レオン :
Biraz konuşmak istiyorum.
Son 1 haftadır hayatım kontrolümden çıkmış gibi hissediyorum. Hissettiğim çoğu duyguyu kendime itiraf edemiyorum ama bildiğim tek şey, korktuğum ve kaygılandığım bir şeyler olduğu. Açıkçası zor yıllar geçirmeme rağmen bu yılın ortasından beri bir şeyler bir şekilde yoluna girdi. Hiç hayal edemediğim bir yerdeyim, çevrem, arkadaşlıklarım, kariyerim... Her şey bir bütünüyle mükemmel görünüyor. Buna rağmen, son bir haftadır, içten içe devam edemeyeceğimi hissettiren bir duygu taşıyorum. Kendimden sıkıldığımı hissediyorum. Dövmelerimden, dış görünüşümden, yüzümden, davranışlarımdan, kurduğum cümlelerden (...) kısacası aklınıza gelebilecek her şeyden. Bu 1 hafta içinde 2 kez acil servise başvurdum, 1 kez serum verildi, 1 kez iğne vuruldu. Kullandığım ilaçlarım vardı, düzenli gittiğim bir psikiyatrim de vardı ama bir noktadan sonra onlara ihtiyacım kalmadığını düşünerek kendi kendime yine tedaviyi bıraktım. Bunu ilk yapışım değil. Kendimle ilgili nefret ettiğim bir özelliğim de bu – çok kolay ikna oluyorum. Neden bilmiyorum, rastgele veya zorunda olduğum için bir şeyler yaptığımı hissediyorum. Bu hissin geçeceğini biliyorum, muhtemelen beni bekleyen güzel günler de var. Ama içimdeki bu tuhaf kaygı bir türlü peşimi bırakmıyor. Her şeyi yanlış yaptığımı, ailemin benden pişman olduğunu, layık bir evlat, iyi bir insan olamadığımı hissediyorum. Tabii ki bakıldığında bu dünyada insan kılıklı ne tür şeytanlar var ve vardı, hepimiz görüyoruz veya gördük. Yine de konu kendime geldiğinde, kendime tolere gösteremiyorum. Benim için yapılan her şey zaman kaybı gibi hissettiriyor bir sebepten dolayı. Bilmiyorum. İyi olacağız, değil mi?
2026-11-01 20:27:45