လူတိုင်းဟာ ကိုယ်စိုက်ပျိုးခဲ့တဲ့အရာကိုပဲ ကိုယ်ပြန်ရိတ်သိမ်းရတယ်။ ကံတရားက ကျွန်တော့်ကို သင်ပေးခဲ့တာတစ်ခုရှိတယ်။ ကိုယ့်ကို နာကျင်အောင် လုပ်ခဲ့သူကို ကိုယ်ကလည်း ပြန်ပြီး နာကျင်အောင် လုပ်စရာမလိုဘူးဆိုတာပါပဲ။ အချိန်အတော်ကြာတဲ့အထိ ကျွန်တော်တို့ဟာ စိတ်ဒဏ်ရာတွေကနေ ပြန်လည်ကုစားနိုင်ဖို့ ကိုယ့်ကို နာကျင်စေခဲ့သူ ပြန်လည်ကျရှုံးသွားတာကို မြင်ရမှ ဖြစ်မယ်လို့ ယုံကြည်ခဲ့ကြတာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ အဖြေတွေကို လိုချင်ခဲ့ကြတယ်။ တရားမျှတမှုကို လိုချင်ခဲ့ကြတယ်။ ရှင်းပြချက်တွေကိုလည်း မျှော်လင့်ခဲ့ကြတယ်။ စိတ်ရဲ့အနက်ရှိုင်းဆုံး တစ်နေရာမှာတော့ တစ်နေ့နေ့ကျရင် ကိုယ့်ကို နာကျင်စေခဲ့သူဟာ ကိုယ်ခံစားခဲ့ရတဲ့ နာကျင်မှုရဲ့ အစိတ်အပိုင်းလေးတစ်ခုလောက်တော့ ပြန်ခံစားရလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်နေခဲ့ကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ တရားမျှတမှုကို မြင်တွေ့ဖို့ ကိုယ့်လက်ကို ညစ်ပတ်ခံစရာမလိုဘူးဆိုတာကို ဘဝက သင်ပေးတယ်။ တချို့အရာတွေကို အချိန်ရဲ့လက်ထဲမှာပဲ အပ်ထားလိုက်ဖို့ လိုတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဘဝဆိုတာ အရာရာကို သူ့နည်းသူ့ဟန်နဲ့ တိတ်တဆိတ် ပြန်လည်မျှတအောင် လုပ်ဆောင်တတ်လို့ပါပဲ။ လက်စားချေဖို့ မလိုဘူး။ ဘယ်သူ့အကြောင်းကိုမှ မကောင်းပြောနေစရာ မလိုဘူး။ ကိုယ်မှန်ကြောင်း သက်သေပြနေစရာလည်း မလိုဘူး။ တစ်ခါတလေ အကောင်းဆုံးတုံ့ပြန်မှုဆိုတာ ကိုယ့်လမ်းကိုယ် ဆက်လျှောက်သွားဖို့ပါပဲ။ ခေါင်းမော့ထားပါ။ စိတ်ကို ငြိမ်းချမ်းအောင်ထားပါ။ ကိုယ့်ဂုဏ်သိက္ခာကိုလည်း မပျက်စေနဲ့။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကိုယ့်ကိုနာကျင်စေခဲ့သူကို ပြန်နာကျင်အောင် တုံ့ပြန်ခြင်းဟာ ကိုယ်အရင်ကတည်းက ထားခဲ့သင့်တဲ့ ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်ကိုပဲ ပိုပြီး ရှည်ကြာစေမှာဖြစ်လို့ပါ။ အခက်ခဲဆုံး သင်ခန်းစာတစ်ခုကတော့ တစ်ဖက်လူဆီက တောင်းပန်စကားကို မမျှော်လင့်တော့ဘဲ လက်လွှတ်တတ်ဖို့ သင်ယူရတာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ တချို့ဒဏ်ရာတွေဟာ ရသင့်ရထိုက်တဲ့ ရှင်းပြချက်တွေကို ဘယ်တော့မှ မရခဲ့ကြဘူး။ တချို့လူတွေကလည်း သူတို့ကြောင့် တခြားသူတွေ နာကျင်ခဲ့ရတာကို ဘယ်တော့မှ ဝန်မခံကြဘူး။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီလိုဖြစ်နေသည့်တိုင် ကိုယ်ကတော့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပြန်လည်ကုစားဖို့ ရွေးချယ်နိုင်တယ်။ ကိုယ့်ကို နာကျင်စေခဲ့တဲ့အရာမျိုး ကိုယ်တိုင် ပြန်မဖြစ်လာဖို့လည်း ရွေးချယ်နိုင်တယ်။ ကိုယ့်လမ်းကိုယ် ဆက်လျှောက်ပါ။ ကိုယ့်ကို နာကျင်စေခဲ့သူတွေအပေါ် ဘာတွေဖြစ်နေသလဲဆိုတာ သိချင်လို့ နောက်ကို ခဏခဏ လှည့်ကြည့်မနေပါနဲ့။ ကိုယ်က သင်ပေးစရာမလိုတဲ့ သင်ခန်းစာတွကို ဘဝကသူတို့ကိုယ်တိုင် သင်ယူစေပါလိမ့်မယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အနှေးနဲ့အမြန် လူတိုင်းဟာ ကိုယ်စိုက်ပျိုးခဲ့တဲ့အရာကို ကိုယ်တိုင် ပြန်ရိတ်သိမ်းရမှာဖြစ်လို့ပါပဲ။ လျစ်လျူရှုမှုကို စိုက်ပျိုးခဲ့သူတွေဟာ တစ်နေ့မှာ အထီးကျန်မှုကို ခံစားလာရလိမ့်မယ်။ လိမ်ညာမှုကို စိုက်ပျိုးခဲ့သူတွေဟာ နောက်ဆုံးမှာတော့ သံသယတွေနဲ့ ဝန်းရံခံရလိမ့်မယ်။ နာကျင်မှုကို ပေးခဲ့သူတွေဟာ သူတို့ရဲ့လုပ်ရပ်တွေရဲ့ အကျိုးဆက်တွေနဲ့အတူ နေထိုင်တတ်ဖို့ သင်ယူရလိမ့်မယ်။ အချစ်မေတ္တာကို စိုက်ပျိုးခဲ့သူတွေကတော့ မျက်ရည်တွေ ဘယ်လောက်ပဲ ကျခဲ့ရပါစေ တစ်နေ့မှာ ကိုယ့်စိတ်ကိုယ် လိပ်ပြာသန့်သန့်နဲ့ အိပ်စက်နိုင်ကြလိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် လက်စားချေဖို့ မကြိုးစားပါနဲ့။ တစ်ဖက်လူက ကိုယ့်ရဲ့ခွင့်လွှတ်မှုနဲ့ ထိုက်တန်လို့ မဟုတ်ဘူး။ ကိုယ်တိုင်က စိတ်အေးချမ်းမှုနဲ့ ထိုက်တန်လို့ပါ။ အချိန်ကို သူ့အလုပ်သူ လုပ်ခွင့်ပေးလိုက်ပါ။ ကိုယ်ကတော့ ရှေ့ဆက်လျှောက်နေပါ။ ကိုယ့်ဒဏ်ရာတွေကို ကုစားပါ။ ကျိုးပဲ့သွားတဲ့ ကိုယ့်အပိုင်းအစတွေကို ပြန်စုစည်းပါ။ သူတစ်ပါးရဲ့ လုပ်ရပ်တွေကြောင့် ဖြစ်ခဲ့ရတဲ့ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတွေကို ထမ်းပိုးမထားဘဲ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ပါ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ တကယ့်အောင်မြင်မှုဆိုတာ တခြားတစ်ယောက် ပြိုလဲသွားတာကို ကြည့်နေရခြင်း မဟုတ်ဘူး။ ကိုယ့်ဘဝခရီးရဲ့ အဆုံးကို ရောက်တဲ့အခါ ဘယ်လိုအခက်အခဲတွေ၊ နာကျင်မှုတွေကိုပဲ ဖြတ်သန်းခဲ့ရပါစေ ကိုယ့်ရဲ့ကြင်နာတတ်တဲ့စိတ်ကို နာကျင်မှုတွေကြောင့် ပျောက်ဆုံးမသွားစေခဲ့ဘူးဆိုတာ သိနားလည်နိုင်ခြင်းပါပဲ။ ဂုဏ်သိက္ခာရှိရှိ ရှေ့ဆက်လျှောက်ပါ။ လူတိုင်း ကိုယ်စိုက်ပျိုးခဲ့တာကို ကိုယ်ပြန်ရိတ်သိမ်းကြပါစေ။ ကိုယ်ကတော့… ငြိမ်းချမ်းမှုကိုသာ စိုက်ပျိုးပါ။ #crdစာသား #creatorsearchinsights #8billionpeopleintheworld #fypシ゚viral🖤tiktok - @lynnlynnphyo