Мари :
100 пайыз келісемін.
Бала туу - адамның таңдауы. Ал, ата-ананың міндеті - сол перзентінің өміріне жауап беру деп ойлаймын. Баланы дүниеге әкелу оңай, ал оны бағып-қағып, тәрбиелеп, қатыранан кем қылмай өсіру, білім беру, жағдайын жасау - үлкен еңбек пен жауапкершілікті талап етеді.
Және тағы бір ойым - бала ата-анасына міндетті емес. Баласына "Мен сені бақтым, қақтым, болашақта сен маған міндеттісің, қарызсың" деген түсінікпен тәрбиелеу дұрыс емес деп ойлаймын. Бергенін міндет, қарыз ретінде емес, махаббатпен беру керек. Бала ата-ананың қарызын өтейтін адам емес, ол - жеке тұлға, оның да өз өмірі, таңдауы бар. Бала белгілі бір жасқа келгенде ата-анасынан сепарацияланып, өз өмірін өзі құруға құқылы. Оның өмірге келудегі мақсаты - ата-анасының өмірін сүру, қарттығын қамтамасыз ету, тірек болу, орындалмаған армандарын орындау емес. Жоғарыдағы екі ұғымға былай сипат берер едім. Міндет емес, жүректен шыққан сезім, қарыз емес, өз еркімен жасалған қамқорлық, жақсылық. Соңында айтарым "Баланы өзіңе қарыздар етіп емес, өмірге қабілетті етіп өсір".
Бұл өте ауқымы тақырып.
Жазғаным өз ойым, жеке пікірім.
2026-11-01 19:14:14