@lofinc: ফোনের_চার্জ_মিলে_গেলেই_জামাই_বউ 🙈😅✧ — 𝐔𝐬𝐞 𝐇𝐞𝐚𝐝𝐩𝐡𝐨𝐧𝐞𝐬🎧 | 𝐅𝐞𝐞𝐥 𝐓𝐡𝐢𝐬 𝐬𝐨𝐧𝐠🫀 #lofi_nc #lofi #song #slowedandreverb #trending_song

🎧🎧—͟͞ʟᴏꜰɪ ɴᴄ ✿🎧🎧
🎧🎧—͟͞ʟᴏꜰɪ ɴᴄ ✿🎧🎧
Open In TikTok:
Region: BD
Thursday 05 November 2026 05:03:55 GMT
24104
1347
30
88

Music

Download

Comments

arifhasan.t.b.s
পাকপাঞ্জতনের ভক্ত :
না খেয়ে ও থাকা যায় যদি স্পিকারে অল্প সাউন্ড দিয়ে নিরবে এই রকম গান শুনা যায়
2026-11-05 08:30:49
2
mdasaduzzaman4437
MD: Asaduzzaman :
71%
2026-11-05 12:07:59
1
lijon.ahmed2
Lijon Ahmed 🇧🇩🇸🇦 :
70%
2026-11-05 14:50:58
1
rayhantanvir40
Rifat Rayhan :
2026-11-05 07:55:19
0
user938379624
Md Nasir :
স
2026-11-07 04:51:50
0
sk.hridoy...3
Hridoy :
50
2026-11-05 06:31:54
0
nirobe470
👑 𝐏𝐫𝐢𝐧𝐜𝐞 𝐧𝐢𝐫𝐨𝐛 👑 :
93❤️❤️❤️
2026-11-05 05:11:07
1
md.ashraf1017
MD Ashraf :
2026-11-05 15:11:50
0
jabedvai777
Jabed_mozumdar :
2026-11-07 09:54:41
0
kg46857
MD,,&jihad%(vai) ✅💣💣 :
2026-11-05 08:40:00
0
user3102920338419
রিয়া আপু :
[হৃদয়স্পর্শী][হৃদয়স্পর্শী][হৃদয়স্পর্শী]
2026-11-05 05:09:09
1
lofirg2
LoFi RG :
🥀🥀🥀
2026-11-05 05:06:54
1
hiraakter71
Akhi Akter :
[Hug]
2026-11-05 13:13:40
0
mh.shimul90
Mh Shimul :
🥰🥰🥰
2026-11-05 11:36:06
0
tohibulislam12
MD..TOHIBUL..LSLAM😊 :
🥰🥰🥰
2026-11-05 11:12:59
0
user6586301766197
👑কিউট রাজা👑😚 :
🥰🥰🥰
2026-11-05 12:30:58
0
user229145794
💫⭐Md Rifat ,,axr,,Khan,123 :
😳😳😳
2026-11-05 09:25:18
0
user2911265007998
রাজিব হোসেন ইসান ড্রাইভার :
👍👍👍
2026-11-05 09:09:35
0
udodmia
sajib vhi :
🥰🥰🥰
2026-11-05 08:57:50
0
user1468431150243
অক্সিজেন :
🥰🥰🥰
2026-11-05 09:28:58
0
mdminhajul984
Md Minhajul Islam :
🥰🥰🥰
2026-11-05 08:04:30
0
user8496378140937
user8496378140937🌹🌹🌹 :
😂😂😂
2026-11-05 07:59:46
0
mdnasir421124
Nasir Uddin :
🥰🥰🥰
2026-11-05 07:34:53
0
shanto.ahmed4361
Shanto Ahmed :
❤️❤️❤️
2026-11-05 05:07:24
0
To see more videos from user @lofinc, please go to the Tikwm homepage.

Other Videos

اے میرے من پسند شخص…! اگر یہ تحریر کبھی گردشِ ایام کے کسی موڑ پر تم تک پہنچے، تو بس اتنا جان لینا کہ میں نے تم سے کس حد تک، اور کس پاکیزگی سے محبت کی ہے۔ محبت تو لوگ ہر روز کرتے ہیں، مگر جو روپ تم سے جڑ کر میری روح نے دھارا ہے، وہ محض ایک جذباتی والہانہ پن نہیں، وہ ایک مکمل وارفتگی ہے۔ میں نے صرف تمہاری مسکراہٹ یا تمہاری گفتگو کے سحر سے محبت نہیں کی، بلکہ میں تو تمہاری سانسوں کی آہٹ، تمہارے خاموش لہجوں، اور تمہاری ذات سے جڑی ہر چھوٹی سے چھوٹی عادت کا اس حد تک اسیر ہو گیا تھا کہ اپنی ذات کا وجود ہی بھول گیا۔ لوگ کہتے ہیں کہ عادتیں جان لیوا ہوتی ہیں، اور جب وہ عادت کسی انسان کی ہو تو وہ روح کو اندر سے چاٹ جاتی ہے۔ تم میری وہ عادت بن چکے تھے جس کے بغیر یہ دنیا، یہ شہر، اور یہ وجود مجھے بالکل بے معنی اور ویران معلوم ہوتا ہے۔ میری ہر خواہش کا آغاز تم سے ہوا اور میری ہر امید تمہاری ہی ذات پر آ کر ٹھہر گئی۔ میں نے اپنے وجود کا سکون، اپنے دل کی تمام تر حساسیات اور اپنی زندگی کے خواب خاموشی سے تمہاری ہتھیلی پر رکھ دیے تھے۔  انسان دنیا میں اپنا عکس تلاش کرتا ہے، مگر میں نے اپنے ہر خیال، ہر لمحے اور ہر سانس میں صرف تمہارا عکس دیکھا ہے۔ محبت اگر عبادت کا روپ دھار لے، تو وہ طلب سے بالاتر ہو جاتی ہے۔ میں نے تم سے وہ محبت کی ہے جس میں کوئی شرط نہیں تھی، کوئی دعویٰ نہیں تھا—بس ایک مسلسل، بے آواز، اور گہری وابستگی تھی جو جیتے جی میرا پیچھا نہیں چھوڑے گی۔ اگر تم کبھی مجھے بھول بھی جاؤ، یا یہ فاصلے ہمیں الگ ہی رکھیں، تو یاد رکھنا کہ اس دنیا کے کسی کونے میں ایک ایسا وجود موجود ہے جس کے لیے تم صرف ایک انسان نہیں، بلکہ اس کی پوری کائنات کا مرکز تھے۔
اے میرے من پسند شخص…! اگر یہ تحریر کبھی گردشِ ایام کے کسی موڑ پر تم تک پہنچے، تو بس اتنا جان لینا کہ میں نے تم سے کس حد تک، اور کس پاکیزگی سے محبت کی ہے۔ محبت تو لوگ ہر روز کرتے ہیں، مگر جو روپ تم سے جڑ کر میری روح نے دھارا ہے، وہ محض ایک جذباتی والہانہ پن نہیں، وہ ایک مکمل وارفتگی ہے۔ میں نے صرف تمہاری مسکراہٹ یا تمہاری گفتگو کے سحر سے محبت نہیں کی، بلکہ میں تو تمہاری سانسوں کی آہٹ، تمہارے خاموش لہجوں، اور تمہاری ذات سے جڑی ہر چھوٹی سے چھوٹی عادت کا اس حد تک اسیر ہو گیا تھا کہ اپنی ذات کا وجود ہی بھول گیا۔ لوگ کہتے ہیں کہ عادتیں جان لیوا ہوتی ہیں، اور جب وہ عادت کسی انسان کی ہو تو وہ روح کو اندر سے چاٹ جاتی ہے۔ تم میری وہ عادت بن چکے تھے جس کے بغیر یہ دنیا، یہ شہر، اور یہ وجود مجھے بالکل بے معنی اور ویران معلوم ہوتا ہے۔ میری ہر خواہش کا آغاز تم سے ہوا اور میری ہر امید تمہاری ہی ذات پر آ کر ٹھہر گئی۔ میں نے اپنے وجود کا سکون، اپنے دل کی تمام تر حساسیات اور اپنی زندگی کے خواب خاموشی سے تمہاری ہتھیلی پر رکھ دیے تھے۔ انسان دنیا میں اپنا عکس تلاش کرتا ہے، مگر میں نے اپنے ہر خیال، ہر لمحے اور ہر سانس میں صرف تمہارا عکس دیکھا ہے۔ محبت اگر عبادت کا روپ دھار لے، تو وہ طلب سے بالاتر ہو جاتی ہے۔ میں نے تم سے وہ محبت کی ہے جس میں کوئی شرط نہیں تھی، کوئی دعویٰ نہیں تھا—بس ایک مسلسل، بے آواز، اور گہری وابستگی تھی جو جیتے جی میرا پیچھا نہیں چھوڑے گی۔ اگر تم کبھی مجھے بھول بھی جاؤ، یا یہ فاصلے ہمیں الگ ہی رکھیں، تو یاد رکھنا کہ اس دنیا کے کسی کونے میں ایک ایسا وجود موجود ہے جس کے لیے تم صرف ایک انسان نہیں، بلکہ اس کی پوری کائنات کا مرکز تھے۔
ΟΤΑΝ ΜΙΛΆΕΙ Η ΨΥΧΉ ΤΗΣ ΕΛΛΆΔΑΣ : ΕΙΡΉΝΗ ΠΑΠΠΆ, ΜΑΝΟΣ ΚΑΤΡΆΚΗΣ, ΣΤΈΛΙΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΊΔΗΣ  ΕΙΡΉΝΗ ΠΑΠΠΆ : Είχα θυμώσει τότε με τους δημοσιογράφους που με ρώτησαν πώς αισθάνομαι που παίζω με τον Γκρέγκορι Πεκ. Τους απάντησα να ρωτήσετε εκείνον πώς νιώθει που παίζει μαζί  μου. Από εγωισμό μην φτύνεις τον εαυτό σου που είσαι Έλληνας, έχε του εμπιστοσύνη. Εγώ θα γεράσω άνετα και ωραία χωρίς ντροπή και χωρίς καμία ενοχή γιατί αυτή είναι η μοίρα μας. Θα ήθελα να με αγαπάνε όπως είμαι. Είμαστε Ευρώπη; Είναι Ευρώπη η Ελλάδα και γιατί να 'ναι; Είναι Ελλάδα; Υπάρχει κανένας λόγος να 'μαι Ευρωπαία; Δεν θέλω με τίποτα! Αυτή τη στιγμή που λένε μάλιστα να μας κόψουν τα ελληνικά, εγώ έχω μία πρόταση να κάνω: Να τα κόψουν και από τη γλώσσα τους τα ελληνικά, για να δούμε πόσο θα τους μείνει. Λεξιπενία θα 'χουν! Ούτε 40% δεν θα τους μείνει. Ναι, μάλλον... Που η Ευρώπη είναι ελληνική λέξη. Ακριβώς! Όλα αυτά. Εμείς πρέπει να είμαστε διατηρητέος λαός. Θα πρέπει να ξέρουν ότι είμαστε στον ίδιο χώρο και μιλάμε την ίδια γλώσσα, λίγο πιο διαφορετικοί, και θα πρέπει να μας διατηρήσουνε τιμής ένεκεν, και όχι μόνο εμάς αλλά και τη γλώσσα μας, ως τη γλώσσα που τους έδωσε τα πάντα. Ειρήνη Παππά, γυναίκα των πέντε ηπείρων σήμερα, μένει πιστή σ’ αυτό που κάποτε ονομάζαμε «Ελλάδα», «Ρωμιοσύνη», «Ψωροκώσταινα». Όχι στο δέκατο μέλος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας ή στο «εντός, εκτός και επί τα αυτά» μέλος του ΝΑΤΟ. Αθυρόστομη και άμεση, ποιήτρια δίχως να το επιδιώκει, φιλόσοφος από παθιασμένη αναζήτηση της αλήθειας, η Ειρήνη Παπά παραμένει ένα φύλλο αφημένο στους πέντε ανέμους, αλλά και ένα αυστηρά ιεραρχημένο πρόσωπο, με τα δικά του επτασφράγιστα μυστικά. Κάποιος εκλεκτός φίλος που την ξέρει πολύ καλά, μου είπε με καυστικό τρόπο: Η Ειρήνη πούλησε κι αυτή Ελλάδα στο εξωτερικό. ΜΑΝΟΣ ΚΑΤΡΆΚΗΣ : Ο Μάνος Κατράκης ακριβώς σε εκείνο του σημείο ρωτήθηκε από τον δημοσιογράφο: «Υπάρχει όμως και η αντίληψη που λένε ότι αυτά είναι παρωχημένα πράγματα, η έκφραση έχει εξελιχτεί και ότι αυτοί οι σύγχρονοι ήχοι ανταποκρίνονται σε σύγχρονα…». Εκείνη τη στιγμή τον δημοσιογράφο διέκοψε απότομα ο Κατράκης: «Τι εθνικότητα ενός λαού είναι παρωχημένη; Είναι δυνατόν να παλιώνει ποτέ η εθνικότητα; Η ρίζα, η καταγωγή ενός λαού; Και πως θα ζήσει ο λαός αυτός; Απάνω σε τι στηρίχτηκε; Η σύγχρονη λαϊκή μουσική σε τι στηρίχτηκε; Στη ρίζα του λαού δεν στηρίχτηκε; Η ποίηση όλη, όλη η δημιουργία που στηρίζεται; Στις ρίζες του λαού μας δεν στηρίζεται; Η παγκόσμια δημιουργία που στηρίχτηκε; Στις ρίζες της αρχαίας ελληνικής ιστορίας δεν στηρίζεται;». ΣΤΈΛΙΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΊΔΗΣ : Ο κόσμος που με ακούει (Στέλιος Καζαντζίδης) είχε πάντα πρόβλημα επιβίωσης, και τότε, και τώρα, και αύριο. Δυστυχώς, ο τόπος μας δεν προσφέρεται για ένα καλύτερο αύριο. Έχει κατάρα αυτός ο τόπος να μην βελτιώνει κάτι, και αν τους ξεφύγει κάτι και δώσουν λίγη χαρά σε κάποια μερίδα κόσμου, κοιτάνε αμέσως να το αποκεφαλίσουν. Είναι λυπηρό, αλλά οι άλλες χώρες βελτιώνονται, το καλό το κάνουν καλύτερο, αν δεν μπορούνε, επιδιώκουν. Εδώ, μόλις δούνε κάτι που δίνει χαρά στον άνθρωπο, κοιτάνε να το κρύψουν, όπως τον ήλιο, τη θάλασσα κι άλλα πολλά ας πούμε. Εδώ έχουν ισοπεδωθεί τα πάντα. Δεν υπάρχει δουλειά, δεν υπάρχει τίποτα. Η Ελλάδα, θα το πω και πάλι, έγινε ξέφραγο αμπέλι. Όποιος θέλει μπαίνει, όποιος θέλει βγαίνει. Εδώ για να πας στην Αμερική πρέπει να πας στο προξενείο, στην πρεσβεία, να μάθουν ποιος είσαι, να δούνε τις δηλώσεις φορολογικές σου, σε ρωτάνε πού θα πας, χίλια δυο πράγματα, και σου λένε
ΟΤΑΝ ΜΙΛΆΕΙ Η ΨΥΧΉ ΤΗΣ ΕΛΛΆΔΑΣ : ΕΙΡΉΝΗ ΠΑΠΠΆ, ΜΑΝΟΣ ΚΑΤΡΆΚΗΣ, ΣΤΈΛΙΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΊΔΗΣ ΕΙΡΉΝΗ ΠΑΠΠΆ : Είχα θυμώσει τότε με τους δημοσιογράφους που με ρώτησαν πώς αισθάνομαι που παίζω με τον Γκρέγκορι Πεκ. Τους απάντησα να ρωτήσετε εκείνον πώς νιώθει που παίζει μαζί μου. Από εγωισμό μην φτύνεις τον εαυτό σου που είσαι Έλληνας, έχε του εμπιστοσύνη. Εγώ θα γεράσω άνετα και ωραία χωρίς ντροπή και χωρίς καμία ενοχή γιατί αυτή είναι η μοίρα μας. Θα ήθελα να με αγαπάνε όπως είμαι. Είμαστε Ευρώπη; Είναι Ευρώπη η Ελλάδα και γιατί να 'ναι; Είναι Ελλάδα; Υπάρχει κανένας λόγος να 'μαι Ευρωπαία; Δεν θέλω με τίποτα! Αυτή τη στιγμή που λένε μάλιστα να μας κόψουν τα ελληνικά, εγώ έχω μία πρόταση να κάνω: Να τα κόψουν και από τη γλώσσα τους τα ελληνικά, για να δούμε πόσο θα τους μείνει. Λεξιπενία θα 'χουν! Ούτε 40% δεν θα τους μείνει. Ναι, μάλλον... Που η Ευρώπη είναι ελληνική λέξη. Ακριβώς! Όλα αυτά. Εμείς πρέπει να είμαστε διατηρητέος λαός. Θα πρέπει να ξέρουν ότι είμαστε στον ίδιο χώρο και μιλάμε την ίδια γλώσσα, λίγο πιο διαφορετικοί, και θα πρέπει να μας διατηρήσουνε τιμής ένεκεν, και όχι μόνο εμάς αλλά και τη γλώσσα μας, ως τη γλώσσα που τους έδωσε τα πάντα. Ειρήνη Παππά, γυναίκα των πέντε ηπείρων σήμερα, μένει πιστή σ’ αυτό που κάποτε ονομάζαμε «Ελλάδα», «Ρωμιοσύνη», «Ψωροκώσταινα». Όχι στο δέκατο μέλος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας ή στο «εντός, εκτός και επί τα αυτά» μέλος του ΝΑΤΟ. Αθυρόστομη και άμεση, ποιήτρια δίχως να το επιδιώκει, φιλόσοφος από παθιασμένη αναζήτηση της αλήθειας, η Ειρήνη Παπά παραμένει ένα φύλλο αφημένο στους πέντε ανέμους, αλλά και ένα αυστηρά ιεραρχημένο πρόσωπο, με τα δικά του επτασφράγιστα μυστικά. Κάποιος εκλεκτός φίλος που την ξέρει πολύ καλά, μου είπε με καυστικό τρόπο: Η Ειρήνη πούλησε κι αυτή Ελλάδα στο εξωτερικό. ΜΑΝΟΣ ΚΑΤΡΆΚΗΣ : Ο Μάνος Κατράκης ακριβώς σε εκείνο του σημείο ρωτήθηκε από τον δημοσιογράφο: «Υπάρχει όμως και η αντίληψη που λένε ότι αυτά είναι παρωχημένα πράγματα, η έκφραση έχει εξελιχτεί και ότι αυτοί οι σύγχρονοι ήχοι ανταποκρίνονται σε σύγχρονα…». Εκείνη τη στιγμή τον δημοσιογράφο διέκοψε απότομα ο Κατράκης: «Τι εθνικότητα ενός λαού είναι παρωχημένη; Είναι δυνατόν να παλιώνει ποτέ η εθνικότητα; Η ρίζα, η καταγωγή ενός λαού; Και πως θα ζήσει ο λαός αυτός; Απάνω σε τι στηρίχτηκε; Η σύγχρονη λαϊκή μουσική σε τι στηρίχτηκε; Στη ρίζα του λαού δεν στηρίχτηκε; Η ποίηση όλη, όλη η δημιουργία που στηρίζεται; Στις ρίζες του λαού μας δεν στηρίζεται; Η παγκόσμια δημιουργία που στηρίχτηκε; Στις ρίζες της αρχαίας ελληνικής ιστορίας δεν στηρίζεται;». ΣΤΈΛΙΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΊΔΗΣ : Ο κόσμος που με ακούει (Στέλιος Καζαντζίδης) είχε πάντα πρόβλημα επιβίωσης, και τότε, και τώρα, και αύριο. Δυστυχώς, ο τόπος μας δεν προσφέρεται για ένα καλύτερο αύριο. Έχει κατάρα αυτός ο τόπος να μην βελτιώνει κάτι, και αν τους ξεφύγει κάτι και δώσουν λίγη χαρά σε κάποια μερίδα κόσμου, κοιτάνε αμέσως να το αποκεφαλίσουν. Είναι λυπηρό, αλλά οι άλλες χώρες βελτιώνονται, το καλό το κάνουν καλύτερο, αν δεν μπορούνε, επιδιώκουν. Εδώ, μόλις δούνε κάτι που δίνει χαρά στον άνθρωπο, κοιτάνε να το κρύψουν, όπως τον ήλιο, τη θάλασσα κι άλλα πολλά ας πούμε. Εδώ έχουν ισοπεδωθεί τα πάντα. Δεν υπάρχει δουλειά, δεν υπάρχει τίποτα. Η Ελλάδα, θα το πω και πάλι, έγινε ξέφραγο αμπέλι. Όποιος θέλει μπαίνει, όποιος θέλει βγαίνει. Εδώ για να πας στην Αμερική πρέπει να πας στο προξενείο, στην πρεσβεία, να μάθουν ποιος είσαι, να δούνε τις δηλώσεις φορολογικές σου, σε ρωτάνε πού θα πας, χίλια δυο πράγματα, και σου λένε "πέρασε μετά από ένα μήνα και θα σου πούμε". Εδώ όποιος θέλει μπαίνει, όποιος θέλει βγαίνει, όποιος θέλει κάνει ό,τι θέλει. Ένα μπάχαλο.

About