@newsbyrose: ၁၉၁၆ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လ။ သီပေါမင်းကြီးအတွက် အလွန်ချစ်မြတ်နိုးရသော ဒုတိယသမီးတော်သည် သာမန်အရပ်သား ခင်မောင်လတ်နှင့် လိုက်ပြေးသွားခဲ့သည်။ ထိုဖြစ်ရပ်သည် အသက်အရွယ်ကြီးရင့်နေပြီဖြစ်သော ဘုရင်ကြီး၏ စိတ်နှလုံးကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထိခိုက်စေခဲ့သည်။ ရင်ထဲက ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုများနှင့်အတူ ကျန်းမာရေးသည်လည်း သိသိသာသာ ဆိုးရွားလာခဲ့သည်။ အိန္ဒိယမှ ဆေးပညာရှင်တစ်ဦးက အနီးကပ်စောင့်ရှောက်ပေးခဲ့သော်လည်း ဘုရင်ကြီး၏ ကျန်းမာရေးမှာ ပြန်လည်ကောင်းမွန်မလာခဲ့ပေ။ ရင်ဘတ်အောင့်ဝေဒနာက ပိုမိုပြင်းထန်လာခဲ့ပြီး ဆီးချိုရောဂါနှင့် ကျောက်ကပ်ဆိုင်ရာ ဝေဒနာများကလည်း တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ အခြေအနေကို ပိုမိုဆိုးရွားစေခဲ့သည်။ ရတနာဂီရိ၏ နေဝင်ချိန်များအောက်တွင် ဘုရင်ကြီး၏ အသက်ရှူသံများသည် တဖြည်းဖြည်း အားနည်းလာခဲ့သည်။ မန္တလေးနန်းတော်မှ ခွဲခွာခဲ့ရခြင်း၊ တိုင်းပြည်နှင့် ဝေးကွာခဲ့ရခြင်း၊ နေရပ်ပြန်ခွင့်မရခဲ့ခြင်းတို့အပြင် မိသားစုအတွင်း ကြုံတွေ့ရသော ဝမ်းနည်းစရာများကလည်း သူ၏ဘဝကို ပိုမိုလေးလံစေခဲ့သည်။ ၁၉၁၆ ခုနှစ်၊ ဒီဇင်ဘာလ ၁၅ ရက် — နောက်ဆုံးနေ့ ထိုနေ့တွင် ဘုရင်ကြီး၏ ကျန်းမာရေးသည် ရုတ်တရက် ဆိုးရွားလာခဲ့သည်။ အခြေအနေ စိုးရိမ်ဖွယ်ဖြစ်လာသဖြင့် အင်္ဂလိပ်အာဏာပိုင်များက အင်္ဂလိပ်ဆရာဝန်တစ်ဦးကို အရေးတကြီး စေလွှတ်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ကံကြမ္မာ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်သည် ထိုအချိန်ကတည်းက နီးကပ်လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ အိမ်တော်အတွင်း၌ စုဖုရားလတ်၊ သမီးတော်များနှင့် အိမ်တော်ဝန်ထမ်းများက ဘုရင်ကြီး၏ အနီးတွင် စိုးရိမ်ပူပန်စွာ ဝိုင်းဝန်းနေကြသည်။ အားလုံး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မျှော်လင့်ချက်နှင့် ကြောက်ရွံ့မှုတို့ ရောယှက်နေခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် ဘုရင်ကြီးသည် စုဖုရားလတ်ကို အားနည်းသောအသံဖြင့် ပုတီးပေးရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။ ဘုရင်ကြီးသည် အိပ်ရာထက်တွင် လဲလျောင်းရင်း ပုတီးကို တစ်လုံးချင်း စိတ်နေခဲ့သည်။ ပုတီးစေ့များကို တစ်စေ့ပြီးတစ်စေ့ ရေတွက်နေသကဲ့သို့ သူ၏ဘဝတစ်လျှောက် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော အဖြစ်အပျက်များကိုလည်း စိတ်ထဲတွင် ပြန်လည်မြင်ယောင်နေခဲ့လေမည်။ မန္တလေးနန်းတော်ကြီး… ရွှေနန်းတော်၏ ခမ်းနားထည်ဝါမှု… နန်းကျခဲ့ရသော နေ့ရက်များ… တိုင်းပြည်နှင့် ဝေးကွာခဲ့ရသော နှစ်ပေါင်းများစွာ… ချစ်မြတ်နိုးရသော သမီးတော်များ.. အရာရာကို ဖြတ်သန်းခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးချိန်တွင် ဘုရင်ကြီး၏ လက်ထဲတွင် ပုတီးတစ်ကုံးသာ ရှိနေခဲ့သည်။ ၁၉၁၆ ခုနှစ်၊ ဒီဇင်ဘာလ ၁၆ ရက် — သန်းခေါင်ကျော် နံနက်စောစော ရတနာဂီရိအိမ်တော်အတွင်း၌ မိသားစုဝင်များက ဘုရင်ကြီး၏ အနီးမှ မခွာနိုင်ကြဘဲ စောင့်ကြည့်နေခဲ့ကြသည်။ အားလုံး၏ ရင်ထဲတွင် နောက်ဆုံးမျှော်လင့်ချက်လေးတစ်ခု ကျန်ရှိနေသေးသော်လည်း အချိန်ကတော့ မည်သူ့ကိုမျှ စောင့်မနေခဲ့ပေ။ သီပေါမင်းကြီးသည် လက်ထဲတွင် ပုတီးကို ကိုင်ထားလျက် အသက်ရှူသံ တဖြည်းဖြည်း တိုးတိတ်လာခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင်…ပုတီးကို ကိုင်ထားသော လက်သည် ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။ အသက်ရှူသံလည်း တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။ ကုန်းဘောင်မင်းဆက်၏ နောက်ဆုံးဘုရင်သည် ၁၉၁၆ ခုနှစ်၊ ဒီဇင်ဘာလ ၁၆ ရက်နေ့ သန်းခေါင်ကျော် နံနက်စောစောတွင် ရတနာဂီရိ၌ နတ်ရွာစံ သွားခဲ့လေပြီ။ တစ်ချိန်က ထီးနန်းနှင့် သရဖူကို ဆောင်းခဲ့သော ဘုရင်ကြီးသည် ယခုအခါ မိမိ၏ နောက်ဆုံးခရီးကို ပုတီးတစ်ကုံးကိုသာ ကိုင်ဆောင်လျက် ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီ။ ၁၈၈၅ ခုနှစ်တွင် ကုန်းဘောင်မင်းဆက် နန်းကျခဲ့ပြီးနောက် သီပေါမင်းကြီးသည် မိမိ၏ မွေးရပ်မြေနှင့် တိုင်းပြည်မှ အဝေး၊ အိန္ဒိယနိုင်ငံ ရတနာဂီရိတွင် နှစ်ပေါင်း ၃၀ ကျော် ပြည်နှင်ဒဏ်ဖြင့် နေထိုင်ခဲ့ရသည်။ မန္တလေး ရွှေနန်းတော်မှ စတင်ခဲ့သော ဘဝတစ်ခုသည် ရတနာဂီရိ၏ တိတ်ဆိတ်သော အိမ်တော်ငယ်၌ အဆုံးသတ်သွားခဲ့သည်။ ကိုးကား — Sudha Shah, The King in Exile: The Fall of the Royal Family of Burma #သီပေါမင်း #ကုန်းဘောင်မင်းဆက် #နောက်ဆုံးဘုရင် #မြန်မာ #နေဝင်ချိန်

Rose News

Open In TikTok:

Region: TH

Sunday 08 November 2026 03:31:35 GMT