ကထိန်မှာ တရားဟောပြော လွယ်ကူစေရန် ညီတော်နောင်တော်များတွက် တရားတော်လေးပါဘုရား Saveထားလိုက်လို့လဲရပါတယ်ဘုရား🙏🙏🙏 မြတ်စွာဘုရားရှင်၏ သာသနာတော်တွင် အထူးကြည်ညိုဖွယ်ရာ ကောင်းလှပြီး ကထိန်သင်္ကန်းလှူဒါန်းခြင်း၊ ဒါနပြုခြင်းနှင့် နီဝရဏတရားများကို ပယ်ဖျောက်ခြင်းတို့အတွက် တရားဟောပြောရာတွင် အသုံးတည့်မည့် ဇာတကဝတ္ထု တစ်ပုဒ်နှင့် ဓမ္မပဒဝတ္ထု တစ်ပုဒ်ကို ဂါထာတော်များနှင့်တကွ စာစီပေပါ တင်ပြပေးလိုက်ပါတယ် ဘုရား။ ၁။ ဇာတကဝတ္ထု - ကဏ္ဍမုဠာဠီဇာတ် (ဒါနနှင့် စွန့်လွှတ်စွန့်စားခြင်း၏ အကျိုး) ဝတ္ထုအကျဉ်း ဗာရာဏသီပြည်ဝယ် ဗြហ္မဒတ်မင်း စိုးစံစဉ်အခါက ဘုရားအလောင်းသည် ပညာရှိအမတ် ဖြစ်တော်မူ၏။ တစ်နေ့သ၌ မင်းကြီးသည် "ငါ့ထံသို့ ဝင်လာကြကုန်သော ပုဏ္ဏား၊ ပုဂ္ဂိုလ်၊ ရဟန်းသုမဏေးတို့အား 'အလိုရှိရာကို တောင်းကြလ오့' ဟု ဆို၍ ပေးလှူမည်" ဟု စိတ်အကြံ ဖြစ်ပေါ်လာ၏။ ထိုအခါ မာရ်နတ်သည် မင်းကြီး၏ စေတနာကို ဖျက်ဆီးလိုသဖြင့် လူယောင်ဖန်ဆင်းကာ ဝင်လာပြီး "အရှင်မင်းကြီး... တစ်စုံတစ်ရာကိုမျှ မပေးလှူပါနှင့်၊ မိမိ၏ စည်းစိမ်ဥစ္စာကို မိမိသာလျှင် ခံစားသင့်သည်" ဟု လောဘတရားကို သွတ်သွင်းလေ၏။ ဘုရားအလောင်း ပညာရှိအမတ်က မာရ်နတ်၏ စကားသည် ဒါနကုသိုလ်ကို ဖျက်ဆီးလိုသော မကောင်းသော အကြံဖြစ်ကြောင်း သိမြင်သဖြင့် မင်းကြီးအား ဒါန၏ တန်ခိုးအာနိသင်၊ စွန့်ကြဲပေးကမ်းခြင်း၏ မွန်မြတ်ပုံကို ဤသို့ တရားဟောပြလေသည် - ဂါထာတော်နှင့် အနက် "ဒဒ္ဒံ ဒဒေယျ ပုရိသော၊ န တံ ဒဒ္ဒံ ပနာသယေ။ ဒါနေန ဒဒ္ဒံ နာသေတိ၊ ဒဒ္ဒံ ဟောတိ သုခါဝဟံ။" (ကဏ္ဍမုဠာဠီဇာတ်၊ ဒုတိယဂါထာ) အနက်အဓိပ္ပာယ်။ ။ ပုဂ္ဂိုလ်သည် ပေးသင့်ပေးထိုက်သော ဒါနဝတ္ထုကို ပေးလှူအပ်၏။ ပေးလှူပြီးသော အလှူကို နောက်မှ မနှမြော မတောင့်တရာ။ ဒါနတရားဖြင့်သာလျှင် လောဘတရား (နှမြောဝန်တိုမှု) ကို ဖျက်ဆီးနိုင်၏။ ထိုသို့ စွန့်လွှတ်ပေးလှူခြင်းသည်သာလျှင် သုခချမ်းသာကို ဆောင်ကြဉ်းပေးတတ်ပေ၏။ တရားကိုယ်အနှစ်ချုပ်။ ။ ကထိန်ခင်းသည်ဆိုသည်မှာ စွန့်လွှတ်ခြင်း (စွန့်ကြဲခြင်း) ၏ အထွတ်အထိပ်ပင် ဖြစ်ပေသည်။ လောဘတရားကို ဖယ်ရှားကာ စေတနာသဒ္ဓါတရားဖြင့် လှူဒါန်းလိုက်သော ဒါနသည် မိမိတို့အား ဤဘဝ၊ နောင်ဘဝ နှစ်ဖြာသော သုခချမ်းသာကို ဖြစ်ထွန်းစေကြောင်း ဤဇာတကဖြင့် ဟောကြားနိုင်ပါသည်။ ၂။ ဓမ္မပဒဝတ္ထု - စူဠပန္ထောပမဝတ္ထု (စိတ်ကို ဆုံးမခြင်းနှင့် သတိတရား) ဝတ္ထုအကျဉ်း ရှင်မဟာပန္ထော၏ ညီတော်ဖြစ်သော ရှင်စူဠပန္ထ မထေရ်မြတ်သည် ဂါထာတစ်ပုဒ်ကိုပင် လေးလတိုင်တိုင် ကျက်မှတ်သော်လည်း မရနိုင်အောင် ပညာအလွန်နဲပါးသူ ဖြစ်ခဲ့ဖူး၏။ သို့သော် မြတ်စွာဘုရားရှင်၏ မေတ္တာကရုဏာတော်ကြောင့် ပေးသနားတော်မူသော "ရဇောဟရဏံ - ညစ်ေးကြေးကို ဖယ်ရှားဆောင်ယူတတ်သော အဝတ်ဖြူ" ကို ကိုင်တွယ်ရင်း စိတ်ကို တစ်စုတစ်စည်းတည်း ထားကာ တရားကို ပွားများအားထုတ်ခဲ့ရာ ရဟန္တာအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့လေသည်။ ထိုသို့ မငြိမ်မသက်ဖြစ်နေသော စိတ်ကို ဆုံးမခြင်း၊ သတိတရားဖြင့် စိတ်ကို ထိန်းသိမ်းခြင်း၏ အကျိုးကျေးဇူးကို မြတ်စွာဘုရားရှင်က ဓမ္မပဒတွင် ဤသို့ ဟောကြားတော်မူခဲ့သည် - ဂါထာတော်နှင့် အနက် "နိဂ္ဂဟေတု မာနသံ သာဓု၊ စိတ္တံ ဒုန္နိဂ္ဂဟံ လဟုံ။ ယတ္ထကာမနိပါတိနံ၊ စိတ္တံ ဒန္တံ သုခါဝဟံ။" (ဓမ္မပဒ၊ စိတ္တဝဂ်၊ ဂါထာ-၃၅) အနက်အဓိပ္ပာယ်။ ။ ထိန်းချုပ်ခက်ခဲလှပေထသော၊ ပေါ့ပါးရွေ့လျားတတ်သော၊ မိမိအလိုရှိရာသို့ အမြဲပြေးလွှားတတ်သော စိတ်ကို ယဉ်ကျေးအောင် ဆုံးမခြင်းသည် အလွန်ပင် ကောင်းမြတ်၏။ (အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော်) ယဉ်ကျေးလိမ္မာပြီးသော စိတ်သည် ချမ်းသာသုခကို ဆောင်ကြဉ်းပေးတတ်သောကြောင့်တည်း။ တရားကိုယ်အနှစ်ချုပ်။ ။ ကထိန်ပွဲတော်ကြီးတွင် ဝတ္ထုပစ္စည်းများ လှူဒါန်းကြသကဲ့သို့ မိမိတို့၏ စိတ်အစစ်အမှန်ကိုလည်း ဒါန၊ သီလ၊ ဘာဝနာတို့ဖြင့် ယဉ်ကျေးအောင်၊ ဆုံးမအောင် ပြုလုပ်ကြရမည် ဖြစ်ကြောင်း၊ စိတ်ကို ဆုံးမနိုင်ခြင်းကသာလျှင် အမြတ်ဆုံးသော ချမ်းသာသုခကို ပေးစွမ်းနိုင်ကြောင်း ဤဓမ္မပဒဂါထာဖြင့် ဟောကြားနိုင်ပါသည်။ ဟောပြောပွဲအတွက် နိဂုံးချုပ် အကြံပြုချက် နိဒါန်းအစတွင် ကထိန်သင်္ကန်း၏ မြတ်ပုံနှင့် သဒ္ဓါတရားထက်သန်ပုံကို ရှင်းလင်းပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်းတွင် အထက်ပါ ကဏ္ဍမုဠာဠီဇာတ် ဖြင့် ဒါနနှင့် လောဘစွန့်လွှတ်မှုကို ဟောကြားကာ၊ တရားအဆုံးသတ်ပိုင်းတွင် စူဠပန္ထမထေရ် ၏ ဥပမာနှင့်အတူ ဓမ္မပဒဂါထာ ဖြင့် စိတ်ကို ဆုံးမပွားများကြရန် တိုက်တွန်းရင်း "သာဓု" ခေါ်ဆိုကာ တရားသိမ်းဆည်းနိုင်ပါသည်။ - @ashinkawdinnya6