Mano Motion :
ටිකක් දිගුවට ලියන්නම් 🙏 මා තනිවමයි...
දිවියේ සැඳෑ කළුවර ගලා එන යාමයක, තනිවුණු හදවතක වේදනාව මුදාහරින මේ ගී පදවැල් ඔබේ මනස අතීතයේ සොඳුරු මෙන්ම රිදුම් පිරි මතකයන් කරා කැඳවාගෙන යනවා නොඅනුමානයි. රූපරාමුවේ දිස්වන පරිදි, නිමක් නැති මාවතක් දිගේ තනිවම ඇදී යන මේ ගමන, අපේ ජීවිතයේ ඇතැම් සංධිස්ථානවලදී අප අත්විඳින හුදෙකලා බව මනාව පසක් කර දෙන්නක්.
මෙහි සඳහන් වන කවි පද හතර දෙස බැලූ විට, එය සිංහල සාහිත්යයේ ප්රේමයේ සහ විප්රයෝගයේ (වෙන්වීමේ) අතිශය සංවේදී ඉමකට අපව රැගෙන යනවා..
- එදා පටන් ප්රේම බැඳී - අතීතයේ දිනෙක හදවතේ ලියලා වැඩුණු ඒ අහිංසක, සුපිරිසිදු ආදරයේ ආරම්භය.
- හැඬූ පෙම්වතුන් නෙතින් - ආදරය අහිමි වීමේ වේදනාවෙන්, බිඳුණු හදවත්වලින් ගලාගිය ඒ කඳුළු බිඳු. - මහා කඳුළු ගංගා - ඒ කඳුළු සැබවින්ම සාමාන්ය වැලපීමක් නොව, සිතක දරාගත නොහැකි ශෝකාකූල බව නිසාම නිර්මාණය වූ මහා ගංගාවක් වැනියි.
- මැවුණා ලොවේ - මේ ලෝකය මත ප්රේමයේ නාමයෙන් ලියැවුණු, කඳුළින් තෙත් වූ ඉරණම් කතාන්දර සමුදායයි.
- මේ සින්දුව අහනකොට ඔයාලට මොනවද මතක් වෙන්නේ? - කියා විමසන විට, ඕනෑම සංවේදී මිනිසෙකුගේ සිත දිව යන්නේ තමාට අහිමි වූ, එහෙත් අමතක කළ නොහැකි ඒ සොඳුරු අතීත මතකයන් වෙතටයි.
මේ වදන් පෙළ හුදු වචන ටිකක් නොව, ප්රේමයේ විරහව නමැති මහා සාගරයේ ගිලී යන මිනිස් සංවේදනා ආලෝලනය කරන අපූරු නිර්මාණාත්මක කැඩපතක්. එය සිත සසල කරවන, නෙතට කඳුළක් උනන, එහෙත් ඒ රිදුම අස්සේම ජීවිතයේ යථාර්ථය කියාදෙන සුන්දර සාහිත්යමය ආමන්ත්රණයක්... - මනෝ -
2026-11-08 18:37:10