@masoudsaeedi60: "نامه نامه‌ای پُر از قصهٔ جان، نوشتم خطی ز سوزِ پنهان، فغان کز دستِ این دوری و هجران جانم به لب آمده... صفا و صمیمیتِ محافلِ قدیم، عطرِ خوشِ نوستالژیِ دهه‌های چهل و پنجاه و چرخشِ پُر از حسرتِ صفحاتِ زرین بر روی گرامافون‌های عتیقه در نجواهای شبانه." 🥀🕯️✉️ طنینِ پُرصلابت، زلال و مقتدرِ جناب سعید شهیدزاده بر نت‌های شکوهمندِ موسیقی پاپ کلاسیک قدیم. ترانهٔ فوق‌العاده زیبا، ریتمیک، حسی و به شدت نوستالژیک و نایاب "نامه" با صدای گرم و به یادماندنی سعید شهیدزاده ؛ از آثار فراموزه‌ای، مکتوم و طلاکاری‌شدهٔ گنجینهٔ خنیاگران کمتر شناخته‌شده و موسیقی پاپ کلاسیک ایران در دهه ۱۳۵۰ خورشیدی که غباری از تنهاییِ شیرین تجمعات آن روزگار را زنده می‌کند. ⚠️ جریان‌شناسی و جایگاه آرشیوی استعدادهای پنهان: در دههٔ پنجاه خورشیدی، موسیقی پاپ کلاسیک و ارکسترال ایران پناهگاه هنرمندان شریفی چون سعید شهیدزاده بود که با پوشش‌های رسمی، مقتدر و حنجره‌های کوک‌شده، آثاری استخوان‌دار خلق می‌کردند. لحن پرانرژی و پُرابهتِ ایشان در قطعهٔ "نامه"، راوی صادقِ صمیمیت مکتوب و مکاتبات عاشقانهٔ روزگاران گذشته است؛ مفاهیمی که در دنیای امروز به خاطره‌ای دور بدل شده‌اند. امروز یافتن نسخه‌ای باکیفیت و بکر از قطعات مکتوم و تصویرِ اورجینالِ این اساتید ارجمند با لباس تاکسیدوی نمادینشان، عیارِ مجموعه داری، اصالت و اعتبار علمی پیج ماست. رو کردن این گنجینهٔ زرین، شناسنامهٔ اعتبار پیج ماست. این کاور اختصاصی، با الهام از چهرهٔ واقعی و دست‌نخوردهٔ سعید شهیدزاده با استایل رسمی شیک‌شان، اتمسفر ملوکانهٔ خلوت شبانه، دسته‌ای از نامه‌های کاهی قدیمی، قلم‌نی دزفولی و مرکب‌دانِ برنجی عتیقه روی میز (به نشانهٔ تداعی عینی نام ترانه یعنی نامه)، ایدهٔ چرخش صفحهٔ اختصاصی با لیبل لاجوردی بر روی دستگاه گرامافونِ بوقیِ عتیقه، دیوان خوش‌نویسی با شمع‌های متقارب و با حفظِ حاشیهٔ تذهیب فوق‌مجللِ ثابتِ پیج بازسازی شده است. نام و آوای هنرمندان بااصالت تاریخ موسیقی ایران جاودان باد. 🕊️✨ طراحی کاور اختصاصی: @M.Saeedi.60 🎨 (احیا و بازسازی آرشیو صفحات زرین و صداهای مکتوم موسیقی ایران) . . . #سعید_شهیدزاده #نامه #صداهای_گمنام #موسیقی_کوچه_بازاری #موسیقی_مردمی
