@e000211: Bəzən insanın həyatda heç kimi olmur… Nə dərdini danışmağa bir dostu, nə başını çiyninə qoymağa bir sevgilisi, nə də günün sonunda “necəsən?” deyib halını soruşan birisi Mən də elə insanlardan biriyəm. Kənardan baxanda bəlkə də hər şeyim qaydasında görünür. Öz işimlə məşğulam, maşın alveri edirəm, gün ərzində ora-bura gedirəm, insanlarla ünsiyyətdə oluram, alıram, satıram, pul qazanmağa, öz ayaqlarımın üstündə dayanmağa çalışıram. Amma heç kim bilmir ki, bütün bu qaçaqaçın, səs-küyün, insanların arasında əslində nə qədər təkəm… Mənim ürəyim çox safdır. Kiməsə pislik etmək, kiminsə arxasınca danışmaq, kiminsə çörəyinə bais olmaq mənlik deyil. Əlimdən gələndə kömək etmişəm, bacardığım qədər yaxşılıq etmişəm. Bəzən özüm pis vəziyyətdə olsam da, qarşımdakı insanın yaxşı olmasını istəmişəm. Kiməsə dəyər vermişəmsə, bunu yarımçıq etməmişəm. Sevmışəmsə, ürəkdən sevmişəm. İnanmışamsa, şübhəsiz inanmışam. Amma nədənsə həyatda ən çox da saf niyyətli insanlar tək qalır… Dostum yoxdur. Elə bir dostum yoxdur ki, gecənin bir vaxtı zəng edib heç nə izah etmədən dərdimi danışım. Elə bir insan yoxdur ki, uğur qazandığımda məndən nəsə gözləmədən mənimlə sevinsin, yıxıldığımda isə əlimdən tutsun. Ətrafımda çox insan görünsə də, darıxanda zəng edə biləcəyim, susanda belə məni başa düşəcək bir adamım yoxdur. Sevgilim yoxdur, sevdiyim yoxdur. Bəzən insanın bir nəfərə ehtiyacı olur. Nə pul istəyir, nə bahalı hədiyyə, nə də böyük sözlər… Sadəcə bir nəfər istəyir ki, günün sonunda “özünü qoru, yorulmusan, bir az dincəl” desin. İşdən çıxanda yolunu gözləyən, səsini eşidəndə üzündə təbəssüm yaranan, yanında özünü yad kimi deyil, evindəki kimi hiss etdiyin biri olsun istəyirsən. Mənim isə axşamlarım da özümə aiddir, səhərlərim də, sevincim də, kədərim də… Maşın alveri ilə məşğulam. Hər gün müxtəlif insanlarla qarşılaşıram. Kimisi maşın almağa gəlir, kimisi satmağa, kimisi qiymət danışır, kimisi razılaşır, kimisi gedir. Hər gün onlarla insanla söhbət edirəm, amma günün sonunda yenə özüm-özümə qalıram. İnsanların maşınlarına, işlərinə, problemlərinə vaxt ayırıram, amma mənim öz içimdə nələr yaşadığımı soruşan yoxdur. Bəzən bütün gün gülərüz görünürəm, amma heç kim bilmir ki, o gülüşün arxasında nə qədər yorğunluq gizlənir. Mən də istəyərdim ki, kimsə mənim üçün darıxsın. Mən də istəyərdim ki, telefonuma bir mesaj gəlsin və o mesajı görəndə ürəyim sevinsin. Mən də istəyərdim ki, kimsə məni itirməkdən qorxsun, məni axtarsın, mənimlə maraqlansın. Hər şeyi həmişə özüm həll etməkdən, hər dəfə güclü görünməkdən, heç kimə ehtiyacım yoxmuş kimi davranmaqdan yorulmuşam. Amma bir şeyi də öyrənmişəm: insan tək qalanda özünü tanıyır. Kimin həqiqətən yanında olduğunu, kimin yalnız işi düşəndə gəldiyini anlayır. Mən heç kimdən artıq nəsə istəməmişəm. Sadəcə səmimiyyət, hörmət, sədaqət və bir az da dəyər gözləmişəm. Bəlkə də çox şey istəmişəm, bilmirəm… Bəzən öz-özümə düşünürəm ki, görəsən, mənim də bir gün ürəyim rahat olacaqmı? Mən də bir gün kiməsə güvənib bütün dərdlərimi danışa biləcəyəmmi? Mən də bir gün işdən evə qayıdanda məni gözləyən, yoxluğumu hiss edən, varlığımla xoşbəxt olan bir insan tapacağammı? Bilmirəm Amma nə yaşasam da, ürəyimi qaraltmaq istəmirəm. Məni incidənlər kimi olmaq istəmirəm. Mənə dəyər verməyənlərə görə öz dəyərimi itirmək istəmirəm. Çünki mənim ən böyük sərvətim nə cibimdəki puldur, nə də alıb-satdığım maşınlar. Mənim ən böyük sərvətim hələ də içimdə qoruyub saxladığım təmiz ürəyimdir. Bəlkə də bu həyatda çox şeyim yoxdur. Nə arxamda dayanan bir dostum var, nə əlimdən tutan bir sevgilim, nə də hər günümü gözəlləşdirən sevdiyim bir insan. Amma özüm varam. Öz zəhmətim, öz ayaqlarım, öz mübarizəm var. Heç kimə möhtac olmadan yaşamağa, halal zəhmətimlə nəsə qazanmağa çalışıram. Bəzən yorulsam da, dayanmaq istəmirəm Məni tanıyanlar bəlkə də sadəcə maşın alveri edən, öz işi ilə məşğul olan, gülən, danışan bir insan kimi tanıyırlar. Amma içimdə heç kimə göstərmədiyim bir dünya var. O dünyada çoxlu susqunluq, çoxlu düşüncə, yarımçıq qalmış ümidlərim var😔

𝒜.𝒜

Open In TikTok:

Region: AZ

Monday 02 November 2026 21:05:59 GMT