@sirdenizi: Bazen insan dönüp arkasına bakıyor da, geride o kalabalık sandığı yolların aslında ne kadar da tek başına yüründüğünü görüyor. Yola çıkıyorsun, yolda kalıyorsun; araban arıza yapıyor, kimse el uzatmıyor, kendi ellerinle söküyorsun vidaları. Yatakta hasta yatıyorsun, bir bardak su uzatanın olmuyor; o ateşi yine kendi nefesinle düşürüyorsun. Cüzdanın boşalıyor, bir kuru ekmeğe razı oluyorsun ama dilini tutup kimseye el açmıyorsun. Çünkü biliyorsun; bu hayatta insanın kendisinden başka sığınağı, kendi gölgesinden başka yoldaşı yok. Dara düşüyorsun; birini değil, doğrudan çaresini arıyorsun. Çünkü başka çaren yok. Öyle yorgun düşüyorsun, öyle bitap düşüyorsun ki; bazen 'artık bittim' dediğin yerden, sadece mecburiyetten yeniden ayağa kalkıyorsun. Yine de nankörlük edemem... Hak etmediğim lütufları da gördüm bu hayatta, sabrın en koyu karanlığında doğan sabahları da. Saraylar sandığımız yerlerin ahırlara döndüğü, ama en kuytu ahırlarda bile insanı ayağa kaldtran o gizli gücü bulduğumuz bir yoldur bu. Devindik, ağladık, başladığımız noktadan bugüne hep kendi kavgalarımızı verdik... 🌊 Eğer bu satırlar ruhunuza dokunduysa, kelimelerin kıyısında buluşmak için takipte kalın @sirdenizi 🎙️ Seslendirme: @Erhan Keklik #siir #seslendirmesanatçısı #alıntı #şiirsokakta

Aras T :

Arkaplan müziği?

ŞİİR DENİZİ :

Bazen insan dönüp arkasına bakıyor da, geride o kalabalık sandığı yolların aslında ne kadar da tek başına yüründüğünü görüyor. Yola çıkıyorsun, yolda kalıyorsun; araban arıza yapıyor, kimse el uzatmıyor, kendi ellerinle söküyorsun vidaları. Yatakta hasta yatıyorsun, bir bardak su uzatanın olmuyor; o ateşi yine kendi nefesinle düşürüyorsun. Cüzdanın boşalıyor, bir kuru ekmeğe razı oluyorsun ama dilini tutup kimseye el açmıyorsun. Çünkü biliyorsun; bu hayatta insanın kendisinden başka sığınağı, kendi gölgesinden başka yoldaşı yok. Dara düşüyorsun; birini değil, doğrudan çaresini arıyorsun. Çünkü başka çaren yok. Öyle yorgun düşüyorsun, öyle bitap düşüyorsun ki; bazen 'artık bittim' dediğin yerden, sadece mecburiyetten yeniden ayağa kalkıyorsun. Yine de nankörlük edemem... Hak etmediğim lütufları da gördüm bu hayatta, sabrın en koyu karanlığında doğan sabahları da. Saraylar sandığımız yerlerin ahırlara döndüğü, ama en kuytu ahırlarda bile insanı ayağa kaldtran o gizli gücü bulduğumuz bir yoldur bu. Devindik, ağladık, başladığımız noktadan bugüne hep kendi kavgalarımızı verdik...

EKBER493 :

suuper bunu nece goture bilerem? cox xaais edirem

Havva 😎 :

EROL KIRMIZI 3551;) :

Serpil :

[Ağlama][Ağlama][Ağlama][Ağlama][Ağlama][Ağlama][Alkış][Alkış][Alkış]

Kurt :

🥰🥰🥰