💚_ꫜê𝐰𝕕ᵅ𐍅_💚 :
Қарасақал Ерімбет "Саулықта тілім сайрап қал"
Саулықта тілім сайрап қал,
Әлі кетпей тұрып денемнен.
Бас қосқан жерде базар қыл
Бар болса білген өнермен.
Саяхат салып сайраңдап,
Өмірдің толқын өрінен,
Кемеңді жүздір өзенмен.
Тәкәппар болмай, кісімсіп,
Ретті-ай жерде елпеңдеп,
Ете бер қызмет төбеңмен.
Қалмасын саудаң қарыштап,
Бір түскен соң шыңырауға,
Жатарсың шықпай шегеннен.
Жан жолайма жаныңа,
Жапанда жалғыз жатқанда,
Жан кеткен күні бәдеңнен?
Бұрынғылардың сөзі бар:
«Тап бергенде тай озады,
Бәйге алып бесті, дөненнен».
Ұзай алмайтын ұшқыр көп,
Айнала шауып шаңдатып,
Аса алмай тұғын көбеңнен.
Тарта тұрмас, шап созбас,
Ұрыншақтар да аз емес,
Айшылық жерді аттап береннен.
Келеңсіз кейде кемтар да,
Өренге өзін теңейді:
«Деп бәріңді жеңем мен».
Тыңдасаң, халқым, сендерден,
Аянбаймын барымды,
Қалғанша жаным тебеннен.
Алдарыңнан әр түрлеп,
Өткірейін шұбыртып,
Ағытып сөзді көбеден.
Заманында өтті деп,
Көрнекті небір саңлақтар,
Бір өзі мыңға теңелген.
Кезінде гүрлеп кетті олар,
Дәріпті нағыз ділмарлар.
Ойға сап озып,
Ой өресінен
Ойға сап озып
Ой өресінен.
Әзілкеш, өтті Будабай,
Серәлі, Майлы, Нысанбай,
Дей алмайды ешкім сөздерін,
Мезгілі өтіп көнерген.
Солармен жалғас кезінде,
Шернияз, Мұрат, Махамбет –
Айтқырлар өтті төбеден.
Базар мен Оңғар сияқты,
Жүзіне салсаң жол алған,
Жүйріктер шыққан төменнен.
Қатарында солардың,
Қарасақал Ерімбет —
Сөздері еді шеберден.
Күдері, Қожа, Аяған,
Атағы жұртқа тараған,
Сөздері сынды переннен.
Солардан кейін бір қатар,
Аттары мәлім жүйрік бар,
Атылған оқтай береннен.
Шегебайдың сөздерін,
Есіткен тыңдар тебіреніп.
Сыр бойындағы Көкашадан,
Шораяқтың Омары –
Дара шыққан дүрліктен,
Кімдер бар оған теңелген?
Тұрмағамбет ақыным –
Әркімнен озат алыбы,
Кететін зарлап кемелмен.
Осы айтылған жүйріктің,
Байтаққа дәрпі таралып,
Есіткен әбден пір алып,
Сөзіне халқы кенелген.
Айтылмаған әлі де,
Сыр бойында жүйрік көп,
Тайынан тұлпар тел емген
Шеберлер – дүйім жұрттығы,
Шешендер – думан көптігі,
Сайратып тілді безенген.
Көпшілік, ай, көл деген,
Жаңбырмен жері көктесе,
Батамен ер көгерген.
Әркімге мін де артыма,
Білерлік бір іс қалдырмай,
Кеткенше жөнеп кезеңнен.
Дүние жинап, мал бағып,
Білімнен бекер құр қалып,
Өткізбейік өмірді
Құр босқа келең
2026-11-08 13:46:59