@masoudsaeedi60: تو دیوانه‌ای، تو شیدایی، تو مایهٔ نشاطِ جانِ منوچهری... شب است و خلوتِ اتاق، مضراب‌های زلالِ پایور و چرخشِ پُر از حسرتِ صفحاتِ عتیقه در سالروزِ غروبِ بلبلِ خوش‌نوا و نجیبِ رادیو." 🥀🕯️ طنینِ رسا، زلال و پُرابهتِ بانو خاطره پروانه با آن خشِ غمگنانه و ظریفِ نمادینش بر کلامِ مینیاتوری شیدا. تصنیفِ شکوهمند، فاخر و به شدت کلکسیونی "دل شیدا" با صدای ملکوتی و تکرارنشدنی بانو خاطره پروانه (اقدس خاوری)؛ حاصل بازآفرینی ارج‌دار، جریان‌ساز و بی‌رقیبِ نغمه‌های کهن بر روی استیج ارکستر بزرگ رادیو که به مناسبت سالروز درگذشت این بانوی ردیف‌دان (۱۵ آبان) تقدیم حضور شما خوبان می‌گردد. ⚠️ ریشه‌شناسی و شناسنامهٔ مستندِ تاریخی هنرمند: بانو خاطره پروانه (متولد ۱۳۰۸ - درگذشته ۱۵ آبان ۱۳۸۷ در تهران)، فرزند خوانندهٔ شهیر قاجار بانو پروانه (خانم موچول) بود که رموز آواز را زیر نظر قطب موسیقی ایران، استاد ابوالحسن صبا فرا گرفت و تخلص هنری "پروانه" به پیشنهاد صبا بر او نهاده شد. تصنیف "دل شیدا" از ساخته‌های جاودان و عتیقهٔ شادروان علی‌اکبر شیدا در اواخر دوران قاجار است که با صدای رسا در رده "آلتو" خانم پروانه و همراهی ارکستر سازهای ملی فرامرز پایور در تالار رودکی، به یکی از نمادهای اصالت موسیقی ملی بدل گشت. وی پس از انقلاب نیز با تشکیل گروه "یاران" به همراه بانو اوفلیا پرتو، چراغ موسیقی بانوان را روشن نگه داشت. رو کردن این نسخهٔ اورجینال با کیفیت کریستالی و احیاشدهٔ پرترهٔ بانو، عیارِ مجموعه‌داری، اصالت و اعتبار علمی پیج ماست. این کاور اختصاصی، با الهام از پرترهٔ اورجینال بانو خاطره پروانه با گل رز سپید روی یقه‌شان، اتمسفر ملوکانهٔ خلوت شبانه، گل رز سپیدِ خیس روی میز (به نشانهٔ پیوند با استایل بانو)، ساز سنتور فرامرز پایور، ایدهٔ چرخش صفحهٔ اختصاصی با لیبل لاجوردی بر روی دستگاه گرامافونِ بوقیِ عتیقه، دیوان خوش‌نویسی با شمع‌های متقارب و با حفظِ حاشیهٔ تذهیب فوق‌مجللِ ثابتِ پیج بازسازی شده است. نامش گرامی و صدای داوودی بانو خاطره پروانه بر تارک فرهنگ ایران جاودان باد. 🕊️✨ طراحی کاور اختصاصی: @M.Saeedi.60 🎨 (احیا و بازسازی آرشیو صفحات زرین و گنجینه‌های مکتوم موسیقی ایران) . . . #خواننده_قدیمی #ابوالحسن_صبا #علی_اکبر_شیدا #آهنگ_عاشقانه #آهنگ_ایرانی
