តើវេទនាមានតែការឈឺចាប់ឬ? 🌿 អភិធម្មងាយយល់ — ចេតសិក៥២ | មេរៀនទី២ «វេទនា» 📖 ក្នុងអភិធម្ម វេទនា (Vedanā) ជាចេតសិកដែលសោយអារម្មណ៍។ វាជាចេតសិកសាធារណមួយក្នុង៧ ដែលមានក្នុងចិត្តគ្រប់ប្រភេទ និងស្ថិតក្នុងអញ្ញសមានចេតសិក១៣។ បើចែកជាបី វេទនាមាន៖ សុខ ទុក្ខ និងមិនសុខមិនទុក្ខ។ សុខនៅទីនេះរាប់ទាំងសុខកាយនិងសុខចិត្ត ហើយទុក្ខរាប់ទាំងទុក្ខកាយនិងទុក្ខចិត្ត។ បើចែកជាប្រាំ គេបែងចែកឱ្យច្បាស់៖ • សុខ — សុខកាយ • ទុក្ខ — ឈឺចាប់កាយ • សោមនស្ស — សុខចិត្ត • ទោមនស្ស — មិនសប្បាយចិត្ត • ឧបេក្ខា — មិនសុខមិនទុក្ខ នេះជាការចែកប្រភេទវេទនា ដែលនៅតែរាប់ជាចេតសិកតែមួយក្នុងចំណោម៥២។ 💡 ឧបេក្ខាវេទនា មិនមែនគ្មានវេទនាទេ។ វាក៏ខុសពីតត្រមជ្ឈត្តតា ដែលជាចេតសិកសោភណរក្សាភាពស្មើនៃចិត្តនិងចេតសិក។ ឧទាហរណ៍ ជង្គង់ប៉ះជើងតុដោយចៃដន្យ ហើយឈឺ។ បើមានការខឹងកើតបន្ត ការឈឺកាយនិងការមិនសប្បាយចិត្តនោះ ជាវេទនាក្នុងចិត្តខណៈផ្សេងគ្នា។ ឧទាហរណ៍នេះសង្ខេបដើម្បីងាយយល់ មិនមែនការរាប់ខណៈចិត្តទាំងអស់ក្នុងព្រឹត្តិការណ៍ឡើយ។ សុខចិត្តក៏មិនសុទ្ធតែជាកុសលដែរ។ សោមនស្សអាចប្រកបជាមួយកុសលចិត្ត ហើយក៏អាចប្រកបជាមួយចិត្តដែលមានលោភៈ។ គុណភាពចិត្តមិនកំណត់ដោយការសប្បាយតែមួយមុខទេ។ សាកសង្កេត៖ មានសុខ ទុក្ខ ឬមិនសុខមិនទុក្ខ? ហើយមានគំនិតអ្វីកើតបន្ត? ការរៀនបែងចែកនេះជួយឱ្យយល់មេរៀន តែឧទាហរណ៍មិនជំនួសនិយមន័យតាមគម្ពីរឡើយ។ 📺 មេរៀនបន្ទាប់៖ មេរៀនទី៣ «សញ្ញា — ការសម្គាល់ និងការចំណាំស្គាល់អារម្មណ៍» បើមេរៀននេះមានប្រយោជន៍ សូមចែករំលែកជាធម្មទាន។ 🙏 ធម្មទានដោយ ឧបាសក ជួន វ៉ាត ប្រភពសិក្សា៖ អភិធម្មត្ថសង្គហៈ បរិច្ឆេទទី២ និងទី៣; បរមត្ថជោតិកៈ បរិច្ឆេទទី២ ប្រែដោយ ហួយ គឹមឈុន; A Comprehensive Manual of Abhidhamma, Chapters I–III។ រូបគំនូសតាងប្រើសម្រាប់ពន្យល់មេរៀន។ សំឡេងនិទានបង្កើតដោយ AI។ Facebook: Vath Chourn YouTube: ជួន វ៉ាត #វេទនា #ចេតសិក៥២ #អភិធម្ម #ព្រះពុទ្ធធម៌ #ធម្មទាន - @khounseyha34