Şulenur :
cesur adı gibi her zaman çok cesur bir köpekti, en sevdiği şey diğer hayvanları kovalamaktı ve dövüşmeyi çok seviyordu ama ben korkuyorum diye yanımda bir kez bile yerdeki karıncaya bile hırladığını görmemiştim, birlikte gezerken eğer etrafta hayvan varsa bana yan yan bakardı izin isterdi koşturmak için, yanımdan araba geçse beni diğer tarafına alırdı korumak için, yanımda yabancı görse ayağımın dibinden ayrılmazdı, yemeğini vermeye gittiğimde öyle bir sevinirdi ki yemeği değil beni görürdü önce, eve ne zaman geldiğimi bilir kapıda beklerdi, geç geldiğimde de bir şekilde hissederdi ne zaman sokağa girsem koşarak sokağın başından yanıma geldiğini görürdüm, ama hiç sekmedi bu davranışı. bir gün sabah kayboldu ama akşam yine beni sokağın başında bekliyordu. her dövüşünden sapasağlam çıkıp geliyordu hiçbir zaman yenildiğini görmedim ama dün gece iki tane kocaman kangal köpeğin arasında kalmış, 8 yaşındaydı, yaşlıydı. son zamanlarında aksiydi ve inattı. yenileceğini bile bile evi korumak için köpeklerin arasına girmiş. ağır darbe almış kalbine ve nefes borusuna, hayvanı nefessiz bırakmışlar komşu görmüş ayırmış ama kalkamamış yerden cesur, evde değildik görmedik, bir buçuk saat can çekişmiş saklanmış, huyudur darbe alırsa ya da kızacağımız bir şey yaparsa saklanır. aradık taradık son nefesinde bulduk, biz bulana kadar canı gitmişti çoktan, iç kanamadan öldü can dostum. dünden beri kendimde değilim, ne bir damla su içebiliyorum ne yemek kokusu almaya tahammülüm kaldı. o da bu şarkı gibi sessiz sedasız öldü gitti. haberim bile olmadı.
2026-11-01 12:40:35