβασμό για την προσευχητική προσπάθεια του Αλέξανδρου, ένας από τους προσκυνητές έπλυνε τα πονεμένα πόδια του. Ντροπιασμένος από την ασυνήθιστη φροντίδα, αποκοιμήθηκε με ένα χαρούμενο, παιδικό χαμόγελο στα χείλη του. Έξι μήνες αργότερα, πέθανε. Ο Α.Σ. Κάνισεφ απεβίωσε τη νύχτα 2-3 Ιανουαρίου 2012, στις 11:55 μ.μ. - ο μεγάλος πεζός, γιος του Θεού, Αλέξανδρος Κάνισεφ. Ας είναι δική του η Βασιλεία των Ουρανών! #Ορθοδοξια #μετάνοια #πίστη #αγάπη #Προσευχή

ΜΕΓΑ ΤΟ ΌΝΟΜΑ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣΤΡΙΑΔΑΣ

Open In TikTok:

Region: GR

Sunday 01 November 2026 06:31:33 GMT